Novel & Cerita Juli El Filibusterismo Monologue Script

"Kapag natanggap ko na ito, hahayaan ko silang mabuhay, pero hindi ko talaga sila palalayain. Pag lumabas sa publiko ang video, malalaman ng lahat na nasa dagat sila at hindi sa Aurous Hill. Sa ganitong paraan, makakauwi ka nang walang hinala na nabigo ka sa misyon, at hindi ka masisisi dahil hindi mo natapos ang gawain." May bahagyang kislap ng pananabik sa mga mata ni Julien. Habang nakangisi mula tainga hanggang sa kabilang tainga, sinabi ni Julien, "Aba! Ang galing naman! Ano pa ang hinihintay natin? Simulan na natin ito!" Medyo huminga nakahinga na nang maluwag sina Salem at Edmund nang marinig ang ideya ni Charlie.

I owed him one wholehearted apology and something else. Please leave a message after the tone, said the voice of the dial tone. "Hi. This is Julie. Si Maria Juliena Dimagiba, tanda mo pa? Nakita nga pala kita kanina. Kasama mo 'yong boyfriend mo habang sakay kayo ng auto mo. Hindi mo siguro ako napansin kasi nobyo mo 'yong umorder para sa inyo. Oo, ako 'yong nasa drive thru. Rome... I'm sorry. Ang sama-sama ko noong mga bata pa tayo. Sorry sa lahat ng mga pambubully ko. Alam mo... feeling ko kinakarma na ako ngayon. Kasi ang yaman-yaman at ang sikat-sikat mo na, e. Tapos heto ako... kahit anong kayod ko, kahit anong sikap ko, wala pa rin. Hindi ako manghihingi ng pera sa'yo ha. Tumawag lang

Na kahit kailan ay hindi mauunawaan ng lipunan kaya mas mabuting panatilihing lihim na lamang. "Parang awa mo na, magbabago na ako!" halos gumapang ang matandang kongresista sa paanan niya. Kapuwa sila hubad dahil nagpanggap siyang prostitute para mapalapit dito. Sadista ang matanda, halos ipakaladkad siya nito sa mga tauhan at hinubaran sa harap nila. Matikas pa ang matanda pero dahil sa kaalaman sa martial arts at baril ay mabilis na naagaw ni Violet ang baril ng isa sa mga tauhan nito at pinagbabaril ang mga iyon. Ngayon ay tanging ang matandang kongresista na lamang ang natira, halos gumapang at magmaka-awa sa kaniya."Ilang babae rin ang binaboy mo Congressman, ilang pamilya ang ninakawa

Hindi pa rin ba talaga siya susuko? Umiwas na nga siya diba? Lumayo na siya para maiwasan nila ang gulo pero bakit ba inuubos ni Julius ang pasensya niya? “Ano pa bang ginagawa mo rito? Hindi rito ang office mo. Naliligaw ka ba? Umalis ka na Julius.” Blangkong wika ni Sandra. Pinipigilan na nga lang niya ang sarili niyang hindi saktan si Julius pero talagang makulit si Julius. Kapag naubos ang pasensya ni Sandra kay Julius, sasaktan niya na talaga ito.

Totoong kaganapan ang kanyang isinapubliko. "Napagdesisyunan ni Maria na 'wag nang magsampa ng kaso laban kay Benjamin at magpagaling na lang ng kanyang puso sa isla." Pagtatapos ni Jacob matapos niyang magsalita sa lahat ng kanyang na-experience kay Benjamin. "Kahit ako," lumungkot ang mukha ni Jacob. "Pinaghihinalaan ng Benjamin na iyon na may ginagawang masama dahil kuno ginagamit ko si Maria, but damn it, hindi ako gano'ng tao. Nasa puso ko ang pagtulong kaya tumatakbo akong senator ngayong halalan para mas makatulong pa sa nakakarami." Napapikit siya nang mariin nang lumakas ang ingay. Tinaas ni Jacob ang kamay nang magkagulo ang mga tao sa loob ng conference room.

Sabi ni Felix sa kanyang lolo. "Wala akong pakialam sa kung anuman.Pero ayoko ng makita ang pagmumukha ng babaeng sinungaling na yan. Kung hindi ay hindi ko na alam kung anong gagawin ko sa kanya. Baka hindi ako makapagpigil" Sabi ni Don Julio At tinapunan ng masamang tingin si Jessie. Pagkatapos ay muling nagsalita sa hindi magandang tono.

Napatuwid ako at hilam ng luha ang mga mata na napatingin ako kay Josh. Hindi siya tinamaan ng bala, pero malapit na sa mga paa niya ang putok ng baril. “Josh, hayaan mo na ako.” humihikbing saad ko. “Hoy, Josh! Panoorin mo kung paano magsakripisyo itong mahal mo para iligtas ang buhay mo!” tumatawang sabi ni Julio habang nakatutok pa rin ang baril kay Josh. “Sige na! Ibaba mo na ang zipper ko!”

’Yong iba ay napakalalim pa kung tumingin. Saglit ko pang sinipa mula sa sa ilalim ng mesa ang paa ni Julius dahil sa pabulong nitong sinabi na ‘pa-humble pa’ raw ako. “Tuwing eleksiyon ba, kapag nangangampanya ang Lola mo noon sa mga medyo tagong lugar. Binabagabag ba kayo ng mga rebeldeng grupo roon?” singit ng seryosong nilalang na si Guevarra. Mukhang tapos na ito kumain at nagpunas na ng nguso.

Si Fernando lang pala ang demonyo dito. “Ganun ba?” wika ni Fernando na hinimas-himas pa ang kanyang makapal na balbas. “Huwag na tayong makialam kung ganoon. Mahirap kalaban si Congressman. Hindi naman natin kaano-ano ang babaeng iyon kaya pabayaan na lang natin. Kapag nagsawa si Congressman sa kanya ay ipapatapon naman niya ang babaeng iyon pabalik ng Maynila, o di kaya ay patatahimikin na ng tuluyan para hindi na ito makapagsalita pa o makapagsumbong.”

Simundan niya ito papasok, kahit halos ikamatay niya ang maduming lugar na kinaroroonan nila. “What’s all this about? Are this kind of joke, Julio? Hindi ba ipinangako mo na bibilhan mo ako ng ticket papunta sa Pariz. My ghad! Hinihintay na ako ng nga amiga ko roon Julio!” tungayaw niya. Nakita niyang pinaupo na ni Julio si Monalisa na nanatiling wala pa rin malay. Kaagad siya nitong hinarap ng patuloy siya sa pagrereklamo.