Lone Person Novels & Stories

“At ang pagkakaroon ng mga ganitong pagkakataon ay nagbibigay sa akin ng lakas na magpatuloy sa aking mga pangarap.” Sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang pumasok ang isang grupo ng mga kakilala ni Alex sa cafe. Ang kanilang mga tunog at halakhak ay tila lumalakas, at si Luna ay naramdaman ang bahagyang pag-aalala. Ang grupo ay binubuo ng mga kilalang personalidad at mga business executives, na nagbigay ng pakiramdam ng pagiging hiwalay ni Luna mula sa kanilang mundo.

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

Pero dahil magkaiba kami ng department ay iba ang way niya sa akin. I walked into the corridor, alone. It's not new to me. I always walked in the corridor with myself. I heard someone say that if you walk alone in the school corridor means you are lonely. But people should realize that being alone doesn't make you lonely. It just means that you are strong enough to savor the serenity of solitude. Being alone doesn't make you less of a human.

Nang mapansin niya ang kalangitang puno ng mga saranggola, bigla niyang pinaikot ang manibela at pumasok sa parke. Sakto ang ihip ng hangin, banayad ang init ng araw, at payapa ang tanawin, tila isang sandaling pahinga mula sa bigat ng realidad. Ngunit ang lahat ng tao ay may kasamang pamilya, magkaibigan, o magkasintahan. Si Luna lamang ang tanging nag-iisa, at sa gitna ng kasiyahan ng iba, tila siya'y wala sa lugar.

I will create my own memories alone with myself. Instead of prolonging my stay in my room, I quickly changed into my beach attire. The white sand beach stretched out before me, with crystal clear waters inviting me for a swim. The sun was setting, casting a golden hue over the horizon, as gentle waves lapped at the shore. As I walked along the coastline, a sense of peace enveloped me, and I knew that this solo trip to El Nido would be a chance for me to find solace and rediscover myself.

Nang tingnan niya iyon isa-isa ay puro angry emoticon ang reaction nito sa sampung pictures yata na magkasama sila ni Dino. Ang weird naman ng dummy account na ito. Mister Lonely daw pero galit ang profile picture na alam niyang kinuha lang din online tapos puro pagalit pa ang reactions sa mga pictures niyang kasama ang dating nobyo. May nag-iisa itong comment sa isang picture. At ang picture na iyon ay solo picture lang ni Dino na half body. 'When you were lucky, then you chose to be unlucky.' Iyon ang comment ni Mister Lonely.

Ngunit nanlilisik ang mata nito. Nawala ang ngiti sa aking labi. Alam kong marami ang malungkot na tao sa mundong ito. Loneliness is dangerous. It's very addicting once you see how peaceful it is. You don't want to deal with people anymore.

Wala akong ibang magagawa kundi ang maghintay sa mga mangyayari dahil walang kahit na sino ang may kakayahan na makita ang hinaharap. Have you ever feel like you’re surrounded with the people you love yet you still feel so lonely? But I can still say that being alone does not mean being lonely. I feel so lost and I don’t think if I can still find the right place for me. I don’t know where I belong anymore.

Baka nga ay may tauhan itong nakapaligid sa kanya dahil kahit na parami nang parami ang mga tao ay walang nagtatanggkang lumapit sa kanya para makipag-usap. So, yes. Everyone can describe her as a lonely person who has no one to talk to. Ngunit may pakialam ba siya? Wala. She doesn’t care if they all think she’s lonely. Nandito naman siya para uminom at libangin ang sarili sa sakit na nararamdaman kahit saglit lang. “You have a home,” he replied. “And we’re heading there now.” “Ay, oo nga pala.” Mahina siyang natawa. “May mga anak nga pala ako. May isa pa nga akong anak na napatay ko, e.”

Hindi tama ito! Nakita ko na lamang ang aking sarili na binabagtas ang daan papunta sa lungga ni Knee Yoz. Hindi ko pa siya gaanong kilala pero pakiramdam ko siya lang ang malalapitan ko sa ngayon. Tirik na tirik na ang araw at pawis na pawis na rin ako. Naroon pa rin ang mga pinagpatong patong na mga dahon ng niyog na nagsisilbing bubong at dahil nga walang dingding ay agad kong nakita na walang tao.