Japanese Quotes Mga Nobela at Kwento

[Hindi sa iyo, akin 'yon, isa ka lang sampid sa tatay mo! "Sore wa watashi ni, anata ga shizukani shitakunai nonara, watashi wa anata no kono josei to anata no otto o zenkoku ni okuri, hitobito o tōwaku sa semasu." [Sa akin iyon, kung ayaw mong manahimik ise-send ko 'tong pangbabae mo sa buong Japan pati sa asawa mo para kahiyan ka ng mga tao]. Natahimik ang kabilang linya, tinanggal ko muna saglit ang telepono sa tenga ko.

Hindi nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Charlie at sinabi niya lang nang malamig, “Gusto mong pugutan ako ng ulo? Kahit hindi na natin banggitin na may dalawang kamay ka lang, kahit na may walong kamay ka, imposible pa rin ito para sa iyo!” Sumagot nang mapanuya ang Jonin, “Binata, ayos lang na maliitin mo ako pero sino ka para maliitin ang Japanese ninjutsu? Isa akong marangal na ninja. Kung hindi ko man lang kayang pugutan ka ng ulo, binibigo ko lang si Amaterasu!”

Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa. "Don't compare your life to others. There's no comparison between the sun and the moon. They shine when it's their time." on sync naming pagbasa ni niccolo sa isang sipi na nakasabit sa puno. "Translate niyo nga sa tagalog." paghamon ni jaq. "Huwag mong ikumpara ang buhay mo sa iba. Kapag pangit sila at gwapo ka, hindi mo 'yon kasalanan...kasalanan na 'yon ng lahi nila." confident na tugon ni niccolo kay jaq.

paliwanag sa akin ng matandang hapon. "Soreto wa betsuni... (Apart from that..)" sunod na sinabi ng hapon. "Anata wa watashitachi no gengo o hanasu hōhō o shitte irunode, watashi wa anata ga sukidesu ( I like you since you know how to speak our language)"

If there was spring in the Philippines, this was the perfect example of the feeling of spring, the warm that coms after the cold winter snow. Juancho’s lips found its way to my forehead. “I love you, mahal kita, w*tashi w* anata wo aishitemasu, aishiteru,” bulong niya sa akin. “I love you too, mahal na mahal kita,” masaya kong sagot sa kaniya. “At last you’ve said it, hindi na lang ako sasagot sa Japanese mo kasi hindi ko alam okay?” pabiro kong sabi.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

Tumango-tango naman siya bilang pagsang-ayon. Biglang bumalik ang mga masasayang alaala namin ni Ace habang nagbabakasyon kami sa Japan. Natatandaan ko pa sa tuwing may kakausap sa kanyang Hapon ay bigla Niya akong ituturo, dahil hindi siya marunong magsalita ng Japanese. Ang tanging Alam Niya Lang sabihin ay, "Sayonara."

Lumabi naman ito sa sinabi niya at ikinumpas ang kamay sa ere saka umiling-iling. "Ikaw naman , apaka-judgmental. Huyyy, sariling qoutes ko kaya yon noh. Wag ka ngang epal dyan. Palibhasa kasi hindi ka marunong gumawa ng sarili mong qoutes." Paglalabi nito na nginitian niya naman ng may panunukso.

Narinig ko ang bahagya niyang pag tawa dahil sa sinabi ko. “Ano ka ba? Ako lang ‘to” “Kamusta naman ang amoy diyan sa japan? Parang ayaw mo nang umuwi ah!” tunog nag tatampong sagot ko sa kanya. “Ano ka ba? Malapit na akong umuwi, kaya huwag kang mag d-day off habang nasa japan pa ako! Baka hindi ka payagan kapag naka uwi na ako tapos nanghihingi ka ng day off, e nakuha mo na pala!”