Laslas Sa Kamay Prank Novels & Stories

Napabuntunghininga ako sa sobrang kaba. At biglang nagtawanan ang dalawa! Just what the f*ck?! "Dad? Daddy?" Tanong ko pero tawa parin sila ng tawa. Napailing nalang si Mommy at pinipigilan na huwag matawa. Naku Mommy, baka maka utot ka diyan kapag pinigilan mo. Syempre hindi ko sinabi 'yon sa isipan ko lang ito. "Ito ang pang malupitan naming prank hahaha." Ang nakatawang sambit ni Dad.

"It is prank time hahaha!" Magsi-send ako ng isang message sa random guys na hindi ko friends sa F******k o sa Messenger, mag-iisip lang ako ng first name at kapag may mga accounts na lumabas base sa first name na naisip ko ay sa kanila ko na isi-send ang prank message ko. Sino kaya? Ano kayang name? Marcus kaya? Ay, ang common na! Derec? Peter? Kenneth? William? Willy?

Chill lang ako. Mahal magkasakit at ayoko nang dumagdag pa sa iisipin ng mga magulang ko. Speaking, kamusta na kaya yung prank ko sa aking kapatid. Ahaha. “Ms. Salasin! Anong kinakangiti-ngiti mo riyan?” Sigaw niya. Pakiramdam ko merong nakatutok na armalight sa akin. Napalunok laway ako. At diretsong umiling.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

mahinahon niyang sabi. “A-Ano ‘to, Lauren?” pag-uulit ni Kent at tinuro ang papel. Hindi pa yata nag-sink in sa utak niya ang mga nabasa. Sunod-Sunod na tumulo ang luha ko sa harapan niya. “S-Sorry, h-hindi ko sinasadya—” “W-What the fuck? H-Hindi sinasadya? P-Prank ba ‘to?” sabi niya at muling binasa ang papel.

simpleng pangako ni Joanna sa pamangkin bago magpaalam sa mag-ama. Nang makauwi ay walang pagsidlan ng saya ang bata habang ipinapakita sa ina ang mga nabili nilang laruan at souvenir items. "Mommy, ang gaganda po, di ba. I'm sure magugustuhan po ito nga mga classmates and friends ko po." kuwento nito sa ina. "Yes, anak, ang ganda nga ng mga nabili mong toys. At ang dami naman nito. Maibibigay mo ba itong lahat?" nakangiting sabi ni Cherry sa anak. "Yes po, Mommy. Ang iba po ay gawin nating prizes sa parlor games at ang iba po ay souvenir ko po"

Dali-dali namang kinuha ng isang lalaki ang inuutos ng kanyang boss at ibinigay ito rito. "Ang bagal mo! Kapag makatakas iyon sinasabi ko sa'yo Ikaw ang papatayin ko!" Banta nito sa kasamahan at panghahambalos ng baseball bat ang pintuan hanggang sa malapit ng masira ang doorknob. Pati ang katawan ng pintuan ay malapit ng mabutas.

May ketchup naman bakit sa sundae pa nito isinawsaw ang fries? "Tikman mo lang please.. Promise magugustuhan mo yan" nag puppy eyes pa to at lumabi. Ang cute niyang tignan. Kaya isinubo niya nalang ang pinapakain nito sa kanya at nagulat siya na masarap pala talaga ang combination ng fries at sundae, nag cocompliment sa dila niya ang salty na fries at chocolate syrup ng sundae. Yum!

Tumalikod na si ma’am at humarap naman si Sua sa akin. “What’s your real name? I want to change your name sa phone ko since you’re a friend now.” Napangiti ako sa sinabi niyang friends na kami at sinabi ang buo kong pangalan. “My name is Sandro Samonte.” “WHAT?” Nagulat kami ng biglang lumingon si ma’am Flor amin. “I’m sorry but what’s your name again?” tanong niya. “Sandro po ma’am. Sandro Samonte,”