Novel & Cerita Joshua 1:9 Tagalog

Naririnig ko pa rin ang mga putok ng baril sa paligid namin ngunit hindi ko mailayo ang aking mga mata sa kanya. I could feel the bile rising up my throat. "Jacob .." Pinilit kong magsalita. Something inside me was burning. Jacob hugged me tight as he called my name. Sa wakas. I was in his arms again. God heard my last wish. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- "It has been three weeks babe. Will you please wake up for me? Miss na miss na kita.” Narinig ko ang boses ni Jacob ngunit hindi ko maimulat ang aking mga mata at sagutin siya.

Tumango si James. Sina Yahveh at Jehudi ay parehong Ninth-Power Macrocosm Ancestral Gods. Sa tulong nila, makakapagligtas si James ng maraming problema. Pagkatapos, dumapo ang tingin ni James kay Yehosheva habang nagtanong, “Ano ang tungkol sayo?” Nag isip sandali si Yehosheva bago sinabing, “Mananatili ako sa Madilim na Mundo ng ilang sandali. Kapag napagod ako, hahanapin kita."

#TARANTADONG_BABAE #LAST_CHAPTER Kabanata 29 ISANG mainit na gabi ang pinagsaluhan naming dalawa ni Joshua. Sa pag-aakala kong magiging simpleng gabi lang ito’y doon ako nagkamali. Isang bagay na natuklasan ko kaya muling nagkaroon ng maraming katanungan sa aking isipan.

"Ganyan ka ba kababa, Sofia? Akala ko ba mahal mo ako?" Nag-iba ang ekspresyon ni Sofia. Sa unang pagkakataon, nakita ni Joshua ang totoong nararamdaman nito—takot, desperasyon, at determinasyon. "Mahal nga kita, Joshua. At hindi lang kita basta-basta pakakawalan. Kahit anong mangyari, babalik ka sa akin. Kahit sa ayaw mo at sa gusto." Napatingin si Joshua sa kaniya nang matagal bago dahan-dahang ngumiti. "Let’s see, Sofia. Let’s see kung sino ang unang susuko sa larong ‘to."

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Tapos nandito pa mukha ni Jack Ma with his quotations. "May isang linggo pa naman para maituro ko sayo lahat." "You mean, sasamahan mo ako ng isang linggo?" Tumango siya. Kakatapos lang ng isang linggo namin ni Seth. Ngayon naman kay Liam. Ano 'to isang linggong pag-ibig?

Nag aminan? "Stop that or you will break your own heart." Anito at hinila na siya papunta sa kanilang upuan. Parang lagi siyang pinoprotektahan ni lucas, "Ah lucas okay lang ba kung uuwi na ako?" Paalam niya sa binata. "What? Ang aga pa." Tutol naman ni tasia na tila may tama na. "It's okay. Hahatid na kita?" Sabi ni lucas tatanggi sana siya kaso naisip niya di pala niya dala ang kotse niya at nakisakay lang siya kay tasia.

“Sis…” “A-Ate.” Napalunok ako habang napapasulyap sa mga taong nasa paligid niya. Oh, God. Nandito na nga talaga sila sa Pilipinas. Humakbang ako patungo sa kanila, hindi ko ipinapakitang kinakabahan ako. Agad akong yumakap kina Mommy at Daddy, sabay halik sa mga pisngi nila. Napapaluha silang yumakap sa akin nang mahigpit. Pinupog ako ng halik ni Mommy na parang bata. Si Ate naman ay yumakap sa akin nang sobrang higpit.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”