Kanyang 소설 & 이야기

Aba, hindi mo aakalaing ang mundong inilarawan sa 'Kandong' ay parang isang maliit na paraiso na may ugat sa kontemporaryong kasaysayan ng Pilipinas.

Ako mismo, habang binubuo ko ang imahe nito sa isip, nakikita ko ang isang bayang pampang—mga payak na kubong nipa na nakatayo sa tabi ng isang bahura at maliit na daungan kung saan dumadating ang mga bancas. May mga palayan sa likod na dahan-dahang nagbabago kapag tag-ani, at may mga puno ng niog at mangga na nagbibigay lilim at pagkain sa komunidad. Ang kalye ay hindi pa masyadong sementado; mas madalas ay lupa at buhangin, at ang palengke ay nasa sentro ng barangay kung saan nagtitipon ang mga kababayan tuwing umaga.

Pagdating sa panahon, malinaw para sa akin na ang kwento ay nakalagay noong huling bahagi ng 1970s hanggang unang bahagi ng 1980s—panahon ng malaking pagbabago at tensyon. Ramdam mo ang impluwensya ng politika at modernisasyon: mga radyo na bumubulong ng balita, mga motorsiklo at sasakyang lumalabas, mga kabataan na nag-uusap tungkol sa pag-alis ng baryo para maghanap-buhay sa lungsod. Nakapagbibigay ito ng malalim na contraste: ang tahimik na ritwal ng pang-araw-araw na pamumuhay laban sa malawak na alon ng pagbabago sa lipunan. Sa huli, ang setting at panahon ng 'Kandong' ay hindi lang background—ito ay buhay na humuhubog sa bawat karakter at desisyon, at iyon ang pinakamalakas na dating sa akin.