Latin Maxims Novels & Stories

Kahit anong problema pa ay lagi itong puno ng pag-asa, nakangiti, at makulit. “Alam mo kuya Atlas, sana lahat ng taga doon sa Kanan, kagaya mo na mabait tapos hindi kami huhusagahan.” Hindi nakasagot si Maximillian. Isang batang mulat sa reyalidad ngunit inosente ang kaharap niya. Ni minsan ay wala pa siyang nakausap na gaya nito na ang isip ay hindi wasto sa edad – masyadong malawak ang pang-unawa sa pagiging positibo.

“Max?” pag-uulit at paglilinaw ni Tati. Ginalaw-galaw pa nito ang kilay nito, “Yeah. The one and only Maximillian Lorenzo. Tila naumid ang dila ni Tati. Hindi niya alam kung ano ba dapat ang ikilos niya o sabihin niya. Kung anu-ano na ang pumapasok sa isipan niya. Nangangatal ang mga kamay niya sa kaba. She blinked rapidly as hear her heart breathing like crazy.

" Itawag mo na lang kami ng taxi. Mauuna na kami ni Isabella, sumunod ka na lang kapag nagawa na ang sasakyan. " " S-Señor, sigurado ba kayong mamamasahe kayo? " Nag-aalalang tanong ni Leonardo sapagkat matagal-tagal na panahon nang hindi nasusubukan ni Maximo sumakay sa mga pampublikong sasakyan dahil sa kondisyon nito kung saan ang isa sa mga sintomas ay labis na pagkabalisa ang maaaring maramdaman kapag na sa isa kang bukas o saradong espasyo. Madalas umatake ang pambihirang kondisyon na 'yon noong kabataan ni Maximo kung saan hindi pa niya gamay ang pakiramdam sa sitwasyong iyon kung kaya't minabuti ng espesyalista na magsilbing anino si Leonardo sa tuwing lalabas ang amo na si Maximo.

Lumapit siya sa akin saka ako tinignan sa mga mata ko habang naka ngisi. "I'm more than what my name tells you about me. I am Maximus Fontanilla. No one can touch me and my every possession. Touching what's mine is never a good idea... I don't forgive." Wika niya ng mahina habang tila itinatatak sa utak ko nang dahan dahan ang bawat salitang binitawan niya. Kinilabutan ako sa ngisi at tono ng pananalita niya. Idagdag mo pang naka tingin siya sa mga mata ko. He realy is a demon. A venomous snake. A dangerous person.

Mabait na tumango ang anak niya at hinalikan pa ang Mami nito. Halos hindi makagalaw si Amber sa kinatatayuan dahil ramdam na ramdam niya ang mariin na titig ni Maximus sa kanyang likuran. Siguradong nagdagdagan na naman ang galit nito sa kanya sa kaalaman na peke rin ang apelyido niya. Hindi naman tanga si Maximus para hindi mapagdugtong-dugtong ang sinabi ng Mommy niya na apo nito si Lucian. Her mom’s written name was El Greco.

Kilala ng daddy niya si Maximo kaya hindi malabong mabisto ang kanyang lihim. "Ok, hindi ko sasabihin kay Mr. Lazaro ang lahat ngunit sa isang kundisyon. Hindi mo sasabihin kay Anastaci na alam ko na ang lahat tungkol sa kasunduan mo. At sasabihin mo sa akin ang lahat ng malalaman mo kung sakaling sabihin niya sayo ang pangalan o pagkatao ng ama ng dinadala niya. Maliwanag ba? At sana nagkakaintindihan tayo." wika ni Maximo..

“It’s not that, Eloisa. Wala naman akong sinabi tungkol sa damit mo. I was just trying to tell you na maging vigilant ka rin minsan. Don’t be nice to everyone. Kailangan mo ring piliin kung kanino ka magiging mabait. Some people won’t be kind to you for nothing.” Now he literally blown me up with his words of wisdom. Sa tagal ni Maximo sa industriya ng business ay ang dali niya lang makilala ang mga tao. Whether they could bring harm to him or not. Siguro nga, mas gamay na niya ang bawat galaw ng mga taong nakakasalamuha niya more than me. He is already experiencing success while me, pasimula pa lang sana ng pag-aasenso nang mawalan agad ng trono. “I’m sorry.” I sounded guitly.

Para siyang isang guro na natutuwa sa ginawang project ng estudyante niya. ​"Oh my sweet naive darling" Maxima smiled wiping a drop of wine from her dark red lips. "Do you honestly think I would put myself in a position where I could be easily cornered by a bunch of men with guns. I am a Laurent Maya. I never walk into a room without a flawless exit strategy." ​"You are going to a maximum security prison tonight Maxima" Heinrich growled stepping forward. "Attempted murder corporate espionage and kidnapping. I will personally see to it that you never see the light of day."

Agad na winaksi ni Maxwell ang kamay ni Maximus, na nasa kwelyo niya, dahil sa sinabi nito. “Ito ang tandaan mo, hindi ako katulad mo, at wala akong balak na lokohin at pagsamantalahan ang babaeng hindi ko gusto.” Madiin na wika ni Maxwell, habang hinanda ni Maximus ang sarili niya, para sa gagawin sanang pagsugod nito sa kakambal nito, pero mabilis na humarang si Jane.

Hindi na rin lingid sa kaalaman ni Lola Greta ang tunay kong pagkatao bilang nag iisang tagapagmana ng pamilya Santiago dahil naikwento ko na sa kanya ang lahat. Yun nga lang ay kailangan naming maging maingat sa pagamit ng funds at baka makwestiyon ako ni Lola Aida at pagdudahan. Lalo pa at malaki laking halaga rin ang nagastos ko para maging matagumpay ang planong pagpapatakas sa kanya. At di naman ako nanghinayang o nagsisi dahil hindi man lang iyon nag iwan ng bakas. At maging ang halimaw na Maximus ay paniwalang paniwala sa pinapalabas naming pagkakaaksidenteng iyon kay Lola Greta.