Kung Alam Mo Lang Novels & Stories

Pagkwe-kwento nito. "Alam mo bang mahal ka talaga nun? Hindi niya lang masabe kasi hindi niya alam kung papaano i-express yung nararamdaman niya para sayo. Yung lokong yun na wala daw kunong kinakatakutan ay ikaw lang pala ang katapat. " Pagpapatuloy nitong pag kwento sa walang malay nitong kaibigan.

Pangiti-ngiti na lang ako na pinapanuod siya na umalis na halos isumpa na ang mundo. Kulang pa iyan! Malapit na ang karma mo!

"O baka alam mo na iyon? If so, make me proud then... Show mo some mind-blowing stuffs! Huwag mo akong pagurin sa kalalait sa mga lalaki mo." Eh, paano nga kasi ako magyayabang kung wala naman talaga akong alam? Nakanood lang ako ng mga jujugs noon pero hindi ko alam gawin! Hinahawakan ko ang sarili ko sa mga ilang pagkakataon na inaatake ako pero hanggang doon lang iyon!

Kabanata 12: 'My home' "Alam mo ba kung saan ako nakatira?" takang tanong ko rito, kahit patuloy parin siya sa paglalakad sa direksyon na hindi ko masundan, dahil hindi naman ako dito lumalakad. I usually using my power, lalo na kapag alanganin ako. Bihira lang ako maglakad, minsan ay ako na lang mismo ang kusang sumusuko at sa bandang huli nauuwi parin ako sa paggamit ko sa kapangayarihan ko.

"Kung wala kang alam, tumahimik ka na lang." Tumango ito at nagkibit ng balikat. "Some people, are in your life just because things are going good for you. But when everything goes bad, they are nowhere to be found. Sa madaling salita, naalala ka lang kapag may kailangan sila. Kapag naibibigay mo ang gusto nila, wala na. Saan sila? Pero kung ikaw na, wala. Wala na para sa 'yo."

Sabi ko naman "Sus sabi mo lang yan. Bahala ka. Kaka ganyan mo sa kanya ay imbis na mapansin ka niya ay baka lalo lang lumayo sa iyo iyon." "Tapos iiyak iyak ka dyan kapag may pinansin na itong iba. Kaya galaw galaw din hindi puro ka malditahan ang pairalin." Sabi nila sa akin

Akala ko pa naman ay okay na kami. "If there's more than LOVE, then that's it. Sa kanya lang umiikot ang mundo ko, ang buhay ko. He fell first, but I fell harder," she said and giggles. Para siyang kinilig habang sinasabi ang mga katagang 'yon.

Umiiyak ka ba? “Best, nasasaktan ako. Alam mo ba yun? Akala ko pagkinasal na kami magigng ok ang lahat. Magbabago ang turing niya sa akin at hindi siya magagalit,” tuloy- tuloy pa rin ang pagtulo ng luha ko.

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

Himala na lang kapag nangyari iyon. Pero kung wala ako sa bahay, nasaan ako?