Juli Monologue Script Novels & Stories

Ngayong gabi, gusto niyang makita kung paano magpapa-udyok si Julian. “Hindi ako naniniwala sa multo o diyos,” mahinang sabi ni Julian. Inilipat niya ang tingin mula sa screen at marahang sinulyapan ang babae na mas lalong lumapit at sumiksik sa kanya.

Pero iniwas na niya ang tingin sa akin at itinuon ito sa second floor. Pagkatapos ng speech niya ay rumampa na ito paakyat at nakasunod ang taga bitbit ng mga gamit nito. Agad na pumasok ito sa unang palapag at lumiko at nanlaki na lang ang mga mata ko ng pumasok ito sa kuwarto na katabi ko! Crap! "Fuck! This is hell..." Biglang naisambit ni Jules at naupo itong bigla sa sofa at sumunod naman si Franco.

Wala na siyang kasama! Nanatiling nakanganga si Julio, hindi makapaniwala. "Ano 'to… multo?" bulong niya sa sarili, sabay lingon sa paligid. Wala. Ni anino ni Izza, wala na. Iniwan talaga siya. Sa gitna ng kanyang dramatikong monologo, literal na na-ghost.