Keen In Tagalog Novels & Stories

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

sagot niya. Titig na titig siya sa aking mga mata. Bigla akong nag-iwas nang tingin. Bakit parang nainis ako sa sagot niya? Khael? Ayaw ni Vincent na tawagin siyang Khael. Gusto niya na tawagin siyang Vincent dahil doon daw siya nasanay. Hindi ko maiwasang mairita! Napailing nalang ako at tumingin ulit sa kaniya.

Kaya naman medyo nai-stress ako. Matapos kong uminom ng kape, naisip kong lumabas na lang muna. Pero mas lalong sumama ang araw ko nang makita ko si Luanne. Nakangiti siya na tila masaya. "Ano na namang ginagawa mo rito?" tanong ko sa kaniya. "Oh c'mon, Lauren. Huwag ka namang ganiyan," nakangising sambit niya habang pilit na inaasar ako.

Alam niyang may crush ito sa kuya niya kaya alam niya ang nararamdaman nito ngayon. "What's with you and that dude?" tanong ni David. "Peter? We're just friends," aniya. "Hindi siya pumuporma sa'yo?" tanong nitong muli. Natawa siya at umiling. "Hindi, ah! Kung alam mo lang." "Okay, now, I think everybody has a number. In my signal, you can now open it. One, two, three, go!" sigaw ng kuya niya.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Hindi ba nito alam kung gaano siya kabigat? "Okay lang po ba kayo?" nabahala si Thalia nang makita niyang muntik nang mawalan ng balanse ni Daniella. "Siguro, kailangan na nating ibalik sa kanyang kulungan ang aso na iyan. Baka madisgrasya ka pa," suhestiyon ni Thalia ngunit parang naintindihan siya ng aso kasi panay ang kahol nito at mukhang galit sa kanya.

suhestiyon naman ni Irene. Tumingin ako kay Kevin at nagkibit-balikat lamang siya. "W-wala naman, basta nararamdaman ko lang. At saka kung kayo ba, sa tingin niyo ba magagawang manakit ni Kenzo?" Hindi ko alam kung bakit parang lumalabas na pinagtatanggol ko ang mokong na 'yon pero ayaw ko lang nakakarinig ng mga masasamang salita tungkol sa isang taong alam ko namang mabuti.

Nakikita ko sa Mukha niya Ang pag aalala dahil sa baka nga Hindi pa siya handang harapin si Kiel. oh Lovely Kung Hindi ka pa handang harapin si Kiel siguro ay babawiin ko na Lang Ang alok ko sa kanya. Alang alang sa iyo ni Mary joy ay isasakrepisyo ko Ang pagkakaibigan namin ni Kiel at Ang kompanya Saad ko sa kanila.

nauutal na tanong ni Lalaine na para bang hindi makapaniwala. “Yes, hija. That's your beautiful name,” tugon ni Kenji. “Sa ating Japanese, ang ibig sabihin ng pangalan na Keiko ay “blessed child” o pinagpalang anak. Ang mommy mo ang nagbigay ng pangalan mo. Well, siya naman ang nagbigay sa inyong tatlo ng mga pangalan,” natatawa pang kuwento ng ama. “Napakagandang pangalan...” wala sa sariling usal ni Lalaine.

Keona's POV “Keona Sola Dae! Is everything ready?!” masiglang tanong ni Dad sa akin pagkapasok nya sa aking kuwarto. Malungkot akong tumingin sa kanya at tumango. Sinara ko na rin ang huling maleta na dadalhin ko sa Pilipinas. Ngayon kasi ang flight ko papunta sa Pilipinas. After 12 years of staying Sa South Korea, ngayon na lamang ako ulit ako makakapunta ng Pilipinas.