روايات وقصص ضمن Kumunoy

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

"Your legs are shaking because of me, so it's my responsibility to take care of you." Magaan at walang kahirap-hirap na binuhat ni Anne ang kaniyang girlfriend palabas ng kwarto, tinatahak ang dim hallway patungo sa kanilang malawak at minimalist na kusina downtown. Ibinaba niya si Lauren sa ibabaw ng makinis na quartz kitchen island stool, sinisiguradong komportable ang upo nito bago niya ito hinalikan nang mabilis sa labi.

Lifeless! Kinuyom ni Samara ang dalawang palad,mariin na kinagat ang ibabang labi at yumuko. Nilagay niya ang dalawang kamay sa magkabilang tenga ,parang kahapon lang ay bumalik sa kanya ang ginawa ng mga lumapastangan sa kanya.

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.