Juli Monologue Script Novels & Stories

"I know you can feel it, Julia. I'm so damn fallen at your feet, and if you want to prove it, then I can kiss you here." . cm louden

Nang masigurado kong wala na ito malapit sa kinaroroonan namin, I plucked up my courage to speak again, kaso naunahan niya ako. “The next time you’re curious about something, just find another man to play with, Juliana,” mariin niyang sambit. Iyon ang kanyang huling mga salita bago niya ako iniwang mag-isa roon at hindi na nilingon pabalik.

Nagbigay daan si Clive nang alalayan niya ang dalaga na makatayo. “To the shower, my princess.” “I suddenly missed you calling me that. Just how fast the night changes, Jules.” Natawa siya nang pagak. Jules just called her that to spite her before. Tinungo nila ang shower at pinatalikod siya ni Julian. “Okay, guys, have fun. I’ll just change.” Lumabas si Clive ng banyo. “Jules, finish it quick. I’m getting cold.”

"Oo nga, ang weird no? Saktong nasa banyo ang bodyguard niya nung oras na ‘yon." Nang marinig ito ni Julia, hindi pa rin nawala ang kanyang duda. Niyakap niya ang sarili at nag-isip. "Ano ka ba, Juju? Huwag ka nang mag-alala, imposibleng ipahamak ako ni Audrey. Masyado siyang matalino, kung gusto niya akong ipahamak, matagal na akong patay!"

The life slowly drained from her, her final moments filled with the pain of her sacrifice. --- Juliette’s cries of anguish filled the air. She held her mother’s lifeless body, her tears mingling with her blood. Her voice was choked with grief. “Why, Mom? Why did you have to leave me? Why did you sacrifice yourself? I still need you. I need a mother… Please…” Luciana’s dying words were a painful confession. “I wanted... I wanted a better life for you. All the... what ifs... I’m sorry… I failed you, my baby… I'm sorry…”

“How can I not be mad with everything that has happened to you? Muntikan ka na, Rome!” “Julie needs me that time...” “Julie, Julie, Julie! Puro na lang si Julie! She doesn't even care about you, Rome! Lagi ka niyang tinataboy palayo, iniinsulto, at tinatrato nang masama. Bakit kailangan mo pa siyang pag-aksyahan ng panahon kung gano'n din naman siya kasama sa ‘yo?!”

Lumapit mula sa likuran si Julius, nakapamaywang at may matalim na tingin, handa na sanang manermon, ngunit bigla namang sumulpot si Monica, na may mas mataas pang kilay at mas matalim na titig habang tinitingnan sila. Nagkatitigan sina Julius at Monica, sa una hinupa muna ni Juluis ang kanyang aura sermon sa apat at mahinahon na humarap kay Monica. "Kaya pala walang mga staff doon dahil nandito kayo nagkukumpulan!!" inis na sabi ni Monica na lalong nagpataas ng isang kilay ni Juluis dahil linyahan words niya dapat iyon sa mga ito. Napatingin naman siya sa apat na nakayuko lamang ang apat at di umiimik.

“Bakit naman sa condo? Bukas ay may stage play na kayo, bakit hindi mo na lang pahingahin ang sarili mo ng buo?” “Kasi po nandiyan po ang script ko sa condo. Pasensya na po.” Lumapit si Juliane at hinaplos ang pisngi ng lola bago mabilis na umalis ng bahay. “May tinatago ka ba sa condo, ha?” Hindi napigilan ni Lola ang magreklamo. Patuloy si Juliane sa pagmamaneho papunta sa condo.

Sa isang kurap, lumitaw siya sa lapag sa baba ng tablet at nagsabing, “Wag mo sanang masamain.” Bahagyang kumaway si James at nagsabing, “Ayos lang.” Kasabay nito, nag-iisip si Jules nang mag-isa, ‘Kagaya ng inaasahan sa pinakamalakas na taong nabuhay… Pambihira ang pagiging kalmado niya.’ Tumingin si Monica kay Jules at nagtanong, “Ang sabi ko gusto niyang makita ang Master ng Pavilion namin. Ikaw naman? Bakit ka nagpunta rito?”

Mukhang wala silang balak umalis hanggang hindi ako pumapayag. “I’m excited for the blind date! Your date will surely enjoy it,” nakangising sambit ni Ms. Juliana bago kumindat pa sa akin. Nailing na lang ako dahil para namang maba-bother si Juago roon. Napatawa pa ang Mommy niya. Nakita ko si Juago na papasok sa loob habang buhat-buhat si Maverick. Maverick is smiling widely at mukhang hindi naman nila narinig ang tungkol sa sinasabi ni Ms. Juliana at Mrs. Precillias.