Novel & Cerita Lone Person

“At ang pagkakaroon ng mga ganitong pagkakataon ay nagbibigay sa akin ng lakas na magpatuloy sa aking mga pangarap.” Sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang pumasok ang isang grupo ng mga kakilala ni Alex sa cafe. Ang kanilang mga tunog at halakhak ay tila lumalakas, at si Luna ay naramdaman ang bahagyang pag-aalala. Ang grupo ay binubuo ng mga kilalang personalidad at mga business executives, na nagbigay ng pakiramdam ng pagiging hiwalay ni Luna mula sa kanilang mundo.

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

Agad siyang ngumiti ng malapad at kumaway. Hindi ko iyon pinansin at nilabas na lang ang cellphone para may pagkaabalahan. Do you see that Nico? It’s more peaceful when you’re all alone. I tried to convince myself. Alone. What’s peaceful with being alone when you’re in a place full of people? It’s just making me feel lonely. What a dumb brain I have. Being alone when you want to is different. That’s when you feel the peace that you want. When you’re alone in a crowded place, there’s this little voice inside your head that says you are so pathetic that leads you to feel lonely.

"Ang dami mong oras ngayon ah" saad ni Raven pagpasok niya dito sa condo ko Yes, I am living alone kaysa naman nandoon ako sa mansyon tapos para lang naman akong isang ligaw na kaluluwa. Walang nakakapansin, Walang kumakausap. Walang nais makita o kahit huminga ako siguro baka ayaw na nila.

Dahil ayokong makita nina mama na umiiyak ako ng ganito. I'm so lonely. Sanay na ako pero... iba ngayon. I feel lonelier. Because before, I could hope that someday I will no longer be lonely. I won't be alone once I find a husband. I have a husband now, yet I'm still alone and lonely. I lost hope for that someday. It might never come. I like to be alone but I don't like being lonely. But it seems like, I'll be lonely longer than I thought.

Nagmamadali siya sa pagbaba. Walang tao sa lugar ng araw na iyon. Marahil, ginusto ng nagbook ngayon na solo nila ang lugar. Mas pabor siya dahil makakapag muni muni siya. Gusto niya ang mga ganitong pagkakataon na magkakaroon siya ng me time. Subalit kumabog ang kanyang dibdib ng marinig niyang may tumatawag sa pangalan niya.

Sobrang dami nang pinagdaanan ni Ada at hindi naging madali bago niya narating ang tuktok kung nasaan man siya ngayon. "And the last one," dagdag ni Ada, sabay ininom ang laman ng baso niya, "is the loneliness. You’re surrounded by so many people, but it’s rare to find someone who truly understands you. It’s like you’re always performing, even when the cameras aren’t rolling."

Parang nasa itaas na palapag siya sa oras na iyon, tahimik niyang dinama ang pag-iisa at tiningnan ang paligid. Animo'y sinasariwa niya ang pag-iisa noon sa Las Vegas, wala siyang kaibigan doon, at mas lalong hindi niya naiangkop ang sarili roon, dahil ramdam niyang kakaiba siya, hindi siya makasabay sa mga trip ng estudyanyeng nandoon. She's a loner, wayback then, and for now, ramdam niyang hindi pa rin siya nagbabago. Malalim siyang napabuntung-hininga.

Nang tingnan niya iyon isa-isa ay puro angry emoticon ang reaction nito sa sampung pictures yata na magkasama sila ni Dino. Ang weird naman ng dummy account na ito. Mister Lonely daw pero galit ang profile picture na alam niyang kinuha lang din online tapos puro pagalit pa ang reactions sa mga pictures niyang kasama ang dating nobyo. May nag-iisa itong comment sa isang picture. At ang picture na iyon ay solo picture lang ni Dino na half body. 'When you were lucky, then you chose to be unlucky.' Iyon ang comment ni Mister Lonely.

Wala akong ibang magagawa kundi ang maghintay sa mga mangyayari dahil walang kahit na sino ang may kakayahan na makita ang hinaharap. Have you ever feel like you’re surrounded with the people you love yet you still feel so lonely? But I can still say that being alone does not mean being lonely. I feel so lost and I don’t think if I can still find the right place for me. I don’t know where I belong anymore.