Killer Sans Novels & Stories

he mumbled softly. Kaagad ko namang narinig ang tawa ni Kill na para bang natutuwa sa naririnig niya kay Helios. Hindi ko alam kung pilit niya lang bang inaasar ang kaibigan niya, o kung ano. Pero halos pamulahan na talaga ako ng mukha, dahil ramdam ko na ang pag-iinit nito. “This motherfucker is Kirill Yevgenyevich Ivanov,” he introduced to the man he’s talking with.

Ang lalaking nakaitim ay walang iba kundi si Richard Gold. Sa likod niya, ang isa pang lalaking nakaitim ay biglang naglaho sa kinalalagyan. Sa isang iglap, narinig ang mahinang "thud"—at si Raze ay nakaluhod na ngayon sa sahig, tinutukan ng baril mula sa noo. Si Kevin iyon. Tahimik, ngunit may ngisi sa labi. "Alam mo bang delikado 'yan? Bakit mo pinaglalaruan?" aniya sabay pagpag ng kamay, at mabilis na kinapkapan ang assassin, kinuha ang cellphone at wallet nito.

At higit sa lahat, may lakas pa siyang murahin si David nang ganito ka-bastos. “Putang ina mo, David! Dahil sa’yo hindi na ako makakalapit sa babae habang buhay. Hintayin mo lang, pag bumagsak ka sa kamay ko, papatayin kita...” Sobrang lasing ni Killian kaya walang preno ang bibig. “Kaira, malanding demonyo ka... lahat ng gulo, ikaw ang ugat...” Napakunot ang noo ni Dean at mas tumutok sa pakikinig.

Habang nagluluto si Killian, pinapanood ko ang paggalaw ng kaniyang back muscles. Hindi ko lang kasi mapigilan, dahil parang ilang buwan, o taon din niyang pinaghirapan ‘yon. “May maitutulong ba ako?” tanong ko kay Killian nang makalapit ako sa kaniya. Nakasuot naman na siya ng black sweatpants niya. Hindi ko nga lang napansin kung kailan niya ‘yon isinuot, pero hindi ko maiwasang mamangha, dahil mas lumilitaw ang kaputian ni Killian sa tuwing magsusuot siya ng dark colors.

Walang pag-iingat kong ipinamunas ang hawak kong tissue sa kamao kong puno na ng dugo. Sinong mag-aakala na ang isang tulad kong babae ay may nakatatago pa lang isang madilim na nakaraan? Ngunit hindi ko na nais pang balikan pa ang pagiging isang Assassin ko. Yes, I'm a Assassin before. Hindi lang ako kung sinu-sino lang dahil ako ang kinatatakutan ng lahat ng nakakakilala sa akin bilang si Sierra at hindi bilang si Harper na tunay kong pangalan. Kaya lang naman ako napasok sa ganoon sitwasyon ay dahil gusto kong mahanap ang mga taong naging dahilan kung bakit nawala sa akin si ate. Ang gusto ko, sa kamay ko mismo sila mamatay. Gusto kong maranasan nila ang sakit na ipinaranas nila kay ate K

We were both quiet when the movie started. Hugging the throw pillow, I focused myself on the movie even though I've watched it already. Actually, multiple times na. Kinalabit ko si Beau. "Diyan! Nandiyan si Kane!" sabi ko habang tinuturo pa ang TV. "Who's Kane?" he asked, confusedly. "Jacob Goodnight ang killer diyan, hindi ba?" "My God, Beau! You don't know Kane?" hindi makapaniwalang tanong ko. "siya 'yong gumanap na Jacob diyan sa movie na 'yan! Si Kane, iyong wrestler sa WWE!"

dagdag pa niya sa nanggagalaiting tono. Umiling si Kyler sa kaniya. “Of course not, si Kuya ang pinakamatalinong taong nakilala ko. He will do anything for you, pero hindi iyon tanga para magpakamatay. He calculated what will happen and minimized the damage. Ang natamo lamang niya ay maliit na sugat sa ulo.” Nagsalubong ang dalawang kilay ni Misha. Aaminin niyang alalang alala siya dahil sa sinabi noong traffic enforcer kanina.

His face was obscured by the darkness of the room, but the cold, elegant way he held a silver revolver against Gavin’s temple was unmistakable. “So, K is dead,” the voice from the tablet’s speaker was smooth, refined, and completely devoid of any emotion. It was a voice that made Wenshie’s blood run cold, even more than K’s mad laughter ever did. “Disappointing. He was always too loud, too emotional. A liability.” Wenshie slowly stood up, her legs shaking as she approached Khier’s side, staring at the screen. “S-Sino ka? What do you want from my father?”

Tushkin. I felt relieved that Kiara, the Lieutenant is alive. Dahil kung namatay man siya ay hindi ko na alam kung ano na ang mangyayari sa bansang ito. Xavier Jan Tushkin can ruin this country in just a snap. That's how powerful he is.

Humahangos na anito may hawak na baril sa magkabilang kamay. I growl at him and looked ahead. Nang makita kong ilang metro na lang ang layo ng apat sa limang kalaban namin, pinaputukan ko ang dalawa. The other two fall to the ground. I searched and saw Keyller's unsmiling face ahead of me. Like the true assassin that he is, he's perched on a makeshift table with dirt on his face. His covered with black like a starless night from head to toe. The jerk knows how to hide in plain sight.