Joshua 1:9 Tagalog นิยาย & เรื่องราว

CHRISTEPHARIE "J-Joshua" Utal kong tawag sa pangalan niya. Humakbang siya palapit sakin kaya napa-pikit ako. Akala ko hahampasin niya ko o kakaladkarin pero naramdaman ko lang na pinitik niya ako sa noo. "Aray! Para saan yun?" ''Here." Malamig niyang sabi nang hindi tumitingin sa akin.

Kulang na lang na sigawan n'ya ito na kahit bolbol nga ni Joshua sa baba ng pusod ay alam n'ya kung ilang piraso. "Yes, I had an allergy to prawns!" seryosong sagot ni Joshua kay Isay. Nagulat naman ang dalaga sa pagsasalita ni Joshua ng English. Hindi siguro nito inaasahan na ang isang trabahante sa hacienda ay nakakapagsalita ng English. Napairap na lamang s'ya sa dalaga. Ewan ba n'ya kung bakit naging ganito ito.

Total gusto ko rin namang pinag-aagawan ako. “You’re mine, Adeline,” wika ni Josh nang makarating kami sa condo niya, for tutor. “Isalin mo muna sa tagalog.” I said, smirking. I know Josh can now speak and read tagalog, but there's still a certain words na hindi niya pa rin mabigkas ng maayos. Napakunot naman ito ng noo, tsaka binuka ang bibig pero kaagad ding sinara. Tumango ako, tsaka napatingin sa mga notes na nakakalat sa center table.

’ “Nasaan ka? Nasa bahay ka ba?” ‘I’m driving right now...’ “Pupunta ako d’yan!” ‘Josh –‘ “Pupunta ako sa inyo, hintayin mo ako!”

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

ani Fuego. Sarkastikong tumawa lamang naman si Julio. Lumakad ito ng ilang hakbang papalapit, tumigil ito nang isang hakbang na lang ang layo sa kanila. Isang malakas na tapik sa balikat ang iginawad nito kay Fuego.

Hindi n'ya maipapaliwanag ang saya na nararamdaman. "Tatay you're here! Finally you're here!"masayang sabi ng kan'yang anak na nagpabalik sa kan'ya sa katinuan. Kinalas n'ya ang mga brasong nakayapos sa kan'yang hita at lumuhod sa harapan nito. Pinakikitigan n'ya ang pisngi ni Joshua na kamukhang-kamukha n'ya at maya-maya pa ay nag-uunahan na sa pagbagsak ang kan'yang mga luha.

tawag niya dito pero deretso lang ito sa paglalakad “Herea!” ani Adam nung maabutan na niya ito at nahawakan niya ang braso ng dalaga “What?!” inis na baling niya sa binata sabay bawi ng kamay niya “Okay! Fine, I admit may problema ako at yun ay si Joshua! And I am sorry kung nadamay ka, okay!” paliwanag niya kaya naman medyo kumalma si Herea

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

paalam ni Guiller na dumiretso "Joelve's Pa-init and Bohol-anon" Halos kalahating oras din sina Ezekiel at Desiree roon. "“Minyo namong duha, Ma'am ug Sir?"(Mag-asawa ho kayo Ma'am Sir?)pagtatanong ng isa nagbabantay sa may zip line sa diyalektong Boholano. “Ayy! Dili. Amo ra na siyang bisita.”(Naku! Hindi po bisita namin siya)iyon na lang ang naisipan ni Desiree na sabihin sa lalaki.