Laura Lines Novels & Stories

Masyado talagang mapagbiro ang tadhana,noon tinitingala siya ng kanyang mga itinuring na kaibigan at ngayon na walang-wala na sila ay biglang naglaho ang lahat,ani ni Trixie na may pagsisisi. "Nagulat kaba?na makita sa harap mo ang dating Laura na iyong hinamak ang pagkatao Trixie?"Who's brought you here?diba mayaman kayo,at bakit andito ka ngayon sa aking harapan?nag-aaplay na maging empleyado ng kompanyang pinagtatrabahuan ko Trixie Mendiola?may pagka-sarcastic na tanong ni Laura sa babaeng kaharap na parang itinulos sa pagkakatayo.

Sigaw niya kaya naagaw niya ang atensyon ni Mama at Ray. "Ano bang sinisigaw mo diyan Lara?" Tanong ni Mama. Nagdadabog na si Lara habang nakaturo sa amin. "Tita nakikita ko si Stell! Tita! Si Stell! Si Stell! Tang-na si Stell Talavera!" Sigaw niya at pagkatapos humikbi na at lumapit sa gawi namin. "Epekto na iyan ng high-end - high-end mo," reklamo ni Mama.

Sopresahin kaya niya ito ng masarap na hapunan? Isa pa, maaaring wala rin ang pinsan niyang si Laura. Laura is a model. Hindi man sikat pero kabog parin sa ganda at hubog ng pangangatawan. Marunong manamit, palaging mabango at maayos ang postura. Ngunit kabaligtaran naman si Blair. Mas pipiliin pa niyang magbabad ng

O baka naman ngayon ko lang napansin, dahil ngayon lang naman ako tumingin sa kalangitan? "Hindi ka pa rin nag bago! Matapos mo akong pagsawaan palalayasin mo. Tapos ano? Kapag kailangan mo ulit ng babaeng makakasama sa kama, ako ulit ang tatawagin mo?! Jerk!" Laura said angrily. Habang nagbibihis siyay mariin siyang nakatingin sa akin, kung nakamamatay nga lang ang tingin niya baka kanina pa ako bumulagta. But to be honest, I dont care!

Laura Pov I'm here on the kitchen at nagluluto, and yes. Sobrang sakit ng sampal na natamo ko mula sa kaniya kanina. Ewan ko ba sa batang yun kung ano ang inisip at sinampal pa talaga ako! She's in the living room watching TV, wala akong balak na mag absent but now.... I need to. Nakakahiya kung malaman nila na merong sumampal sa isang Laura Maureen Mondragon at yun ay isang karaniwang model na si Nathalie Aya Clenton lang.

“Excuse me, I have a meeting with Mrs. Moonroe De Silva today.” “May I know your name, Ma’am?” Matabang na tanong ng receptionist. Parang wala pa ito sa mood na kausapin siya. Napairap sa hangin si Laura. Kasing sahol ng pag-uugali ni Clarissa ang employees nila. “Laura De Silva.”

Sumakay na sila sa sasakyan matapos mailagay ni Lance ang mga gamit nito sa backseat at maibigay ni Laura ang susi. “Your best friend must be rich para regaluhan ka ng ganito kagarang sasakyan,” komento ni Lance nang nagbibiyahe na sila. “Yes, she is. Tam is very successful in her career.” “What did she do?” “She’s uhm… composer and musician. Kaya lang may misunderstanding kami ngayon, eh,” sabi ni Laura na sinundan ng buntong-hininga. “What happened?” concern na tanong ni Lance.

Parang surreal, parang panaginip na nagkatotoo. "May naka-line up na meeting si Francesco sa loob ng halos isang oras, and you're slated to join him," sabi ni Laura sa akin, naglalagay ng maayos na stack ng mga papel sa aking malinis na bagong desk. Tumango ako, kahit na ang pag-iisip ng pagsisid ng diretso sa trabaho ay nahuli sa akin.

"Bitiwan niyo ako, ano ang gagawin mo sa akin, ha? Kahit pinsan ka pa ng nobyo ko ay hindi ako luluhod sa harapan mo at hihingi ng tawad!" Nagpumiglas si Laura at pilit binabangon ang dignidad kahit ayaw siyang tulungan ng nobyo. Ngumisi si Stella at pinalapit si Lorna. Sapilitan itong iniharap kay Laura. "Sabik kang manampal, 'di ba?"

muling napasigaw si Laura nang tumama muli sa kaniyang d*bdib ang latigo. Ngayon ay punong-puno siya ng pagsisisi kung bakit pa siya pumayag sa dare nilang magkakaibigan. Kung sana ay nakinig na lamang siya kay Keira, na isa itong halimaw at hindi dapat lapitan ay sana wala siya sa ganoong posisyon ngayon.