Joshua 1:9 Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Tanong ko rito saka mahinang natawa. "Of course not!" Mabilis na ani nito. "Hindi lang ako mapaniwala na nag I love you too ka. D*mn baby, namiss ko iyon" dagdag pa nito saka mabilis na ikinulong muli ako ng yakap niya. . . . . Author's Note: Kamusta kayo? Sorry walang update kahapon, huhu. pawala-wala ang kuryente at signal dahil ng bagyo. Ingat, everyone!

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

"Ganyan ka ba kababa, Sofia? Akala ko ba mahal mo ako?" Nag-iba ang ekspresyon ni Sofia. Sa unang pagkakataon, nakita ni Joshua ang totoong nararamdaman nito—takot, desperasyon, at determinasyon. "Mahal nga kita, Joshua. At hindi lang kita basta-basta pakakawalan. Kahit anong mangyari, babalik ka sa akin. Kahit sa ayaw mo at sa gusto." Napatingin si Joshua sa kaniya nang matagal bago dahan-dahang ngumiti. "Let’s see, Sofia. Let’s see kung sino ang unang susuko sa larong ‘to."

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

Nagsitayo ang lahat nang magsimulang magsalita ang pari. " Ikaw, Janine Mhae Santos, tinatanggap mo ba si Rigor Esguerra na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?." "Opo, padre." "Ikaw naman Rigor Esguerra, tinatanggap mo ba si Janine Mhae Santos na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?.”

Naririnig ko pa rin ang mga putok ng baril sa paligid namin ngunit hindi ko mailayo ang aking mga mata sa kanya. I could feel the bile rising up my throat. "Jacob .." Pinilit kong magsalita. Something inside me was burning. Jacob hugged me tight as he called my name. Sa wakas. I was in his arms again. God heard my last wish. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- "It has been three weeks babe. Will you please wake up for me? Miss na miss na kita.” Narinig ko ang boses ni Jacob ngunit hindi ko maimulat ang aking mga mata at sagutin siya.

Tapos nandito pa mukha ni Jack Ma with his quotations. "May isang linggo pa naman para maituro ko sayo lahat." "You mean, sasamahan mo ako ng isang linggo?" Tumango siya. Kakatapos lang ng isang linggo namin ni Seth. Ngayon naman kay Liam. Ano 'to isang linggong pag-ibig?

Bakit? "Mabuti pa ay puntahan mo na ang babaeng iyon at nang magkaliwanagan na kayo. Huwag mo nang patagalin ang problema." Samuel learned his lesson the hard way. Kaya ayaw niyang mangyari kay Marcus ang nangyari sa kanya, sa kanila ni Jessica.

Nag aminan? "Stop that or you will break your own heart." Anito at hinila na siya papunta sa kanilang upuan. Parang lagi siyang pinoprotektahan ni lucas, "Ah lucas okay lang ba kung uuwi na ako?" Paalam niya sa binata. "What? Ang aga pa." Tutol naman ni tasia na tila may tama na. "It's okay. Hahatid na kita?" Sabi ni lucas tatanggi sana siya kaso naisip niya di pala niya dala ang kotse niya at nakisakay lang siya kay tasia.

“Sis…” “A-Ate.” Napalunok ako habang napapasulyap sa mga taong nasa paligid niya. Oh, God. Nandito na nga talaga sila sa Pilipinas. Humakbang ako patungo sa kanila, hindi ko ipinapakitang kinakabahan ako. Agad akong yumakap kina Mommy at Daddy, sabay halik sa mga pisngi nila. Napapaluha silang yumakap sa akin nang mahigpit. Pinupog ako ng halik ni Mommy na parang bata. Si Ate naman ay yumakap sa akin nang sobrang higpit.