Juli Monologue Script Novels & Stories

“You know what to do. You just have to be a good and decent person and you can start that by doing the right thing. I’m sure by now, you know what the right thing is.” “H-hindi mo ko naiintindihan, E-Elize. S-si Simon, b-baka hindi na siya makalabas ng kulungan. A-ayokong manatili sa mansiyon. N-natatakot ako kay---“ Hindi itinuloy ni Juliette ang nais sabihin, muling uminom ng juice. “I-ikaw lang ang kilala ko rito, E-Elize. P-please tulungan mo ‘ko. N-nagmamakaawa ako sa ‘yo.”

Sabi Anthony. "Ah Sir kailangan na po naming dalhin si Miss sa MIR room" Sabi ng isa sa mga nurse na naroon.Nagpanic si Juliaba dahil baka maboking siya kaya nagisip si Juliana kung paano hindi mabibitbit ng mga nurse. "Ayoko...! No..!no..please..please! kung sweetheart mo nga ako kung asawa mo ako please ayoko dito please ayoko dito please...please save me.Help me ayoko na dito.umuwi na tayo"

"Halata namang hirap na hirap sa buhay ang pamilya nila, kailangan nilang magtrabaho kahit nag-aaral pa." "Maganda si Julia at galing sa maayos na pamilya. Kahit sinong may mga mata, alam kung sino ang dapat piliin. Hamak na mas lamang ka sa kanya." Hindi mapigilan ni Julia ang mapangiting aso, “Hinaan niyo lang ang boses niyo, baka marinig nila kayo." ‘Seryoso? Sinasadya ba nila talagang iparinig sa akin? Kulang na lang ng megaphone para mas klaro. Effort na effort sa script, audition ba ’to?’

“You bastard. You used me. You made me believe—” Julio interrupted, voice cold. “You believed because you wanted to. You wanted to be the queen. But you’re just the pawn.” Pia slapped the table, her voice rising. “I gave you everything! My time, my body, my loyalty! And you throw me away like trash?” Julio leaned back, arms crossed. “You were never mine to keep.” Pia stood, trembling, but defiant. “You’ll regret this. You think you can control me? You think you can silence me? I know things, Julio. I know enough to destroy you.”

Ganyan niya kami kamahal. Okay sige readers, pinapayagan ko na kayong mag sana all. Basta isa lang ha? Charot lang. "Ayusan mo ko na parang pulubi ha? Gawin mo ang lahat para magmukha akong pulubi. Ang hirap pa namang gawing pangit ang mukha ko dahil sa sobra kong ganda." natatawang sabi ko na halatang inaasar si Julia. "Don't worry, dear. Pagharap mo mamaya sa salamin, baka pati ikaw ay hindi makilala ang sarili mo."

"Stop drinking! Throw that away. You're drunk!" "Hoy! Ano ka ba? Hindi pa ako lasing! Look!" Tumayo si Julliana at tumungtong sa upan saka sumayaw ng sexy dance. "Oh, 'di ba? Kaya ko pa ngang sumayaw sa upuan ng 'di nalalaglag." "Get down there." "Psh. Sungit mo talaga-- Ayy!" "Shit!"

Tiningnan ko siya habang ang mga kamay ko ay nasa puso ko, habang nagpapasalamat ako sa kanya na parang isang bagay na napaka-espesyal ang inako niya–kung alam lang niya! Umalis si Diane na malungkot. At tiningnan ako ni Juliet ng may pagtutol. Suportado niya ang plano ko pero alam kong kahit ganoon–may soft spot siya kay Diane. “Joko, hindi tumigil ang Monopoly sa pagiging kliyente natin, nagpalit lang ito ng pangalan. Hanggang kailan mo siya paparusahan? Kapag nalaman niya ‘to, patay ka!” Pinadaan ni Juliet ang daliri niya sa leeg niya.

~~~ My heart stopped. ~~~ We were in the living room. Late evening. The mansion felt quieter than usual. Too quiet. Like the walls themselves were listening. ~~~ Julian had just returned from work. Perfect as always. Composed. Controlled. Untouchable. ~~~ And me? I felt exposed. Like I was already caught— Even if nothing had technically happened. ~~~ “Sit,” Julian ordered. I obeyed. Because I knew better. ~~~ He remained standing. Watching me.

parang gusto ko na lang yata magkulong sa kwarto habang buhay at h'wag ng magpakita sa amo ko. "Mas okay kong hindi ka muna lalabas Senyorita, hayaan mong siya ang unang kumausap sayo para less sa hiyang ginawa mo. Saka kanina ka pa tawag ng tawag alam mo bang nasa trabaho ako ngayon? pag na sisante ako dahil sayo ewan ko na lang sayo" paninermon naman ng magaling kong pinsan. "Aba't marunong ka ng sumagot ngayo-"

Ngayong gabi, gusto niyang makita kung paano magpapa-udyok si Julian. “Hindi ako naniniwala sa multo o diyos,” mahinang sabi ni Julian. Inilipat niya ang tingin mula sa screen at marahang sinulyapan ang babae na mas lalong lumapit at sumiksik sa kanya.