Novel & Cerita Jinx Comic

Hindi na niya nagawang pumunta sa canteen at tapos na ang oras ng break time. "Ayos ka na ba?" nag-alala naman si Jinky at sinalat ang noo ng kaibigan dahil namumula ang pisngi nito. "Uhm," tumango siya kay Jinky. Hinyaan niyang isipin nitong may sakit siya. Namumula talaga ang pisngi niya dahil nag-iinit ang pakiramdam sa tuwing naalala ang mainit at mabilis na pag-akin ni Axel sa kaniya kanina.

Ani Xian at saka siya umalis pero hindi pa man siya tuluyang nakakalayo ay bumitaw na si Zero. “Follow him.” Tumango ako at mabilis na tumakbo papunta kay Xian, pinalo ko ang braso nito ng pabiro para lumingon siya sa akin. “I missed you, Xi. Sorry, pinag-alala ko kayo.” Ngumiti siya at saka kinurot ang pisngi ko pero laking gulat ko na lang nang may pumalo sa kamay niya. “What are you doing?” Tanong ni Jennie. May problema talaga sa utak ang isang ‘to.

Tinapik-tapik pa ni Nicole ang balikat ni Jinx na parang kino-comfort. Naglapag bigla ng reverse si Jinx kaya binatukan ko siya. "Bawal ’yon, ah!" "Puwede kaya!" pakikipagtalo niya pa. Kinantyawan namin siya kaya sa huli ay siya ang uminom ng sixteen shots! Hindi na ako nakahinga sa katatawa dahil pulang-pula na siya at kaunti na lang ay pakiramdam kong masusuka na siya! Pinaka-ayaw pa naman niya ang Cuervo.

"Dudurugin ko ang mukha mo ng pinong pino hanggang sa tuluyan kanang mawala sa Mundo." "Axcel!" Napa tayo na ang mga kaibigan dahil mukhang makapapatay talaga ng tao si Axcel ngayon. Ngunit parang wala syang narinig at tinadjakan nya na parang basura ang tyan ni Javin. "ARAY! Tama na!" Paos na paki usap ni Javin. "Tumayo ka jan! Harapin mo ako ng walang baril!" Nang hindi ito tumatayo dahil sa pamimilipit sa sakit ay sya na mismo ang nag tayo mula sa kwelyo ng damit ni Javin.

Naririnig ko ang masungit na sarkasmo sa sarili kong mga tainga, kaya naiisip kong mas malala pa ang dating nito sa kanya. “Teka, hindi naman pala puro masamang balita kagabi,” sinubukan niyang sabihin, pero umiling ako. Sa aming pagkikita kagabi, ikinuwento sa amin ni Nelly ang natuklasan nila ng kanyang asawang si Dave, at sa ngayon ay hindi pa gaanong halata. Ang taong pinakahinala niya ay si Lionel Jenkins, o Jinx gaya ng tawag namin sa kanya sa opisina. Siya ay unang nagtrabaho sa aming ama mga tatlumpung taon na ang nakalilipas at siya ang pinuno ng aming departamento ng pagsingil. Sumasang-ayon kami ni Mace na hindi siya iyon dahil malapit siya sa aming pamilya at may sarili siyang pe

I turned to Dos, demanding an explanation. “It’s nothing serious—” “‘Nothing serious,’ my ass!” I snapped. His brow furrowed. “You all look like you’re about to go to war, and that’s nothing serious? Really?”Siguro dahil sa alak, bigla akong nagkalakas ng loob para magalit sa kanya kahit hindi naman kami ganoon katagal na magkakilala. “Mauna na kami,” sabi ni Jinx, at tuluyan na silang umalis.