Artemis Monologue Mga Nobela at Kwento

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko ngayon pero nasasaktan ako. “There's only one thing I regret in my whole life, and that’s leaving the woman I love because of a mistake I made. That's the only bad thing I've done, Athena,” aniya at tuluyan ng pumatak ang mga luha niya. Hindi ko naintindihan ang sinabi niya pero nasaktan ako. "If you're questioning me because of what you've found out, just don't talk to me. Just do your job and leave me alone," dagdag niya at tumalikod na para umalis.

Nang hahaplusin niya na ng kamay ang dalaga bigla na lang siyang nahimasmasan. "Nababaliw na yata ako?" bulong ni Gavin, ramdam niya ang pamumula ng tainga at ang malakas na kabog ng dibdib roon. Nakita niya naman si Artemis na naglalangoy. Hindi niya akalain na makakapag imagine siya ng ganoon kaya paulit-ulit siyang napailing. Alam niyang bawal silang dalawa dahil mayaman ang dalaga at mahirap lang siya. Wala siyang lakas ng loob ligawan ito. Aminado si Gavin na crush niya na talaga noon pa si Artemis pero maraming bagay ang bumabagabag at pumipigil sa kaniyang umamin. Ayaw niyang layuan siya nito o kaya mawalan siya ng trabaho.

"Magkaiba man ang ating MUNDO, susuungin ko ang IYO, magkaroon lang ng TAYO" Yvo Artemis is living peacefully but in a boring world. Where he saw woman as a toy and created only to make him satisfy by pleasuring and do worldy satisfaction Until Atyrrah, came in his boring life. A weird, jolly and fool but strong and dangerous woman.

Hawak pa rin ang armalite sa kaliwang kamay n'ya, ang isa n'yang kamay ay iginiya n'ya para mapanatili ang ulo ni Papa sa direksyon ko. I furrowed my brow at him before I plastered a smile. "She looks different isn't she? Artemis Thaleia became an art, a master piece created by me and her hatred for you." Bulong n'ya rito saka dinilaan ang gilid ng tenga ni Isaiah at malakas na tumawa. A kind of laughed that willl send chills on someone's spine.

Para bang malayo sa lahat ng komplikasyon ng nakaraan. “A beautiful day with my new muse and dear friend, Cressida Devereux. ✨🌸 #MonacoMoments #LOfficiel” Nanigas si Arcturus. Muse. Friend. Monaco. Para bang bumigat ang dibdib niya. Nakatitig siya sa screen na para bang iyon lang ang totoong bagay sa buong mundo, at lahat ng nangyari kanina—ang vows, ang halik, ang palakpakan—ay parang isang mahaba at walang saysay na seremonya.

"Sure iyan ah? Walang tatabi mamayang gabi, Aldo." Muli akong umungol ng protesta ngunit walang magawa matapos niyang kunin si Artemis sa bisig ko. Agad din siyang tumayo at lumakad papalabas ng bahay kung kaya't binuhat ko si Arkan at sinundan siya. "Sweetie, don't do this to me. You know how much I love you—" "I love myself too, Mr. CEO!"

Magaling ito sa lahat ng bagay— art, music, at poem writing. Para bang naging wild ang konserbatibong pag-uusali nito; inlove na inlove ito kay Darryl! Namuhay ito nang disiplinado, at para sa lahat ay siya ang marangal na Artemis Sect Master—ang Diyosa. Ngunit gusto lamang nitong manatili si Darryl. Sinubukan nitong maging matapang sa ngalan ng pag-ibig—sa isang pagkakataon lamang na ito!

Gulat na gulat sila lalo na si Artemis na napatakip pa sa kanyang labi. "I-is that true?" Archer asked in a calm tone. His cold aura that he used to show me was gone. "Yes, baby. As what I promised, I want you to meet your father." I said in a sweet tone. Nabigla na lamang ako nang yumakap sa akin si Artemis na humihikbi na. "A-are you sure, mommy? G-gusto ko rin namang makita si daddy pero baka nahihirapan ka na sa amin, pwede namang next time na lang namin siyang makita." she said while sobbing.

I immediately saw the dumbfounded face of Venus while mouth agape ‘Your greatest and worst nemesis was now in front of you, B*tch. I would definitely watch you as you fall and shattered into pieces.’ “I knew that you were all curious about who I am. Well. . . I would like to formally introduce to all of you myself, I’m Artemis Veneto, the youngest daughter of Don Kaelixto Veneto who loved to stay in the shadows, but for now, I wanted to let you all show the glimpse of who I am. For all aspirants and those new in the business industry like me, don’t lose hope, because there would definitely be a perfect time for you to shine. Again, thank you for this award,” malambing kong turan.

Nakatulog ng mahimbing si Astrid ngunit kinabukasan ay tunog ng tunog ang kanyang cellphone. “Hmmm, who’s this?” pupungas-pungas na tugon niya. “Artemis! Miss Marian here.” “Yes?” Pero pikit pa ang mata niya. “Come for today’s rehearsal.” “Bakit?” “Anong bakit? You have to finish your job here.” “NO. I’m going back to U.S. so I quit my job besides, trainee pa lang po ako.” “Look, all of us are waiting for you. Hindi kami makapag-umpisa kapag wala ka.”