Katotohanan Meaning Novels & Stories

My eyebrows furrowed. "Bakit mo naman ako papatayin?" "You don't understand." aniya. Fucky, ito nanaman siya sa hindi ko maintindihan. Paano ko maintindihan kung hindi niya sinasabi? I crossed my arms. "Hindi ko talaga maintindihan dahil dalawa ang kahulugan ng sinabi mo, papatayin mo ako sa kagat o papatayin moko sa sarap." Mas gusto kong patayin niya ako sa sarap kaysa sa kagat, parehas madugo, parehas kamatayan ang dulo, mas nanaisin kong mamatay ng harapan kaysa hindi.

Kahit masakit pa ang kanyang lalamunan at parang nahihirapan na siyang huminga, pinilit pa rin niya ang sarili na magpaliwanag. "Marco, hindi ko kayang gawin ito sayo. Na frame-up lang ako Marco, maniwala ka sa akin please. Mahal na mahal kita babe, at kahit patayin mo man ako ngayon, mananatili parin akong tapat sa aking dahilan na hindi ko talaga ginawa yan." umiiyak na paliwanag ni Katleah.

segunda naman ni Mari. Ang mga batang ‘to talaga! Kung anu-ano na lang ang tinatanong. Paglingon ko kay Roma ay nahuli ko ang mga titig niyang mariin. I may look calm on the outside but I'm trembling on the inside. Kinakabahan ako sa magiging sagot niya. Saglit pa kaming nagkatinginan hanggang sa siya na mismo ang naunang magbawi ng tingin sa aming dalawa at nilingon si Maki. “Ohana means family, and family means you love, support, and respect each member,” paliwanag niya sa mga ito.

Kabanata 6 "Black flag; Unlike red flags, which may be manageable, black flags suggest harmful, often irreparable, patterns such as extreme isolation, violence, or severe dishonesty," saglit natigilan si Adah at nag-isip nang malalim. Tila ba'y hindi pa natatanggap ng kanyang isipan ang nauunawaang binasa. "Ang sama din pala ng ugali nang doktor na iyon." Saka kumuha nang mas malalim na buntong hininga't tumayo.

"You know what's the exact definition of hate?" "Yes. Ikaw. Hatable kang tao," sagot kong nagsisigok-sigok, medyo tumahan-tahan na ako sa paghagulhol. Naiirita na naman kasi ako sa kanya. Kabwisit talaga siya. "That's my girl. Titigil na yan sa pag-iyak," he laughed, softly tapping my head. "I'll just be outside. Magpahinga kana."

Luha ng pighati, luha ng nasaktan, luha ng kasawian, luha ng pagdadalamhati. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit siya nasasaktan ng ganito.Eh,ginusto niya naman ang lahat sa kanila ni Jethro.Nasasaktan siya dahil umasa siya, nagtiwala siya, at nagmahal siya sa unang pagkakataon.

Bugnutin lang dahil lagi itong naka-poker face na para bang pasan na pasan ang lahat ng problema sa mundo. "Baka siya na tinapat sa'yo, Ayane." Natatawa kong sabi sa kanya. Napaungol naman ito sa inis. "Ayoko. Ayoko sa mabait. Ayoko sa clingy masyado. Ayoko sa kanya." Napakagat naman ako ng labi para magpigil ng tawa. "The more you hate, the more you love daw." Sinamaan naman ako ng tingin ni Ayane at ako na naman itong niwisikan niya ng tubig.

Hindi nga literal kagaya ng paghihirap ko pero emosyonal naman ang sakit na nararanasan nila ngayon. "We understand your pain. We can't blame you for the hate towards our brother. He deserved that for being an a*s. Please stop blaming yourself. You don't deserve all these Marga. I know what you've been through. I know your hardship growing up. End this pain now, enough of these. Your family deserves to be happy. It's time for you to be happy and we are here, we are your family, we are willing to help you."

Mas masakit palang makita ‘yon sa personal kaysa sa mga larawan lang. Agad kong pinaandar ang kotse at umalis sa lugar na ‘yon, dahil sa ilang beses na pagkakataon ay nawasak na naman ang puso ko. Ni hindi ko na alam kung kailan at kung paano ko pa ito muling mabubuo. The emotional damage Athena had caused me was too much to bear. It caused me trauma and it was indeed excruciating. It pierced me to the core and it was devastating. It literally shattered me into pieces.