Kung Alam Mo Lang Novels & Stories

Wala kang alam! "Nasa katinuan ang daddy ko nang pakasalan niya si mommy! I may not know kung gaano ka nasaktan pero sana tinanggap mong hindi ikaw ang pinili! My gosh Veronica, the world is so big! Huwag mong ipagsiksikan ang sarili mo!

Anong tulong po mamo? "Malalaman mo nalang apo" Ilang araw nalang at matutulungan mo na ang kuya mo. Hindi ba maganda iyon, dahil makakatulong ka sa kapwa mo ,lalong lalo na at kuya mo pa siya. "Opo mamo,kaya lang nasaan po si mama? Bakit hindi po natin siya kasama? Ahh ang mama mo? Wag kang mag-alala dahil susunod na siya rito mamaya apo.

I’ll give you the coldest one you’ve ever experienced. Magkasama tayo sa paningin ng iba, pero sa mundong ito, mag-isa ka na lang.

“Kung alam mo lang kung gaano kita kamahal.” Hindi ko napigilan ang sarili ko. Yumuko ako. Isang halik. Maingat. Magaang. Sa noo muna niya. Parang paalam. Parang pangako. Parang panalangin. Bumagal ang paghinga ko. Ang amoy niya. Ang init niya. Lahat iyon gusto kong ikulong sa sarili ko.

Niyakap niya ang ama, "Salamat Pa" Mabilis na lumabas siya at binuksan ang pintuan. Kung mawalay ka sa buhay ko Kung pag-ibig mo ay maglaho Paano na kaya ang mundo? Kung sa oras, 'di ka makita Kung ika'y napakalayo na May buhay pa kaya 'tong puso? 'Yan lang ang maaari natin, sadyang matatanggap Habang ako'y may buhay

Subalit alam na alam ko kung sino ito. "How are you?? I miss you so much Sev!" Sunod na wika nito na naririnig ko. Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Ang kaninang init na nararamdaman ko ay napalitan ito ng hindi maipaliwanang na galit kaya naikuyom ko ang kamao ko at mabilis na pinatay saka ibinaba ito.

--- --- --- "Kilalang-kilala mo ako." Sabi ko. --- --- --- Tumango siya. --- --- --- "Mas kilala pa kita kaysa sa iniisip mo." --- --- Nanlamig ako. --- --- --- "Bakit?" --- --- --- "Bakit alam mo ako?" --- --- --- Hindi siya agad sumagot. --- --- --- Sa halip, tumingin siya kay Mom. --- --- --- "Sabihin mo sa kanya." --- --- --- Tahimik si Mom.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Kung ganon nga… napakababa niya. Pero aalamin ko. Kahit anong mangyari. Aalamin ko.

Ganito ba talaga lahat ng mahihirap. “ Pwede ba tumigil ka kung gusto mong maging mabuti ako sayo. Alam mo anytime pwede na kitang iligpit pero tignan mo, you are still alive kaya manahimik ka kung ayaw mong maglaho na parang bula sa mundong ito.”