Keen In Tagalog Novels & Stories

Si Zephaniah naman ay ganoon rin, probably texting Sage. "He's always late. Pero on the way na daw." Ang pagkaalam ko si Jaewon iyong half korean at pinakabata nilang miyembro. "On the way sa CR kamo." Sabat ni Kyovee. "Hindi lang kasi ligo ang ginagawa eh. Sinasabayan ng pag--" Hindi natuloy ang akmang sasabihin ni Kyovee nang batuhin siya ng throw pillow ni Varen. Nangibabaw ang malakas na halakhak ni Kyovee.

"Sigurado ka ba? May kotse naman ako-" "Give me the keys-" "Anong kiss ka d'yan! Sinuswerte ka ba?" "Tss. I used an 'the' not 'a'." Parang gustong lumubog ni Keirah sa hiya, nang ma-realize niya ang usapan nila. Susi naman kasi ang tinutukoy nito, hindi halik! 'Stupid Keirah! Ano bang iniisip mo? Nakakahiya ka!'

May kausap itong bading at isang kasamahang model. "Arken, ano nga ang sadya mo rito?" tanong ni Kengie pero wala akong balak sagutin siya. Pagsasawain ko muna ang mata sa mala-anghel niyang mukha habang may hawak na isang bouquet ng bulaklak. Marami ang bulaklak sa kaniyang mesa pero ang isang 'yon lang ang na-appreciate niya.

"Masaya ka na niyan?!" "Ito naman! Sorry na po! Two points ka na!" wika niya bago ako niyakap. "Ang aga-aga ay nag-aasaran na naman kayong dalawa," wika ni Mama bago binaba ang platong may laman na hotdog. "Pikon po kasi, Tita." "Sinong pikon?" nakataas kilay na tanong ko kay Ryan. "Ako! Pikon po kasi ako, Tita. Sorry po," napapakamot sa ulong wika niya kay Mama.

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Napangiti ako at napailing. "Ah, ‘yon ba? Ang tawag do’n Ferean." "Ferian?" maang na tanong niya. "Oo. Ferean as in Feeling Korean," sagot ko at nagfinger heart pa. Napabungisngis siya dahil parang pinigil niyang matawa, pero di naman niya nagawa. "Sari-sari ka na. Ferean ah?" "Tawa ka naman diyan?"

Classic Italian endearment kaya hinaluan ko ng Tagalog. Amore ko. Ibig sabihin ay mahal ko. Ang salitang ‘Amore’ ay Italian, while ang ‘ko’ ay Tagalog. Simple pero malupet, ‘di ba? “I said, Amore ko. ‘Yan na ang endearment ko sa simula ngayon, Gwen.” “Leander,” aniya sa kabilang linya. “Yes, Amore ko?” sagot ko naman. Lumapad din ang ngiti ko.

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

i can't live without nye nye! Napansin yata ni Frea ang pairap irap ko kaya agad ako tinanong nito kung ayos lang ba ako, tumango naman ako at tumayo. Naglakad ako palayo at di ko inaasahan ang makakabangga ko. "K-kier?" I looked shock to his innocent look. Grabe, is this really Kier? "K-kianna?" he looks happy ng makilala ako.