Kamen Riders Novels & Stories

At ang ama ng batang ito… si Lucien. Hindi ko kayang ipaliwanag iyon. Hindi ko kayang ipakita ang katotohanan sa harap ng mansion na puno ng matang mapanuri—at lalaking tinitingnan pa rin ako ng may lihim na apoy sa mga mata.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

sabay na tanong ng magkapatid na ikinatawa namin nina Lucy at Ate. Mukhang nakahuma na si Ate sa nalaman niya. Si Karmine naman ay kagaya ng palagi niyang ekspresyon—poker face. Si Karmine iyong tipo ng taong nagugunaw na ang mundo at nagkakagulo ang sanlibutan pero siya ay kalmado pa rin na para bang walang pakialam sa mundo. “Ang kakambal ko. Si Kiel.” Napatango naman sila sa paliwanag ko.