Kakayahan Novels & Stories

Kakaibang kiliti at sarap ang kaniyang nadarama _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Rhea: 🎼 Wag mong isipin yun Hindi ka nun mahal Wag yang katangahan mo ang pinapairal Alam mo nang niloloko ka niya Pero nagbubulagbulagan ka Di mo ba napapansin nakekengkoy ka na 🎼 Kengkoy?? Mukha na ba talaga akong kengkoy? Kanta nga naman ng Siakol, the best na pang move on.

Mesaiyah's Point of View Kayakap niya si Kosuri. Kayakap niya si Kosuri. Kayakap niya si Kosuri. Kayakap niya si Kosuri. Kayakap niya si kosuri. Pakialam mo naman saiyah kung nakita mong kayakap ni stranger ang first love niya. Oo,nga. Pakialam mo ba dun! Diba nga sabi mo wala kayong pakialaman kaya wag mo siyang pakialaman sa gagawin niya. Tama! Hindi ka niya pinakialaman sa ginagawa mo kaya wag mo din siyang pakialaman.

“At syempre para madaanan ko kayo ni Kath. Nakapangako ako sa inyo na ako ang taya sa foods ‘pag nagkita-kita tayo ulit, ‘di ba?” Alam na alam talaga ni Morgan ang kiliti namin ni Kath; mga Korean foods syempre. Gimbap, kimchi, cooked fried noodles, rice cake, at mayroon din siyang dalang tacos, lasagna, nachos, spaghetti at pizza. These are the foods na nagke-crave talaga ako na kainin, unfortunately ay wala rito sa cafeteria ng ospital.

Dagdag pa nito. Nanigas ang katawan ni Shan tsaka gulat at hindi makapaniwalang tinitignan ang bawat kilos ni Zach. "Zach-" naputol ang mga dapat na sabihin ni Shan nang biglang magsalita si Shan. "And one more thing, my name is Kai, not Zach." Matigas at baritonong tinig nitong sinabi. Ang mga mata'y nanatiling pa ring nakatuon kay Shan.

Gusto mong jowain din kita? @kaiatienza (retweeted) go bestea @clauxbible kaya mo yan girl! Muli akong natawa. Sa away lang talaga nagkakasundo si Kai at Cloud. Parang hindi nagbubugbugan sa totoong buhay, eh. @niquelabraba (retweeted) Makatawag ng mare akala mo kaibigan...close tayo te? @clauxbible (retweeted) bestea, short for marites 'yon.

Dumila si Nanako at sadya siyang tinukso, “Bakit nagsasalita ka nang sobra kahit na sobrang sakim mo lang?” Tumawa nang ilang beses si Yahiko at kumuha ng isang bote ng sake na may salitang ‘14th Generation’ na nakasulat doon, pagkatapos ay sinabi kay Charlie, “Mr. Wade, hindi ito ordinaryong sake. Ito ang top-class sake na nasa rurok ng libo-libo. Tinatawag itong ‘Laughing Dragon and Nine Heaven’, at natatakot ako na kahit ang Prime Minister ay marahil walang pagkakataon na maamoy man lang ito!”

“Pumili na kayo ng gusto niyo orderin.” “Ang kape dito ay masarap.” Inintroduce ito ni Guan Lili na parang siya ang host. “Ang coffee beans dito ay maingat na pinipili ng may-ari. Ang pinakasikat ay Hawaii’s Kona. Paunti kasi ng paunti ang kona beans sa panahong ito. Mahilig ka sa kape, tama? Gusto mo ba subukan ang Kona?”

“Aba, Lakay, dinalhan ko po kayo ng kape, madami…” “Hoy, dinig na dinig ko ang sabi ni Amihan,” patuloy na pakikipagbiruan ni Lakay. “galing daw yon kay Titser Guen.” Tawanan. Kantiyawan. Parang walang katapusan ang kasiyahan habang naghahain ang mga ito ng pagkain. Asikasong-asikaso si Kibaweg ng mag-ina, lalo na ni Amihan. Panay ang alok nito ng kanin, ulam, tubig, pati nilagang kamote ay inihain sa hapag-kainan. Pilit itong gumagawa ng paraan para makasali sa kuwentuhan.