Laura Monologue Novels & Stories

Muli kami nakarinig ng kalabog, akmang bubuksan ko na ang pintuan ng nag-hihisterical na nagsalita si Althea. "Dont! Wag ka lalabas Laura, delikado mamaya may masamang keme ang meron dito sa lugar." Muli nito kinuha ang cp at nagsimula mag-type. Muling maykumalabog sa pagkakataon na ito nasa harapan na namin. Isang malaki aso na ang laki ay kasing taas ng tao. Itim na itim ang balahibo nito at itim din ang mga mata. Lumabas din ang pangil nito at umalulong.

Natataranta na sinubukan na tumayo ni Laura mula sa kandungan ng lalaki ngunit mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkakahapit sa kaniyang bewang. "So what?" Malalim na boses nitong tanong at nilapit ang labi sa leeg niya, mula roon ay ramdam na ramdam ni Laura kung paano dumadampi sa kaniyang balat ang mainit nito na paghinga. "Hindi na tayo mga bata na dapat matakot maglaro ng apoy." Bago pa 'man makapag-react si Laura sa tinuran ng lalaki ay sinakop na nito ang labi niya, ang dila nito ay nagsimulang libutin ang loob ng bibig na wari'y may hinahanap.

“Tumigil na kayo, dahil kung may sasabog dito, mauuna akong magpapasabog ng katotohanan.” Walang sumagot. Narinig ko lang ang mabilis na paghinga ni Laura at ang marahang ungol ng nanay ko mula sa couch.

Akmang lulusong siya pailalim nang bigla na lang itong sumulpot sa harapan niya, na tatawa-tawa pa. Hinampas niya ito sa may dibdib bilang ganti. “Anong nakakatawa?! Muntik na ‘kong malunod!” “Pero hindi naman, a!” Sumimangot si Laura, may kaunting luha sa mga mata dahil talagang natakot siya sa nangyari.

ang maging kaulayaw sa loob ng silid at sabay na umindayog sa kanyang kapareha sa malambot na kama kapalit ng perang magtatawid ng gutom sa kanyang pamilya. =END OF FLASHBACK= Pinahid ni Laura ang butil ng luha sa kanyang mga mata,hanggang ngayon tila isang bangungot parin ang nangyari sa kanilang buhay.sa paningin ng iba isa siyang modernang babae na walang pakialam sa mundo pagsapit ng gabi.ang di nila alam puno ng kalungkutan ang nasa kanyang dibdib.

I want to be there, but I can't, I'm one of the reason why she's in pain kaya alam kong wala akong pwedeng magawa, mas lalo ko lang siyang papahirapan. "Daddy? Where is Mama?" "Oo nga, gusto ko ikwento sakaniya yung iskul Daddy!" "Loki bro? Mama still in pain, bawal pa tayo mag-kwento, right Dad?" "Y-yeah." That monent, my mind went blank. And I realized, Laura didn't say goodbye to them. My chest felt heavy and stingy, and the question keep popping out of my head,

Halos halughugin ko na buong mansion kakahanap sa kaniya pero wala siya. “Are you going to listen now, Laura?”

Napatingin ako kay Spade. 'What the hell...are they doing?' "THIS IS FUNNY! WHAT KIND OF PLAY IS THIS? AKO SI LAURA! AKO DAPAT ANG PINAG AAGAWAN! HINDI 'YANG EXTRA NA 'YAN!" sigaw ni Monique saka s'ya nag walk-out. Bumalik ako sa ulirat ko nang marinig kong nagtawanan ang mga nanunuod sa'min. 'Fcvk. this is so embarassing.'

Lucy just laughed with that, and shook her head. “Don’t compliment me too much, your highness. I might be greedy with that,” she jokingly said and laughed graciously. Laura smiled at her and held her arm then pulled her closer to her. “Do you already hear the news and other gossips?” Laura asked. Lucy shakes her head. “I told you, I am not interested with gossips and other talk of the town that’s not beneficial at all.” Umirap naman si Laura sa narinig sa kaniyang kaibigan.

"Hindi niya ako nirespeto, hindi kahit isang araw." "Magkaiba ang mundo niyong dalawa. Naiintindihan ko kung ganoon siya makaasta sa'yo," sinabu ni Laura. "Kalimutan mo na ang nakaraan. Ituon mo lang ang pansin mo ngayon at kung ano siya sa pagdating ng panahon..."