June Windbreaker Novels & Stories

Napabuntong hininga sina Bonnie at Harvey nang marinig ito. Si June lang ang kilala nilang mahilig magsuot ng ganyang mga damit dahil sa impluwensya ng kanyang ama. Palagi siyang magsusuot ng masalimuot, katangi-tanging maliliit na damit na nagmumukha siyang isang prinsesa, at gustung-gusto niyang magsuot ng ganito dahil nararamdaman niya na parang kakalabas lang niya sa isang lumang pelikula.

Hindi lang ito pambubugbog—ito'y pahirap. Muli niyang tinaas ang paa, handang ihabol ang isa pang tadyak, ngunit... Swish! Isang malamig na hangin ang dumaan sa kanyang likod. Isang matalim na pakiramdam ang umakyat sa batok ni Richard. Mabilis siyang nag-duck, halos kasingbilis ng kidlat. Isang left hook ang ibinato ni June na dumaan sa ibabaw ng kanyang ulo.

Ni hindi ako niyon pinapansin kapag binibisita ko ang alaga niyang pusa. "Skye! Itigil mo muna 'yan. Hatiran mo ng ulam ang mga kapitbahay natin!" utos ni mommy. Hindi na ako nagpaalam sa mga kausap ko. Agad kong in-end ang group call. "Bilisan mo ngang bumaba, June Skye!" sigaw niya mula sa kusina. "Wait lang, mom! Magbibihis lang po ako!" Nakapajama na kasi ako kahit papadilim pa lang. I quickly brushed my teeth, fixed my hair, put on my yellow flowery above-the-knee dress, and applied some perfume.

Walang seremonyang ipinatong niya iyon sa balikat ni Irina. Ang windbreaker ay orihinal na idinisenyo bilang isang statement piece—may sinturon sa baywang upang likhain ang ilusyon ng mas payat na pangangatawan. Kapag isinusuot nang mag-isa, ito’y nagkakaroon ng isang elegante at may istilong maluwag na epekto—effortlessly cool at pino. Ngunit sa ganitong paraan, nakapatong nang wala sa ayos sa makapal na sweater, mukha itong… kakatwa.