Kilo Fruit Novels & Stories

Basa pa rin ang mga dahon ng mga puno dito sa harap ng bahay siguro dulot ng malakas na ulan kagabi. Hinila ako ni Kenzo patungo sa likod ng bahay at hindi ko mapigilan ang mamangha nang bumungad sa paningin ko ang isang malawak ng lupain. May mga puno ng ibat ibang prutas din akong nakikita. May puno ng mangga at jackfruit na parehong hitik sa bunga. May iba pang mga puno akong nakikita pero hindi ko na alam kung anong mga klaseng puno iyun. Mangga at jackfruit lang ang kilala ko dahil iyun lang ang may bunga. "Ang daming bunga!" hindi ko na din mapigilang bulalas.

Ang iba pang mga Lord ay mayroon ding tense na mga ekspresyon, umaasang may iiwan si Morangorin para sa kanila. Napakalaki ng puno, ngunit hindi ganoon karami ang mga bunga. Sa kabuuan, mayroon lamang mga 1000 o higit pa. Pumitas si Morangorin ng humigit kumulang 900 prutas at nag iwan ng ilang dosena. Ang mga prutas na hindi niya pinili ay may masamang kalidad, kaya hindi niya gusto ang mga ito.

Mukha siyang pinaghalong dragon fruit, mango, grapes, strawberry, at kung anu-ano pa na pinagdikit-dikit na parang collage project ng kinder. “Lora…” sabi ko, dahan-dahan, “what is this?” “Seven hours,” sagot niya agad, nakataas ang pitong daliri, “SEVEN HOURS akong nag-experiment para lang magmukhang rainbow yan, okay? Hinati ko ‘yang dragon fruit mo, tapos nilagyan ko ng ibang prutas para may kulay, healthy pa rin ‘yan, ha!” Napakurap ako. “So… hindi talaga siya rainbow dragon fruit?”

Kagat ulit si Reinella sa paborito niyang prutas. "Kilalang-kilala po ang strawberry dito sa farm, Ma’am. Doble ang presyo kumpara sa ordinaryong strawberry," paliwanag ng supervisor. "Yung ordinaryong strawberry maliit at maasim, ibang-iba talaga 'to," amin ni Reinella dahil ang madalas niyang makain ay iyong malilit at maaasim. Pagkatapos makakain ng tatlong strawberry, nagpatuloy sila sa pagpitas. Nakakawala talaga ng stress ang ganitong activity.

Erika usually only eats fat-reducing meals or meal replacements at night. Masyado siyang conscious sa kanyang katawan kaya mahigpit ang pagbabantay niya sa kanyang kinakain, ngunit hindi naman niya kayang tanggihan ang inaalok ng butler sa kanya. “Thank you.” Erika looked and saw that they were all low-calorie fruits such as tomatoes, kiwis, and carambola. There are also exquisite and delicious snacks on the side.

As long as my baby is healthy on my tummy all the time. "Ma'am Kim. Heto na ho ang slice fruits na hinihingi n'yo," Liz put it in her center table. The plate is full of strawberries, apples, dragon fruit, oranges, mango and melon. She advised her assistant to slice it into a triangle size. Alam niyang nahirapan ito, lalo pa't hinog yung mangga at melon. "I'm so sorry, Liz kung nahirapan ka," Lia said while looking at it.

Dumating na rin si Moreya at si Uda, dala-dala ang mga exotic fruits na pinaugasan ko na sa kanila. “Besh, curious ako sa dragon fruit na ito, habang inuugasan ko, iniisip ko kung anong lasa?” tanong ni Moreya habang inaayos na ang mga prutas sa lamesa. “Ilang beses na akong kumain, parang hindi naman siya kalasahan, kaya magiging challenge din talaga kapag ginawang jam ‘yan,” sagot ko sa kaniya.

"Okay." Pagkatapos nilang kumain, dumaan sila sa fruit section. Dito naman nagsimula ang problema. "How much?" "Seventy." "Too expensive." Mara turned. "What?" Hindi siya ang nagsalita. Si Adrian. Nakikipagtawaran na ito sa vendor. The vendor laughed. "Kuya, mahal talaga." "How much if I buy two kilos?" "One hundred thirty." "One hundred twenty."

nakangiting tanong ko sa manong tindero. "80 pesos lang po isang kilo ma'am." Nakangiting sagot din nito. "Kuya, pabili po ako siguro mga dalawang kilo po." Natutuwang tugon ko. "Dalawang kilo? Nelia, kaya mo bang ubusin 'yan?" Singit ni Peng. "Oo naman Peng, alam niyo naman na favorite ko ang mangga diba?" "Nelia, hindi ka ba mangangasim niyan?" Pag-aalala naman ni Vince. Umiling naman ako habang nakatitig pa rin sa mga mangga.

Bumili siya ng sampung kilo. Sampung kilo. Hindi na simpleng craving iyon. Para na iyong stockpile.