Joshua 1:9 Tagalog Novels & Stories

halinghing ko. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko dahil sa kaniya ko lamang naranasan ang pagsilbihan at ibigay ang pangangailangan ko bilang babae. Si Joshua ay hindi ganito. Si Joshua ay hindi marunong gumamit ng bibig. Si Joshua ay diretso lang. Pasok at labas. Tapos na. Walang ganito. Walang ganitong uri ng pagpapaligaya. “Ahh! Daddy Gab!” muling ungol ko nang maramdaman ang pagpasok ng dalawang mahabang daliri niya sa loob ko.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Eriez at nasuntok ko siya. “Juliusoo!”Si Sya. “Diyos ko po.” “Ayan. Sapat na sigurong malaman niyo ang sagot ko.” Napatalikod ako at nagmadaling tinungo ang silid ko. Nilock ko ang pinto. Sa sobrang inis na ako lalo nga sa sarili ko. Kailan ba nila ako lulubayan. @ Death Wish Hi Everyone! You may also follow my other Tagalog ang English Books!

Napaupo sila pareho sa sahig. "J-Jossa? Jossa, gising! Jossa!" Tulong! Joshua! Cecille! Tulungan ninyo ako!" sigaw niya at muling tinapik-tapik ang pisnge ni Jossa para gisingin." Jossa, gising. Iiyak ako sige ka! Jossa!" "Anong nangyayari— Jossa! Mel!" Unang nakarinig ay si Joshua dahil nakain siya sa may sala. Mabilis siyang lumapit sa dalawa. "Anong nangyari?"

malambing na sagot n'ya rito habang may matamis na ngiti sa mga labi. "Mag kiss na kayo mama Pau, papa Zach, inaantok pa po kasi ako, gusto kong bumalik sa pagtulog," malakas na boses ni Joshua na ikinatawa ng lahat. Mabilis namang lumapat ang mga labi ng asawa sa kan'yang labi. Napapikit s'ya ng magdikit ang mga labi nila at ninamnam ang tamis ng halik ng kan'yang asawa.

t! "si-sige joshua!"sambit ko pa bago dali daling lumakad papunta sa sinabi nyang lugar..ni hindi ko na nga nagawa pang lingunin si joshua ng akoy tawagin pa nito.para saan pa !baka lalo lang magwala ang tigre dito kung papansinin ko pa ang tawag nya .makulit pa naman ang isang iyon lalo na at ngayon na lang ulit kami nagkakita ..magpipilit lang iyon na samahan ako..

Maya't maya kong tinatapunan ng tingin si Sab na mahimbing na natutulog habang bumabiyahe kami pauwi ng San Jose. Nalungkot siya nang iniwan si Lola Guada pero kailangan na naming harapin ang buhay at mga tao sa San Jose. Nangako naman si Jena na sasamahan at aalagaan ang matanda kaya nabawasan ang pangamba ni Sab.

Third Person’s POV “Colleeeeen!” sigaw ni Jared nang may halong pagdadalamhati at kaba. Mabilis na lumapit sina Ingrid at Claire sa kanya, parehong nanginginig at umiiyak. “Jared…” humahagulhol si Claire habang pinipigilan ang hikbi. “Gising ka na rin, anak,” dagdag niya, sabay haplos sa braso ng lalaki.

“Zion” “Good morning Katanaya buti gising kana” Wala akong nagawa kung'di ang maupo sa isang single sofa habang s'ya ay nasa sofa mismo. “Ang aga natin Zion ah? Bakit anong meron?”

ani bebs na sinabayan niya pa ng paghagikgik. Hinintay ko munang makalagpas silang lima sa puwesto namin bago ako tumayo at tawagin ang pangalan niya para makuha ang kanyang atensiyon. "Joshua Arcel Gonzales." Imbes na siya ang tumingin ay ang apat na kasama niya ang bumaling ng tingin sa akin. At kailan pa sila naging Joshua, ha? Huminto lang siya sa paglalakad pero hindi man lang lumingon sa gawi ko.