Story Of Lapu Lapu Novels & Stories

Hindi nito agad napansin ang paglapit ng batang babaeng iyon dahil sa nakatuon ang tingin niya sa bawat tindahang naroon. “It’s you again, nagagalak akong makita kang muli. Guadalupe ang iyong ngalan, hindi ba?” Bumaba si Vahlia mula sa kabayo at lumuhod upang makapantay niya ang isa pang Hipag, si Guadalupe Villamarquez. Isa pa itong malditang tulad ng ate niyang si Cielo. “Mabuti naman at alam mo, napakiusapan ko na si tío Carpulo. Maaari mo nang iwanan ang iyong kabayo sa likuran ng kan'yang tindahan.”

Habang papalapit ay may naririnig siyang lagaslas ng tubig, parang nahuhulaan niya na kung saan siya nito dadalin. "Ready?" Bulong ni Mico sa tenga niya na nagpanginig sakanya. Hindi nalang siya sumagot at tumango nalang. Excited na siyang makita kung ano ba ang pakulo nitong si Mico. Dalawang araw na sila rito sa rancho ni Mico at masaya siya dahil nakabalik siya ulit rito. Dahang-dahang tinanggal ni Mico ang nakapiring sa kanyang mata at unti-unting nag-adjust ang paningin niya.

Bumalikwas s'ya ng bangon at agad na kinuha ang baril sa tabi ngunit hindi n'ya naituloy ng biglang lumabas ang sakay ng naturang yati. "Lopez, long time no see, huh! Sa dinami-dami ng lugar na pwedeng mag krus ang landas natin ay dito pa talaga sa gitna ng Pacific ocean tayo nagpang-abot," nakangising sabi ng lalaki na sakay ng yati na nasa tabi ng sa kan'ya.

Natuklasan ng mga Español ang balak, dinakip siyá at kasáma ang ibang pinunòng katutubo ay binitay noong 1588. Nang matapos ang brutal na pagpatay sa aking Ama na si Rajah Sulayman/ Agustin de Legazpi ay nawalan na ng kapayapaan ang aming buhay. Hindi huminto ang mga Español hangga't hindi nalilipol at napapaslang ang natitirang maharlika na nagmula sa angkan ng aking ama.

Napabuntong hininga na lang si Kitana saka nag umpisang mag kwento. "Hindi ako nakatira dito dati pa, bumibisita lang ako kapag trip ko o kaya kapag may party akong dapat daluhan bilang prinsesa ng Jalil. Limang taon palang ako noong napunta kami ni mama sa Pilipinas sa tulong ni tita Venice, kaibigan siya ni mama kahit noong hindi pa siya reyna. Si mama ang unang naging asawa ng tatay kong hari, naging malupit saamin si papa noon kaya pinili ni mama na tumakas para na rin sa kaligtasan ko."

Napaupo ako sa nangyari. Sya siguro ang forest charmer na tinutukoy ni Chief Pietro. Huminga sya ng bahagya at nagkaroon ng kakaibang barrier ang bawat puno na nilikha nya. “Esther, magpahinga ka na… Inuubos mo ang lakas mo.”

“Yeah. Haven't you heard of Sitio Lupo? Tagaroon ako.” Nandilat ang mga mata niya. Alam niya ang Sitio Lupo. It was a large hacienda on the edge of the city. Isang malaking baranggay ang nasasakupan noon at ang mga naninirahan ay pawang mga tauhan ng pamilya Deucalion. The Deucalion family is known to be a really loaded clan na they can basically own the whole Mindanao but chose not to dahil masyado raw malayo sa kapitolyo ng bansa. “So you work for the Deucalions?” tanong niyang muli.

Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada! Location: Visayas Year: around 1500s Before sa panahon ni lapu lapu

"Kung alin mang pintoan diyan ayokong malaman. Tanging si Manang Meldred lang ang nakakapasok sa kwarto niya. At hindi ko rin papangarapin na makapasok doon. Kahit ganoon siya kagwapo pero kabaligtaran naman ng ugali niya." Nakikinig lamang ako sa kanya. Napansin ko ang naglalakihang paintings na nakasabit sa dingding ng mahabang pasilyo. "Sino sila?" tanong ko ulit. "Sila ang mga ninuno ni Sir Lance. Mga may kayang pamilya na sumama noon sa paglalayag ni Magellan. Sila na ang nagpatayo nitong mansiyon. Isa sila sa mga unang tao na nakakita sa lugar na ito kaya malaki ang kanilang lupain dito. At ayon sa mga kwento isa sa mga ninuno ni Sir Lance ang naging unang gobernador ng probinsiya. Par

Pagpapaliwanag niya. “Paano pag hindi?” Tanong ko naman. “Hindi din naman niya makukuha ang lupa dahil sa atin pa din ito nakapangalan, nakuha ito ng Lolo mo noon sa kanila dahil angkan naman talaga natin ang may-ari nataon lang nasunog ang bahay natin nong world war 2, kaya nawala ang papeles. Ito namang tatay ni Masing sinamantala ang gyera at binili ang lupa kahit may nag mamay-ari.” Ilang beses ko na ba narinig ang kwento na ito, na hindi ko alam kung totoo ba o hindi.