Just Woke Up Meaning Novels & Stories

"Wake up!" Bahagya niya nang narinig ang pamilyar na boses na iyon ngunit hindi niya pa rin nagawang imulat ang kanyang mga mata. Napakabigat ng kanyang mga talukap, pati ang kanyang katawan ay hindi na niya halos maramdaman. "Wake up!"

I slowly nodded. Hindi ako makapaniwala na itinulog ko lang ang lahat ng gabing iyon. I woke up refreshed, too early but refreshed. Hindi ko hahayaang makita ako muli ni Jascha na hindi man lamang nakapag-suklay sa umaga. Not just Jascha of course, kahit sino naman ay ayaw na may makakita sa kanyang pinakapangit na bersyon, hindi ba?

I woke up with the feeling of being sore. I groaned and slowly opened my eyes. "Good afternoon," a husky voice spoke beside me as I've been caged with his well toned arms. Realization hits me that hard. "Fvck!" pamumura ko kasabay nang mabilis kong pagbangon. Napangiwi pa ako sa munting pagkirot ng pribado kong parte. Mabuti nalang at nakabihis na ulit ako nang maayos.

Bakit ba naman ako pa ang naka encounter nang babaeng iyon. I open up my eyes early in the morning, when I looked up the wall clock it's exactly 4 am. Though I may not have my alarm clock beside me my body knows when he wakes up Then I get up and headed my way to my room since I have to get a shower.

Umiling si Tucker sa sinabi ko at hinarap ako sa kany. "When he woke up, matutuwa iyon na narito ka pa rin kapag nakita ka niya," he said. Ngumiti ako at pinunasan ang luha sa pisngi ko. Para akong batang uhogin na kanina pa umiiyak, nakakahiya.

Nagising ako dahil sa parang may humahaplos sa mukha ko. Nasapo ko ang ulo ko dahil sa pangingirot noon. "You're awake." Tikhim ni Kane. "Kane? Anong ginagawa mo rito sa kwarto ko? " Napakunot ang noo ko sa kanya. "I'm here to wake you up. Remember? May lakad tayo." Shit, nawala naman sa isip ko. "What time is it na ba? Sorry, nakatulog ako." Wala sa sariling sabi ko at saka tumayo.

“You just woke up.” “I know I woke up!” I snapped. “Ang tanong—BAKIT AKO DITO?!” He raised a brow, calm as always. “Because you fell asleep.” “Sa kotse?!” “Yes.” “At hindi mo ako ginising?!” “No.” “Why not?!” He exhaled slowly, parang pinipigilan matawa. “Because you were asleep,” he said. “Like… very asleep. Knocked out. Parang kang na-coma.”

Ganito pala ang feeling kapag nagalaw na, pero hindi naman ako nagsisisi dahil sa taong mahal ko naman binigay ng buo ang sarili ko. Habang binabalikan ko ang mga nangyari sa amin kagabi naramdaman ko ang paggalaw ni Zieg, kaya naman nag kunware akong tulog, pinakiramdaman ang gagawin sa paggising n’ya. “ Wake up, I know you’re awake. ” Sa bagong gising na boses. Naghikab ako para hindi ipahalata sa kaniya na totoo ang sinabi n’ya.

bulong ko, sapat lang para marinig niya. Napalingon siya, bahagyang nagulat, pero agad ding bumalik ang laging preskong ngisi sa kaniyang labi. “You’re awake,” aniya habang dumidiretso sa tubig. “I didn’t want to wake you up. You looked… wrecked.” “Wrecked?” Kumagat ako sa labi habang lumapit sa kaniya. “You mean satisfied, right?” He let out a low chuckle. “Maybe both.”

sigaw ko saka mabilis na bumaba mula sa kama. That's the reason why Zale woke up. Napakusot pa siya ng mata niya na yila hindi alam ang gagawin. Kabado akong napatingin sa sarili ko at iyon na lang ay paghinga ko ng maluwag nang makita na suot ko pa rin ang damit ko kagabi. Same as Zale.