Tolerating In Tagalog Novels & Stories

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Karninas lang tawag namin para medyo sosyal. "Pasensya na ah! Siksikan tuloy tayo dito. Wag kang mag-alala hahanap rin ako ng boarding house na sarili ko. At babayaran naman kita sa pag-stay ko dito." "Gaga! Okay lang noh. Buti ngang nandito ka. Maloloka ako dito. Jusko!" Ngumiti ako. Bait talaga ni Tanya! "Buti nga nakapag-aral ka pa ngayon eh"

Nasa kanan ko siya nakatayo, nakahilig siya sa pader, ang dalawang kamay niya ay magka-cross na naka patong sa pader. "I was asking a question. You're not thinking of jumping here, right?" bakit naman inglisero ang isang 'to? Hindi ba siya marunong mag tagalog? Pano niya kinakausap yung iba naming schoolmates kung ganoon?

Namulsa ito at inangat ang isang kilay. “Iyon ang dahilan kaya pinagsasabihan kita, dahil kaibigan kita. Gusto kong ituwid iyang baluktot mong pag-iisip. Pero kung ang gusto mong kaibigan ay i-to-tolerate ka sa mga kalokohan mo . . . Dude, I am not the right person. Hindi uubra ang ganiyang ugali sa akin.” Yamot na napakamot sa ulo si Rafael. “Oo na, oo na! Ako naman talaga ang mali! Inaamin ko na!”

sabat naman ni Tobias na nakabawi na rin yata mula sa pagkagulat. "Damn!" wala s'yang ibang nasabi kundi ang mapamura dahil kahit s'ya ay hindi makapaniwala sa kan'yang nakita at nasaksihan. Nakatayo pa rin si Black Lily sa kung saan ito nakapwesto kanina at hindi man lang nakitaan ng kahit kaunting pag-alala sa mukha sa batang kalaban nito.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

dagdag ko pa bago tumalikod sa kaniya. May ilan pang nag-alok ng alak sa akin na malugod ko namang tinanggap. Makakamura pa ako ng babayaran. Napatigil ako nang maramdaman kong umiikot na ang paningin ko. Oh shit, here we go again. Mataas ang alcohol tolerance ko pero may hangganan pa rin naman. Nang maramdaman kong nanlalabo na ang paningin ko ay napakapit na lamang ako sa kung sino mang malapit sa akin.

Nag aminan? "Stop that or you will break your own heart." Anito at hinila na siya papunta sa kanilang upuan. Parang lagi siyang pinoprotektahan ni lucas, "Ah lucas okay lang ba kung uuwi na ako?" Paalam niya sa binata. "What? Ang aga pa." Tutol naman ni tasia na tila may tama na. "It's okay. Hahatid na kita?" Sabi ni lucas tatanggi sana siya kaso naisip niya di pala niya dala ang kotse niya at nakisakay lang siya kay tasia.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.