History Of Lapu Lapu Novels & Stories

“Yeah. Haven't you heard of Sitio Lupo? Tagaroon ako.” Nandilat ang mga mata niya. Alam niya ang Sitio Lupo. It was a large hacienda on the edge of the city. Isang malaking baranggay ang nasasakupan noon at ang mga naninirahan ay pawang mga tauhan ng pamilya Deucalion. The Deucalion family is known to be a really loaded clan na they can basically own the whole Mindanao but chose not to dahil masyado raw malayo sa kapitolyo ng bansa. “So you work for the Deucalions?” tanong niyang muli.

Sadyang kay dami nang mayayaman dito sa lupaing ito. Ilang dekada na ang lumipas ngayon ko pa lang nakikita ang mga pagbabago. Marami na ring gusaling nakatayo dito sa Lungsod ng Manila. Marami na ring negosyo ang umusbong. Nagkalat na rin sa buong lupain ang mga Espanyol at mga Mestizo. At ang mga Indio, pawang mga trabahador o utusan lamang. Wala akong nakikitang Indio na may magarang kasuotan. Katulad ko lamang sila. Walang kayamanang taglay.

Isa pala itong orasyon na humihiling na makapaglakbay sa iba't ibang panahon ang sino mang nagmamay-ari ng kwentas. Mabilis na idinayal ni Jia ang numero ng kaibigang si Jeyzel, magpapasama siya sa kaibigan para lumuwas ng Maynila. Pupuntahan niya ang lahat ng Museum sa lungsod upang makahanap ng sagot sa kaniyang mga tanong. Kailangan niya ring kumausap ng mga dalubhasang Professor ng History. Gusto niya ring alamin kung may nagngangalang Macario Manlapaz Apolinario na naging bahagi ng kasaysayan?

Meanwhile, naglilibot kami ni Lola rito sa mini library ng ancestral house habang pinapaliwanag sa akin ang lahat. "Noong unang panahon, magkasamang namumuhay ang mga taga Salamanca at taga lupa. Malayang maglabas-masok sa dalawang mundo ngunit nabago ito nang nagsimula ang mga digmaan sa Pangaea. Nasaksihan ng mga taga Salamanca ang kasakiman at kasamaan ng mga ito kaya nakitaan nila ito bilang banta sa Salamanca. Kahit may sapat na mahika ang mga Salamangkero't Salamangkera para protektahan ang kanilang mga sarili ngunit hindi nila makakaila na mas matalino ang mga taga lupa sa kanila. Sila'y nabahala sa mga inbensiyon na nagdudulot ng kaguluhan kaya napagdesisyonan ng Kaharian ng Salamanc

“Ngayon din, mahal na hari!” Mabilis na kumilos si Agor upang puntahan ang lugar na pag-aari rin ng Zaparya na kung tawagin ay pulang lupa. Sa lugar na ito ay ginagawa ang lahat ng mga pambihirang sandata at kagamitang pandigma ng Zaparya. Ang tungkol naman sa kanilang mga alipin na naririto, ay hindi mga pangkaraniwang mga nilalang kung ‘di ang pinagsama-samang mga nilalang na kanilang nahuli mula sa iba’t-ibang kaharian. Ganoon katindi ang Zaparya, kung hindi man ipinapakain sa mga alaga nilang halimaw ay dinadala naman nila rito sa pulang lupa ang mga alipin upang magtrabahuhin.

Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga. Sunod nilang pinasok ang Fort Pilar Museum. Makikita dito ang apat na libong species of marine life ng Zamboanga, Basilan, at Sulu. Mayroon din ditong mga nawasak na bapor o kung tawagin ay shipwreck artifacts, mga pag-aaral sa mga lahi at kultura noong unang panahon (ethnographic materials including Yakan, Sabunan, and Sama tribes), mga musical instruments, gamit sa pangingisda, at mga gamit sa bahay. Lahat ng mga ito ay nagmula pa noong ikalabing walong siglo.

Noong Mayo 1571, nagbalik ang mas malaking hukbong Español kaya nangalap siya ng mga tauhan sa Hagonoy, Macabebe, at iba pang barangay sa Pampanga. Natalo sila sa Labanang Ilog Bangkusay at pagkatapos niyon, pinalitan niyá ang pangalan at ginawang Agustin de Legazpi. Nakatulong niyá si Magat Salamat, anak ni Lakandula, sa pagbuo ng hukbo laban sa mga Español. Tinangka nilang pag-isahin ang mga barangay ng Tondo, Pandacan, Polo, Catangalan, Castilla, Taguig, Candaba, Navotas, Maysilo, Bulacan, Tangos, at Cuyo. Natuklasan ng mga Español ang balak, dinakip siyá at kasáma ang ibang pinunòng katutubo ay binitay noong 1588.

Isa iyon sa mga unang bahay na itinayo doon noong 1940’s. Hindi lang doon nauna ang mga Alpuerto. Bago pa man dumami ang mga tao sa Pilipinas, bago pa ang Spanish invasion, katunayan bago pa ang henerasyon ng bayaning si Lapu-lapu, nag-e-exist na ang pamilya namin. Hindi pa nga lang Alpuerto ang apelyido namin noon. We just acquired that name to go with the flow of the changing times.

Liblib ang papunta sa lugar dito at puro mga katutubong Sama ang nakatira. I am not familiar of the island's history but all I know, based on the story of Nong Titing, the island was initially home of Sama-Bajau people. However, Spanish later on conquer the island and converted some native people into Christians or some were married to Christians or Protestant. Sa madaling salita, hindi lahat ng Sama ay mga Islam.

Malapit ito sa makasaysayang simbahan. Ang simbahan na Cagsawa Ruins Church, it is a result of the most violent eruption of Mayon Volcano in recorded history dito sa Pilipinas. At sobrang ganda dito, kahit nakakalungkot na ang kalahati ng simbahan ay natabunan ng lupa. Ngunit hindi naman kumupas ang ganda ng lugar dahil inaalagaan pa rin ito ng namamahala sa lugar.