Aldrich Killian Novels & Stories

Dahan-dahang niyang nilingon ang kanyang ulo sa hagdanan at nakita ang isang mataas at matipunong lalaki na naka-uniporme ng militar na pababa patungo sa kanila. Ang lalaki ay may matalas at malinis na mukha, tuwid na ilong at may kasamang matinding disiplina at kapangyarihan sa kanyang katawan. Ito si Killian—ang sikat na panganay na anak at tagapagmana ng pamilyang Mondragon. Kasabay nitong naglalakad ang isang babaeng may suot na dilaw na dress. May mahaba itong buhok, mabait na mukha at may tahimik na itsura, na kasalukuyang kumakapit nang mahigpit sa braso ni Killian na parang isang maliit na ibon na nagtatago.

Agad niya namang iwinaksi ang pag iisip at nagpatuloy sa paghahanda ng kanilang lamesa dahil alam niyang maya maya ay nandito na ulit ang binata. Nang masigurado niyang maayos na ang lahat ay hindi niya mapigilan ang mapangiti. Nasa isip niya na kung sana totoo lang na kasal sila ay masaya na sila. Sa mga nakaraang buwan na magkasama sila ay nakita niya ang totoong ugali ng binata na hindi nakikira ng ibang mga tao. Killian is a sweet, loving and caring person at nakasisiguro siya na mamahalin ng kahit sinong babae. Kung sa pagiging cold at masunget niya pa nga lang marami ng nahuhumaling dito paano pa kaya pag sa pagiging mabait at maalaga nito.

Ang bilis ng pagpapalit ng reaksyon niya sa aming dalawa ni Killian. “This is Adrienne Montierro.” My own name sounds strange between his lips. That must be my true surname. I have been using Santiago before, kinailangan ko kasi ng apleyidong gagamitin dati para sa trabaho ko kaya pinagamit muna noong director ng orphanage iyong apelyido niya para sa akin dahil hindi ko alam kung ano ‘yong akin.

Ngayong nasa loob na ulit siya, sinigurado niyang isasara na rin ang lahat ng kurtina at bintana. Naglakad siya papunta kay Gerald at tinanong niya, "Kuya Gerald... Pinatay mo ba talaga si Adler...?" Bago pumasok si Gerald sa bahay kagabi, naalala ni Aiden ang mahinang kaguluhan mula sa lavas. Sigurado siya na hindi ito ang unang pagkakataon ni Gerald na nagtapon siya ng katawan, pero hindi niya maiwasan ni Aiden na mag-alala. Siya ay nasa isang special forces competition ngayon. Kung may makikitang ebidensya tungkol sa pagpatay, ang masisira dito ay ang pangalan ng Weston...

Prologue "Mahal ko si Eros! At nakahanda akong gawin ang lahat para makuha siya, pero hindi ang saktan ang kapatid ko!" Nagbuga siya ng hangin at saka walang ganang tinapon ang picture sa harap ko. "Do you know that man?" Marahan akong tumango nang makilala ang lalaki sa larawan. "H-he's Adler." "And he's going to take your sister and kill her." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. "What? Daddy needs to know about this!" "Walang magagawa si Dylan para iligtas ang anak niya. Adler has connections to an illegal organization, and they are powerful."

mahinang usal ni Aliyah na nagpakunot sa noo ng lalaking kaharap. 'Siya si Aldrich ng Lim Enterprises? E, siya yung kahalikan ni Ate Alyssa kanina. What the hell is happening!' Nabalik sa huwesyo si Aliyah ng bawiin ni Aldrich ang kamay nitong nakalahad at muling nagsalita. "Naintindihan ko bakit napatulala ka. I am fully aware that I am charming and handsome," aniya at hinila ang silya para maka upo.

Hindi naman ako umimik pero tama si Killian ito talaga ang mangyayari mas lalo si Killian ang tunay na Heir ng pamilya Azaleano. Napa lingon kami sabay ni Killian ng biglang pabagsak na bumukas ang pinto at bumungad sa amin si Victor. “Nasaan ang asawa mo dahil sa asawa mo? Lahat ng meron ako pwede na mawala sakin!” Panunugod nito. KILLIAN REXANDER MORELLI - AZALEANO “Then what if did that? What are you gonna do? Hurt her?” Tanong ko dito nanatili parin akong naka upo.

Sandaling natahimik si Maxwell, tila nag-iisip pa muna kung paano ako ipakikilala sa dalawa. Ako na akong kusang nagpakilala sa kanilang dalawa at inilahad ang isa kong kamay. “Hi, I'm Killian Delavin. Batchmates kami ni Atty. Torrecampo no’ng college. Sa kanya ako nagpapatulong sa pakikipag-divorce kaya pumunta ako rito para humingi ng payo. Hindi ko naman alam na lilipat pala siya ngayong araw. Wrong timing nga eh,” mahabang saad ko. Nahuli kong nakatitig sa akin si Maxwell at hindi ko mapangalanan kung anong emosyon ang nakikita sa mga mata niya. Ang mga nasabi kong iyon ay nagpabalik kay Maxwell sa wisyo.

Pagkatapos ay ngumiti siya nang bahagya — ‘yung tipong ngiti ng isang kuya na gusto kang subukin. “Okay… so ikaw pala ‘yong lalaki na ‘yun.” “Ah— ako nga po,” sagot ko, pilit na magalang. “Alam mo, Kuya Adrian,” sabi ni Aldrich habang umuupo, “mabait si Ate, pero mabilis masaktan. Kaya kung mananakit ka lang, mas mabuting umalis ka na ngayon pa lang.” Napatikhim si Mr. Vellaceran. “Aldrich…” saway nito.

Si Killian ay tahimik lang sa gilid, nakatitig sa amin habang pinupunasan ang mga mata. "Mahal na mahal ko kayo," sabi niya. "Pareho kayong buhay. Thank, God." "Anong pangalan niya, Killian?" tanong ko. "Ikaw na magdesisyon." "Gusto ko, Alessandro." "Perfect. Alessandro Villamor—Nicolaj." Ngumiti ako. Hinalikan ako ni Killian sa noo. Hinalikan niya rin si baby. "Can't wait na sundan agad si Sandro," bulong ni Killian.