Jefe Novels & Stories

Dahan-dahan akong napaayos ng upo. "Ah everyone... Meet the CEO of Esqueza's Corporation, our boss, Mr. Zachary Levi Esqueza."

HINDI ako makapaniwalang nakapasa ako. At mag uumpisa na raw ang trabaho ko ngayong araw ring ito bilang executive secretary ng CEO. Nagulat ako nang banggitin ang pangalan ng CEO. Rommel Jamboy. Hindi ba ito ang tunay na pangalan ni Omeng? Kinabahan ako. Ngunit naisip kong marami namang may kapangalan. Imposible namang maging si Omeng ang maging CEO ng napakalaking kompanya na ito. Sinalubong ako ng isang may edad na babae pagkatuntong na pagkatuntong ko sa office of the CEO. Nagpakilala itong si Mrs. Judy.

“May dumi ba ako sa mukha?” “Ha? Wala naman.” “Why you’re staring at me?” “Gusto ko lang sanang magtanong sayo.” “About what? Hmmp. Let me guess about Rafael.” “Oo, paano kayong naging magkaibigan?” “Actually he is my boss. He is the CEO of the Jon’s Company in the US. They have the family company which is Jones Company that is why he comes up with an idea of a different name. Alam mo ba siya lang ang bumuo nang company niya he never asked for help.”

"Ma'am. Paparito ang CEO sa oras na alas onse." "Talagang pinaghihintay ako ng boss niyo. Hindi mo ba ako kilala? Ako lang naman ang anak ng Mexican car distributor. At si Mr. Jungslagger ay business partner ng aking ama. Isa rin akong modelo. Tawagan mo ang boss mo at sabihin mong nandito ako." Inirapan ng babaeng mexicana si Erc.

\And I will used it sa magkakapatid. (Jean POV) “Jeff ranking sooner will surpassed you Master Jean.” na ki-aga-aga yan ang gustong isipin ko ni Rey. Nakakamatay na titig ang ipinukol ko sa kanya. “Sino ang sumusunod sa kanya?” “The new CEO of Montiveros Company. Jude Jade Montiveros.” “Who's that guy?” “Shall I investigate him?” Ngumiti ako sa kanya. Di pa nga niya napapagalaw ang imbestigasyon sa paghahanap ng lintik na babaeng yun.

Bumaba ang tingin ko sa name plate na nakapatong sa ibabaw ng mesa at napalunok ako ng malaki nang basahin sa isip ang nakasulat doon, Hatter dela Vega— Chief Executive Officer. "Ahaha…" Awkward akong tumawa. "Ito namang si Mr. dela Vega hindi na mabiro," sabi ko sabay kumpas ng kanang kamay. "Si Mr. dela Vega naman. Joke lang po iyong kahapon, pati iyong kanina."

Agaran niyang tanong at sabay-sabay na tumango ang mga iyon. Tanyag kasi ang balita na iyon dahil masyadong ma-drama si Donna. Nagpa-televised pa iyon, umiiyak at sinasabing gusto siyang dalahin ng mga lalaki para gahasain. Gandang-ganda raw roon ang mga masasamang loob. "A-Anong ibig niyong sabihin, Mang Mon?" Kinakabahan na tanong niya. "Makikipag-meeting siguro sa inyo si Chief, nabanggit ni Domeng sa akin. Alam niyo naman na asset iyong pamangkin ko ni Chief. Mukhang magma-manhunt sila, senyorito sa buong Escobar."

sagot naman niya dito. Kampante na itong nakaupo sa isang swivel chair, may binubuklat ito na folder na nakapatong sa ibabaw ng mesa nito. Doon niya lang napansin ang isang nameplate na may naukit na salitang CEO. “I-ikaw ang CEO sa malaking kompanya na ‘ito?” nauutal niyang wika rito. “Yup the one and only,” wika nito sa kanya at sabay na nag-angat nang tingin.

“Cancel all my meetings today and tell them I am not feeling well.” “Noted, sir!" Tumango lang siya at muling pumikit. Alam niyang si Jeffrey na ang bahala roon. He’s not just a driver. He’s his secretary, his personal bodyguard, and his righthand man. He’d known him for years already and he had already proven himself worthy of his trust.

Punong-puno ng puting buhok ang ulo niya, pero bakas din ang sigla sa mga kilos niya. Halata na ang taong isang ay pambihira. Bilang chief captain, natural na mayroon siyang kalmado at matatag na aura. Tahimik lang siyang nakikinig sa gilid habang pinagtatalunan ng kanyang mga sub-captain ang bagay na ito. Ang taong direktang lumaban kay Hubert ay ang sub-captain ng first division na si Burnard Jole na mahigit forty years old na.