Novel & Cerita Joke Tagalog

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

"Hahaha! Korean ba 'yon?! Ano meaning? You didn't swear at me, right? You didn't? Right? I'm right? Right?" "You're not. I just sweared at you. Curse that dirty mind of yours." "Hahaha! Eto naman 'di na mabiro. Joke lang eh!" "Joke 'yon? Corny mo, ghorl. Sa susunod, siguraduhin mo matatawa ako. Tss. At bumitaw ka nga sa'kin! Chansing ka eh!" "Ay waw! Chansing agad? 'di pwedeng nag-lalambing lang?"

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Pagsakay ko sa joke niya, "Ang galing ng suggestion mo ah." "Hoy! Ano ka ba?" Nanlaki yung mata niya, "Nagjo-joke lang ako, masama kaya yun." Napailing ako, "Alam ko namang nagjo-joke ka lang, sanay na ako sayo." "Naka-move on ka na ba?" Parang gusto kong matawa sa tanong niya, "Move on? Hindi naman siguro agad-agad mangyayari yun." "Pero parang okay ka na kasi."

“Taga saan ka?” “Sa puso mo.” Maikling sagot nito na mas lalo kinainis niya. Tumawa naman ito ng tumawa/ “What?! Corny ba? I learned if from the market.” Pagmamalaki pa nito. "Yeah right," She agreed sarcastically. “Your jokes are lame. Most lame I’ve ever heard.” Napapailing na sagot niya. "Someday I’ll tell you, okay? Wag muna ngayon... Mukhang hindi naman kailangan eh." Niyaya na siya nitong maglakad ulit pauwi. “It’s getting late Jam. Let’s walk home.”

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

Akala niya ba ang daling kalimutan ng mga nangyari noon? “Ang tagal kitang hinanap. Ngayong nandito ka na, gagawin ko lahat maayos lang tayo.” Nahinto ako sa pagmumiglas dahil sa sinabi niya na isang malaking joke sa pandinig ko. Joke, pero hindi nakakatawa, kundi makapanginig laman. “What did you just say? Gagawin mo lahat, maayos lang tayo?” inis kong tanong na sumabay sa pagpihit niya sa akin paharap.

sarkastikong turan nito "Kita mo iba na naman 'yang isip mo eh. Mas mabuti pa matulog kana lang ulit hindi 'yong kung ano ano ang sinasabi mo." bulalas nito "Iyan ang mahirap sayo ang hilig mong takasan lahat, hindi mo makuha ang punto ko kaya ako ang makitid ang utak para sayo. Tell me now Jewel ano ba talaga ang meron sa inyo ni Cain, ha?"

Sabi niya "Joke lang walang maglalakad" "Hindi, kayo nalang" Tanggi niya nanaman at ngumiti. Hindi pa ba sila sanay kay franz na di naman talaga sumasama pag naglalakad? Sira plano ni Jai nito HAHAH "Hoy anong pinagsasabi mo dyan" Tanong ko, nagtatampo na ito eh, HAHAHHA oa nga naman "Tampo agad? " "Anong tampo ka dyan? " Ito nanaman yung mga rason niya "Baka kase hanapin ako ni papa"