Kumunoy Novels & Stories

Kumakain din ang mga ito kagaya niya. Tumayo si Alea at umakyat sa pinaka-itaas na bahagi ng puno. Pinagmamasdan niya ang kulay asul na kalangitan. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata habang ninanamnam ang malamig na hangin. Huminga siya nang malalim at ngumiti. "Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko."

Marga “Congratulations to us!” ang masayang sabi ni Troy sa akin pagkapasok na pagkapasok ko sa opisina nito. Nakuha ko kasi ang deal sa Paradise Hotel, one of the best hotel dito sa Singapore. We were planning to expand our business, and Paradise Hotel is a great stepping stone for us. Kaming dalawa ni Troy ay magkasosyo sa negosyo. Itinayo namin ang Artemis Grill seven years ago, at ngayon nga ay isa na ito sa kinikilalang restaurant sa bansa.

Kumakain na kami ng agahan ng may marinig ako na tila tunog ng isang eroplano kaya napatingin ako kay Raphael. "Pupunta ba dito si Mico?" Tanong ni Raphael kay Kuya Adrian kaya nagkatinginan sila at umiling si Raphael. "Nasa Japan si Mico." Sabi ni Raphael kaya napatayo silang dalawa at napatingin sa akin si Raphael. "Heart dito ka lang sa loob wag ka munang lalabas." Sabi ni Raphael kaya napatango ako sz kanya.

Ang baryo ng Sumsuman. Ang Baryo Sumsuman ay kilala sa mga nagbebenta ng murang tuyo sa buong probinsya ng Quezon, na inaangkat pa sa mga malalayong lugar, lalo na sa kilalang syudad sa buong Quezon. Bukod sa tuyo, ay dito din mabibili ang ilang mga first class na isda, at iba pang halamang dagat. "Ano po sa atin?" Tanong ni Jobert kay Mitch.

Sa isang maliit na komunidad, mabilis kumalat ang balita, at hindi maiiwasan ang muling pagbabalik ng mga tanong at pagtingin ng iba. Isang hapon, habang naglalakad sila nang dahan-dahan sa paligid ng baryo upang magpainit ng araw, kasama ang kanilang dalawang maliliit na anak, narinig nila ang mga bulungan sa likod nila. “Tingnan mo, buntis na naman siya… pangatlo na yata,” sabi ng isang tinig na mahina ngunit sapat upang marinig nila.

Lumabas itong may labit ng bayong at dalagitang kasama. Nagawa niyang ngitian ang dalagita. Agad din naman itong tumugon ng ngiti. Lumabas pa ang biloy sa magkabilang pisngi. "Gina, mauna ka na at tawagin mo si Kaloy. Tiyak na nasa bilyaran na naman ang lagalag mong Kuya na iyon," may bahid ng inis na utos ng ginang sa kasama nitong dalagita.

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

ngiting sambit ng isa sa panganay at kambal ng kuya ko. "Napadalaw kayo?" tanong ng kuya ko sa amin. "Masama bang dalawin ka namin, kuya?" ngiting aniko at napayakap ako sa kanya. "Si Kennie?" tanong niya sa amin. "Nasa Japan siya para sa conference meeting siya ang proxy ko dun," sabat ng daddy ko sa kanya. "Ah.." ngiting aniya nakita namin tinignan niya ang anak ko sa likod namin.

dagdag ko habang tinutulungan ang kambal sa kanilang mga gamit. Kinabukasan, maaga kaming nagising at nagbiyahe papuntang Kyoto. Pagdating namin doon, agad kaming pumunta sa Fushimi Inari Shrine, isang sikat na lugar na kilala sa libu-libong torii gates. "Wow, ang ganda naman dito!" sabi ni Sitti habang tinitingnan ang mga torii gates. "Ang dami pong gates! Pwede ba tayong maglakad sa loob?" tanong ni Stanley habang excited.

nawika nito. Atubili namang sumunod si Yumi, pagkakataon na niya iyon at pagkakataon na rin niyang sumakay sa ganoong kagarang kotse. "Ito ba yung sikat na 'Lamborghini'? Tanong niya sa sarili. May sasakyan din naman sila noon pero hindi kasing-ganda tulad nito. Bago siya tuloyang maupo sa hulihan, kinuha muna niya ang towel sa plastik upang ilagay iyon sa bangko ng sasakyan.