Bravest Novels & Stories

Bakit ba ako ang kinukulit nito? "Assuming." Bulong niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. Sisipain ko sana ang paa niyang nasa ilalim ng mesa pero mabilis niyang napigilan ang legs ko gamit ang legs niya. Ba't ko ba kasi 'to kinakalaban? Black belter 'to e. "You're just different from others. You're brave. I like a person who's brave." Aniya at nagpatuloy na lang sa pagkain. "So you like me?" Nakangising sabi ko kaya sinamaan niya ako ng tingin. "Ano? Sabi mo you like a person who's brave. I'm brave."

Ito ang ikinatatakot niya, na mawalay muli sa piling ng dalaga. Mathis is a strong and a brave agent. He’s indeed a survivor of everything. He doesn’t even have a fear of anything but now it has a name—the fear has the name ‘Venus’.

Pero hindi siya umatras. “Then I’ll deal with it.” Tahimik. Ngumiti si Isabella. Mabagal. Mapanganib. “Brave.” Humakbang ito palapit. “But bravery doesn’t save people here.” Huminto ito sa harap niya. “Power does.” Tahimik. At doon— May napagtanto si Lena. Hindi sapat ang pagiging matapang. Kailangan niya ring matuto.

Umiwas siya ng tingin at madiin na nakagat ang pangibabang labi, habang ang lalaki ay natahimik at tila inuulit sa isipan ang kaniyang nasabi. Pakiwari ni Brett ay nabingi siya sa kaniyang narinig pero hindi siya maaaring magkamali dahil tama iyong narinig niya. Hindi niya malaman kung ngingiti ba siya o ano sapagkat nabanggit ng dalaga ang salitang ‘anak natin.’ Para sa kaniya ay ang ibig sabihin niyon ay pumapayag ang dalaga na maging ama siya kay Brett. “You mean, puwede ako maging ama ni Brave? Payag ka?” nakangiti niyang tanong sa dalaga. Panandalian nakalimutan ang problema tungkol kay Brave. He's so damn excited na maging ama ni Brave.

Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita. "Lumabas kayo riyan kung ayaw ninyong barilin namin kayo," matigas na utos sa kanila ng lalaki na parang miyembro ng WWW sa laki ng mga muscles na nag-uumalpas sa suot na puting sando. Ang WWW ay pangalan ng sikat na tournament kung saan ginaganap ang pakikipag-wrestling ng isang tao sa kanilang kapwa wrestler din. Mukha talaga itong wrestler. Nakakatakot.

Napailing-iling ako nang bumalik sa akin ang engkwentro naming dalawa. The hot and fearless, Red Amoré Suarez, chased me. Can't help but to admire her courage and braveness. She's indeed an alpha.

Nakaramdam s'ya ng kaunting kaba ngunit ng maisip ang kan'yang ama at mga anak ay tinatagan n'ya ang sarili. Hindi s'ya pwedeng magpadala sa takot at pag-alinlangan na nararamdaman. Kailangan n'yang maging matapang sa pagharap sa lahat ng mga pagsubok na ibinibigay sa kan'ya. "Yes ate! And the Borris armies are not just an ordinary army. They are well trained sa pakikipaglaban. Some are n ex navy seal and some are family from Afghanistan and Iran, you know what I mean right?" paliwanag ni Lucy sa kan'ya.

Hinawakan niya ang kamay ko at nakita ko na may tumulong luha sa mata niya. "Be strong, Allison. Kailangan mong maging malakas para sa anak mo... hindi pwedeng ganito nalang palagi. Hindi pwedeng mapawalang bahala nalang ang mga sinakripisyo mo. Maawa ka sa sarili mo, Allison. Gusto kong makita ang dating Allison, yung matapang, yung pinaglalaban niya ang tama, yung wala siyang pinalalampas, yung Allison na masaya. Gusto ko ulit makita iyon, Allison. Anak mo na ang pinag-uusapan dito, please kahit huwag mo na kami isipin, this time sarili mo naman at ang anak mo, Althea needs you... your daughter needs you. Kaya please, wake up!"

Napasigaw si Ambrosia sa takot, nakikita kung paano siya ang nasa gilid ngayon. "So, ano sa tingin mo ngayon?" Ngumisi si Vienna, "Nakalimutan mo ang bahagi kung saan maaari kitang labanan, maruming mangkukulam." Huminga ng malalim, tumawa ng histeryoso ang bruha. "Nakakaawa ka na sinusubukan mong lumaban kapag wala kang magawa." At sa isang iglap, itinulak siya ng bruha, hinayaan si Vienna na nakabitin sa gilid habang ang dalawang kamay ay nakasuporta sa kanyang buong bigat. Nakikita ni Lady Vienna ang makapal na ulap ng usok sa ibaba, at ang patay na dulo kung sakaling mahulog siya.

mapait kong tanong. Hindi na naman nito gusto ang ginawa kong pagsagot. Gaano ba ako kalakas sa paningin nila na tila ba nagtutulungan pa silang lahat para lang tapusin ako? Bakit nga ba ganoon? Kapag mas malakas ang isang tao, mas gustong-gustong bugbugin ng problema. Brave people are also humans. They get hurt, too. They cry... they suffer, too. Hindi naman ibig sabihin na malakas ang isang tao, kaya niya na ang lahat.