Kilo Fruit Novels & Stories

Sa karne, gulay, isda, lahat pinapa-keep the change niya. Pag-uwi niya sa Dahlia’s Garden, hingal, pawis, parang dumaan sa warzone. Ang init pala sa palengke. “Eto na mga pinamili ko,” tagaktak ang pawis ni Kyle habang nilalabas ang laman ng eco-bag. Maya checked. “Kyle… tatlong kilo ng calamansi? Tatlong piraso lang ang kailangan ko dito.” “Akala ko tatlong kilo.”

tanong nito mabilis akong tumango. Lumapit ito sa puno ng dragon fruit at may lumapit na matanda. “Naku sir, hindi pa ‘yan maliit pa ang loob niyan. Meron po sa bahay niyan bagong bago pang ani..” napa ngiti ako sa matandang may hawak na parang karit. “Ganun ba kuya Julio? Pwede ba ako makahinga, my soon to be wife want to eat it..” sagot ni Killian.

Ako. "Mahirap talagang hanapin to kasi di pa masyadong kilala ang dragon fruit.__Ilang kilo sayo?" Manang. "Lahat na po manang." Nakangiti kong sabi ni manang. "Sigurado ka iho? Limang karton tong nandito." Manang. "Opo manang." Natuwa naman si manang at tinawag yung asawa niya para kunin yung limang karton ng dragon fruit sa loob.

inis na sigaw ng dalaga. "That is not what I mean baby, ang sinasabi ko lang ay wala ng mabibilhan ng mangga ng ganitong oras kung gusto mo ay ikukuha na lang kita ng ibang prutas sa baba." paliwanag naman ni Killian. "Pero mangga ang gusto kung kainin!" pagmamaktol nito.

I was also curious in seeing the Supreme God's blood that was inside it, pero may takip ito na napakahirap alisin, since it was protected and sealed by Gabriel's mana. Speaking of weird things, yesterday was something unusual. There are numbers of students who rushed towards the cafeteria just to get a bite of the rare pinkberry fruits. Rare, in a way that it only grows in Fatum, the kingdom of the goddess of nature, Floria, and it only bears fruit once in every five years. And what's more unusual is how the cafeteria got those fruits, wherein I am certain that the merchant elves cannot get those, since the kingdom is closed for outsiders.

Wag kokontra dahil bad yun. Napadaan kami sa Fruit department na marami nga doon ang bumibili dahil… “Sean! Yung labing tatlong prutas na pabilog! Kailangan natin makumpleto!” Napapakunot noon na lamang sa akin si Sean. “Kanina sabi bawal yung itlog dahil bilog. Ngayon naman..” “Tanga. Prutas to. Hindi po farm products.” “Zhia! Farm products din ang mga yan.”

Ang mga problemang nangyari sa kanyang pamilya ay hindi naman bagay ikuwento sa iba, at lalong wala siyang balak na ilantad ang mga bagay na matagal na niyang pilit itinatago. May dala si Frank na basket ng mga sariwang prutas. Makikintab ang mga ito, mapupula at mukhang napakatamis. Paborito iyon ni Kate kaya agad siyang natuwa nang makita ang mga prutas.

Hawak ko naman ang isang basket. Naunang lumabas sila Sofi, Kesha at DK. Nang makalabas na kami ay nag tungo kami sa isang picnic ground. Punong puno ito ng puno. Nakaupo na sila Kesha sa ilalim ng puno kung nasaan ang mga prutas. My water melon, hinog na mangga, saging, santol, grapes, mangosteen, pineapples, jack fruit at strawberries.

Hindi naman apples lang ang binili ko, bumili na rin ako ng grapes at oranges. Bumili na rin ako ng mga prutas na kabilang sa rare fruit sa bansang ito; ang açaí berries na tinatawag din nilang purple berries, ang jabuticaba na bilog-bilog ang itsura at tinatawag na Brazilian grape, ang maracujá na passion fruit, at ang cupuaçu na kulay brown na sinasabing related sa cacao.

Eh nasa gitna kami ng kabundukan. "Please have these fruits." Biglang lapit naman sa amin ni Kaye na may dalang isang bilao ng prutas at kasama nito si Matilde na may bitbit din na bilao at puno ng prutas. "Thank you!" Hindi naman magkamayaw na pasalamat ng mga kasama ko. Nakakatakam kasi ang mga prutas. There is a dragon fruit, kiwi, star fruit and more na hindi ko na pinangalanan pa. Nagpatuloy na lang kami sa pagkain.