Jessica Jones Novels & Stories

tanong ni Aaron, confused habang nakatingin kay Jessa. Bumaling naman si Jessa kay Aaron at ngumiti ng malapad. “Hi, I’m Jessa. I am Angela’s secretary,” Jessa said. Natahimik si Aaron at Laura dahil sa sinabi ni Jessa, nagulat sila nang malaman na connected si Jessa at si Angela. “W-what are you doing here? What do you want?” nauutal na tanong ni Aaron habang diretso ang tingin niya kay Jessa.

"L-Love, ssshhh." Niyakap ako ni Treyton. "Ang hilig talaga makinig sa usapan ng iba," sambit ni Ryder. "Manang-mana sa Mama niya," bulong pa nito na hindi ko naman kaagad naintindihan. "P-Patay na si Jessica?" Walang nagsalita sa tatlong maglakaibigan at sa halip ay tumango na lamang si Treyton. "H-How? She's a good person. At naniniwala akong hindi siya ang nagnakaw. So what happened to her?"

sagot ni Benedict sa kanya. Tiningnan niya ang oras. Ngayon ay alas siete na. Nasa loob si Zeus, at malamang na nariyan na si Jessica. Siguro, sinabi na nito kay Zeus ang lahat ng nais niyang malaman. Oo, si Jessica na siyang maglalahad ng lahat tungkol sa kawalanghiyaan ni Monette. Si Jessica ay ang mestisang babae na nakaupo sa tapat ni Zeus at nagsasalita na ng lahat ng nalalaman tungkol kay Monette.

Malalaki at bilog ang mga mata ng bata, tumitingin sa kanila ng may inosente at inosenteng kuryosidad. Sa gilid ni Carson ay si Jessica, suot ang coffee-colored na coat. Ang kanyang kulot na buhok ay nakalugay, at ang ayos niya ay tila effortless pero elegante. Mapapatingin ka talaga—may pino at makapangyarihang karisma ang dating niya, mula sa kanyang maamong mukha hanggang sa kanyang mahahabang binti at classy na sapatos.

Nasa likod nito ang liwanag ng ilaw kaya hindi makita agad ang ekspresyon ng mukha, pero ang tindig at aura ay imposibleng hindi makilala. Si Lucas Lee. Lumapit ito nang walang pagmamadali. Hinubad ang suit jacket at maingat na ibinalot sa balikat ni Jessica, tinatakpan ang magulo niyang ayos at ang kahihiyan ng sitwasyon. Maayos ang kilos, elegante, pero may bigat ng awtoridad. “Miss Jessica,” mababa at steady ang boses niya, “you’re safe now.”

Pagkatapos kong kumain inayos ko na aking gamit tsaka naghanda para matulog. Maaga akong nagising, paglabas ko ng kwarto nakita ko na nakahanda na ang almusal at nakabihis na rin si Jessica. Pinag aralan ko ang kanyang itsura, very professional. She is wearing a stelleto with blouse tucked into a high-waisted trousers. Very beautiful. Iwinaksi ko sa aking isipan ang idea na yon. Seryosong akong lumapit sa mesa. " Goodmorning Sir!" ani nito.

Ang kulang nalang siguro ay ang garalgal na boses at pulang bistida. Kung tungkol sa tangkad, pwede itong makipagsabayan kay Sutton. Tantya na halos nasa 5’10 ito. Kung kay Roman naman, nasa 6’2 ito. Kung nakaheels si Jessica, magiging magka-level lang ang mga mata nila. “I heard Claire Robertson is no longer in the picture?” komento ni Jessica ng wala man lang

Mas maganda pa kesa dun sa nauna kong nakita sa pila. "Let me take you home?" wika sakin ng babae. Ano daw? Take home? Iba nasa isip ko ah. "Ha??" yan nalang naging sagot ko. "What i mean is, ihatid na kita pauwi sa inyo. Pabalik na naman siguro yung driver ko." wika nito sakin. "Ahh hihindi na. Okay lang ako, medyo malapit lang naman kami dito." sagot ko sa kanya. "Sure ka? Okay. By the way, ako nga pala si Jessica Olivia Villafuerte, but you can call me Jess." wika nito sakin. "Ahh sige. Antonio Dela Cruz, pero Ton nalang para maigsi." sagot ko naman sa kanya. Nag kamayan kami at umalis na ako sa Clinic. Habang nag lalakad ako ay ramdam ko ang pananakit ng sikmura ko, pero tiniis ko nalang

“Kung gano’n ay paano mo siyang napangasawa? Ayon kay Jessa ay gumawa ka ng paraan para makuha lahat ng property nila kaya wala na siyang choice kung hindi pakasalan ka noon.” “She’s lying…” napangisi na lang si Harrison. “Siya ang gumawa ng paraan para lasingin ako nang gabing iyon at palabasin na may nangyari sa amin. I thought I took her innocence and felt responsible with her. Huli ko na nalaman ang totoo tungkol sa kaniya, kasal na kami. Jessica Ann Moreno should be an actress, magaling siyang umarte at inaamin kong minsan sa buhay ko ay nauto niya ako.”

Naipadyak ni Jessica ang isang paa dahil sa inis. "Ang mahalaga ay patay na siya! Kahit ano ang gawin nilang paghahanap sa kriminal ay wala silang mahihita dahil siniguro kong malinis ang trabaho ng binayaran kong tao!" Ngumisi si Janice at inayos ang sarili sa harap ng salamin.