Laura Monologue Novels & Stories

sigaw ng kababata ko si Althea at nagulat ng makita nasa ibabaw ko ang tiyuhin. Napansin marahil nito ang pagpatak ng luha ko sa gilid. "Uncle Jeorge, ano po ginagawa niyo kay Laura?" kunwari maaang nito. "Bwiset! paano nakapasok ito babae na ito eh sinara ko yung pinto?" bulong ni Uncle bago ako binitawan at humarap kay Althea. "Si Laura kasi ina-aakit ako, wag ka maingay kay Martha ah." Sabi nito bago umalis ng kwarto ko.

Ilang saglit pa ay lumingon ito sa kaniya dahilan para mapaigtad siya, “baka mabutas ang likod ko sa titig mo, kung may gusto kang sabihin ay sabihin mo na.” Hindi ganoon kalamig ang tono ng boses nito, pero dahil sa suot niyang reading glass ay mas lalong naging intimidating ang aura niya. Hindi agad nakakibo si Laura, nagdadalawang -isip pa rin kung sasabihin niya ang kaniya pa niyang problema.

“Tumigil na kayo, dahil kung may sasabog dito, mauuna akong magpapasabog ng katotohanan.” Walang sumagot. Narinig ko lang ang mabilis na paghinga ni Laura at ang marahang ungol ng nanay ko mula sa couch.

Akmang lulusong siya pailalim nang bigla na lang itong sumulpot sa harapan niya, na tatawa-tawa pa. Hinampas niya ito sa may dibdib bilang ganti. “Anong nakakatawa?! Muntik na ‘kong malunod!” “Pero hindi naman, a!” Sumimangot si Laura, may kaunting luha sa mga mata dahil talagang natakot siya sa nangyari.

Baguhan siya sa Bluebird Publishing. “First time lang din naming nakitang ganyan siya but that’s sweet of her.” Tinungga ni Laura ang baso ng kanyang soju habang malagkit na tiningnan si Monarch. “Sino ka ba, Sandra? Tingnan natin kung kaya mo akong paalisin,” sabi nito sa sarili. “I will surely make him mine and tomorrow is another day.” Nagtungo si Laura ng makitang nag-CR si Monarch. Nagkunwaring nagkabanggaan pa sila sa CR ngunit pasimple ang babae.

ang maging kaulayaw sa loob ng silid at sabay na umindayog sa kanyang kapareha sa malambot na kama kapalit ng perang magtatawid ng gutom sa kanyang pamilya. =END OF FLASHBACK= Pinahid ni Laura ang butil ng luha sa kanyang mga mata,hanggang ngayon tila isang bangungot parin ang nangyari sa kanilang buhay.sa paningin ng iba isa siyang modernang babae na walang pakialam sa mundo pagsapit ng gabi.ang di nila alam puno ng kalungkutan ang nasa kanyang dibdib.

I want to be there, but I can't, I'm one of the reason why she's in pain kaya alam kong wala akong pwedeng magawa, mas lalo ko lang siyang papahirapan. "Daddy? Where is Mama?" "Oo nga, gusto ko ikwento sakaniya yung iskul Daddy!" "Loki bro? Mama still in pain, bawal pa tayo mag-kwento, right Dad?" "Y-yeah." That monent, my mind went blank. And I realized, Laura didn't say goodbye to them. My chest felt heavy and stingy, and the question keep popping out of my head,

Halos halughugin ko na buong mansion kakahanap sa kaniya pero wala siya. “Are you going to listen now, Laura?”

Napatingin ako kay Spade. 'What the hell...are they doing?' "THIS IS FUNNY! WHAT KIND OF PLAY IS THIS? AKO SI LAURA! AKO DAPAT ANG PINAG AAGAWAN! HINDI 'YANG EXTRA NA 'YAN!" sigaw ni Monique saka s'ya nag walk-out. Bumalik ako sa ulirat ko nang marinig kong nagtawanan ang mga nanunuod sa'min. 'Fcvk. this is so embarassing.'

I don't think I am still in my good state to talk to them. “Hello, Elora. I'm sorry for calling. I hope I didn't disturb something,” Aunt Laura said. Her voice should comfort me, but today even comfort feels like an obligation. Her voice is steady; it should be comforting, but today even comfort feels like pressure. “It's okay Auntie. We can talk right now,” I said, trying my best to sound normal. My voice came out thinner than I wanted; the words felt rehearsed. My voice sounded thinner than I wanted it to.