Kindness In Japanese Novels & Stories

Nagtagal pa nga siya kasi ilang anggulo ang ginawa niyang kuha sa pagkaing nasa lamesa ngayon. “Hindi lang maganda. Tikman mo ‘yung otoro,” sabi ko. “‘Yan ang favorite ko. Mamahalin ‘yan, pero worth it.” Sinubukan niya, at halos mapapikit siya sa lasa. “Ang gara, Sir Keilys, parang natutunaw sa bibig ko.” “‘Yan ang power ng tamang cut,” sagot ko, habang ako naman ay kumuha ng salmon sashimi. “Alam mo, bawat hiwa niyan, may symbolism sa Japan—precision, discipline, respect for the ingredient.”

pagbabati nito sabay lahad ng kamay na agad rin naman inabot ni Maetel habang bahagyang tumango. Halos maghanap ako ng settings sa sitwasyon na ito para ma-set ko yong English subtitles. Mabuti na ngalang ay trinanslate agad sa sekretaryang kasama nito. Binati rin ako ng lalaki at ginaya ko rin ang ginawa ni Maetel. Nagpasalamat ako sabay tumangi. Bowing is one of the important etiquette pa naman dito sa Japan. Nagpakilala muli ang lalaki na sa hula ko ay nasa forties pa ito. Isa pala siya sa may-ari ng restaurant na pupuntahan namin ni Maetel.

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

“Konbanwa. Kitekurete arigatō, matakitene. [Good evening. Salamat sa pagpunta, balik ulit kayo]” Nakangiti kong bati sa kanila. Jusko minimorize ko pa iyon ng paulit-ulit. Amused na ngumiti pabalik sa'kin ang dalawang dalaga. “Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]”

“Ayaw ko kumapit do'n sa Pathological liar. Hmpf.” Akala ko hindi makakapunta si Akira pero heto siya kausap ang isang gentlemen na kasing tangkad ni Grant. “Why did you come here?” malamig na tanong ni Grant sa naturang lalaki. Naagaw ang atensyon ko no'ng lumapit sa'kin si Akira. Hindi niya ako niyakap isang simpleng ngiti lang ang ibinati niya. In Japan, touching another person's body is considered rude, even with friends or family.

Nais niyang matiyak na komportable at masaya si Roman, sa kabila ng hindi inaasahang muling pagkikita nila ni Kenji. "Oo, ako lang... ang sarap sa pakiramdam na makita kang nakasmile," pagtatapat niya, bumalik ang tingin niya kay Kenji, na ngayon ay tumatawa kasama ang isang grupo ng mga kasamahan. "Is he your friend here in Japan? Buti naalala mo sya."

magalang nitong wika. Nahihiya nitong inabot ang isang red box na may kalakihan. “Nag abala pa kayo, paki sabi sa daddy mo at buong family ninyo na..” putol ko at ngumiti ako. “Konotabiha okurimono o itadaki, makotoni arigatōgozaimasu. Kisha no moderu o tsutome sasete itadaki kōeidesu.” (Thank you so much for this gift. I'm honored to be a model for your family company.) pasasalamat ko sa wika ng Japanese.

"That you've always been kind." Huminto siya sa paglalakad. Nanatili siyang nakatingin sa akin. Parang hindi niya inaasahan ang sasabihin ko. "E..." Napakamot siya sa batok. "Normal lang naman 'yon." "No." I shook my head. "It isn't." Sa mundo ko, kindness was often calculated. People helped because they wanted something in return. People smiled because it benefited them. But here, no one had spoken about Windy's achievements. No one mentioned money. No one praised her because of status. They remembered the little things. The afternoons she spent tutoring neighborhood children. The meals she shared with elderly neighbors. The errands she ran without being asked.

Harachi ang matinding emosyon at tuluyan ng pumatak ang kanyang mga luha. Musume ga jibun o taisetsu ni shite mamotte kureru dansei no tokoro ni iku koto o ureshiku omoimasu. Watashi no yuiitsu no onegai wa, watashi no kodomo ni taisuru ai ijō ni kanojo o aishite kudasai. `Arigatō gozaimas!” (I am happy that my daughter is going to a man who will cherish and protect her. My only request is that you please love her more than you love my child. "thank you!) Ito ang madamdaming pahayag ni Mr. Harachi na siyang pumukaw sa puso ni Misaki, kaya maging siya ay lumuluha na rin.

Nakikita ko naman sa awra niya na mukhang strict siya. "Good day, Sir. My name is Girlie, I am excited to learn from you today and look forward po sa mga i-uutos po ninyo sa akin sa library. I really like library po." Nakita ko na dahan-dahan naman siyang tumango. "You got etiquette and great greetings. I'm Kenzo, I'm a professor and also a librarian in this mansion." "Wow, japanese name meaning wise or intelligent. Excited na po akong matuto sa inyo."