Kinikimkim Novels & Stories

Iniwan kang nakatanga. Ang ganda introduction ko ‘no? Ito seryoso na ‘to. I’m Kenneth Miranda, 20 years old, pinakopogi sa balat ng lupa! Si Kenji? Pwet ko lang ‘yon! Wag na kayo doon masyadong tahimik boring ‘yon ‘di ‘yon chixboy manok ‘yon, hehe, joke lang! Si Kennedy? Ayy naku wag na kayo doon hita ko lang ‘yon e, dami pang libag! Haha ko ulit. Masyado ‘yong babaero… Palit kada araw parang pagpalit ng sapatos sa purma kada araw. Si Kyle? ‘yon… Pwede na rin pero tuhod ko lang ‘yon eh… kaya wag na lang din ang pangit pa ng ngiti no’n kaya walang naakit sa kaniya! Si Kelvin? Naku sinasabi ko wag na kayo do’n kuko ko lang ‘yon sa paa e, mabaho pa! Tsk Ang pangit! Pinakapangit! Babaero rin ‘ y

Dalawa lang iyon, isang beach view kinunan mula sa front porch ng family house niya at isang boomerang video nito na unti unting sino-zoom in ang mukha ng isang koreanong actor. sixtoachilles: I thought you were studying, hmm? tanyabanana: #stalker sixtoachilles: researching kasi. tanyabanana: HA. HA. HA. Pakihanap ng paki ko. sixtoachilles: return my heart instead of asking me to look for your care.

sigaw ko. May ilang sandali din akong nakikipaglaban sa aking nararamdaman, nang mapadako ang aking mga mata sa aking cellphone. May isang anyo na lumitaw sa aking isipan. Si Greg De Castro! Mabilis na kinuha ko iyon at tinawagan agad ito. “Is your offer still open?” agad kong tanong pagkasabi nito ng hello sa kabilang linya.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Umupo kami sa kahoy na upuan ng kubo. “Hindi ko boylet to, boylet mo to.” Nakangising sabi sa akin ni Kim habang kumikindat pa. “Ha? Panong akin?” naguguluhan kong tanong. “Wala, tara kain na tayo!” Tumayo siya at nilapitan ang cochinillo na nasa lamesa. “Hala kapag ikaw natae ha? Mahaba ang pila ng mga CR dito friend, maghinay hinay ka.”

#bestpartyever #masarapmagingbatamuli #happinessoverload #Kartforthewin #roadtoforever #kiligmuch Then the next is her message explaining to her what is Kart really, it's not a misspelled version and clearly has nothing to do with the shopping cart. It's their love team's name—Kart. Kim's first letter on her name and obviously his name, Art. Which gives them a Kart, Really?

Kabanata 11 Ang pagbanggit ni Kim kay Jing ay tila may naalala kay Carmelle. “By the way,” sabi ni Kim habang inilalagay ang cellphone sa mesa. “Noong huli kaming nag-usap ni Jing, sinabi niyang may bagong approved weight-loss drug daw sa hospital nila. Gusto mo bang samahan mo ako bukas para tingnan?” Humigop ng cola si Carmelle bago siya napatingin mula ulo hanggang paa kay Kim.