Lapu Lapu Story 소설 & 이야기

Madalas siyang makitang kasama ang lahat, lalo na sa pag-aalaga sa kanyang munting apo na si Lucas. Sa paglipas ng mga araw, ang lihim na matagal na itinago ay naging bukas na kwento na lamang. Hindi na ito itinago pa, sa halip ay ibinahagi ito bilang bahagi ng kanilang kasaysayan—isang kwentong puno ng sakripisyo, katapangan, at wagas na pagmamahal na nagpatibay sa kanilang lahat.

Tumango-tango na kumbinsedong bumili. "Mommy, I want to buy that red-orange one, is it gold fish?" walang muwang na sambit ni Levi na nakaturo pa sa isda. Nagtawanan silang lahat dahil sa sinabi ng paslit. "It's not, hindi 'yan goldfish, anak." Ani ni Janissa. "Lapu-Lapu 'yan, Lev." Sambit pa ni Theodore. "Oh, I heard that name, is it the one who fight Magellan, mom? Tama po ba ako?" muling nagtawanan ang madla sa sinabi ng paslit.

Kung gano’n ay kaya naman pala niyang maging ina kahit patago, bakit sa akin ay hindi? Humarap siya sa mga bisita at hinawakan ang kamay ni Harrieth na nagniningning na din ang mga mata. Hindi nito inaalis ang tingin sa aming ina. “Magandang gabi po sainyong lahat. I know some of you recognize me while some don’t. I am Orca Lapuz. Pagod na po akong itago nang matagal sainyo na mayroon na akong anak at si Harrieth iyon.”

Pumasok si Isadora sa kabahayan at nagtawag naman ang driver ng makakasama sa muling pagbubuhat sa mga gamit ng ina at ng mga bata. SA kabilang banda, nabulabog ang barangay Lapu-Lapu nang kumalat ang balitang nawawala ang kapitan ng barangay samantalang wala naman itong kaaway. Pero mas nagulat o mas tamang sabihin na na-shocked silang lahat ng matagpuan itong wala ng buhay sa sinasakang lupain sa kabukiran. Pero sa isang banda, may isang taong halos maglumundag dahil sa tuwa. Dahil sa wakas ay nailigpit na niya ang taong ayaw siyang lubayan.