Laura Lines Novels & Stories

Natataranta na sinubukan na tumayo ni Laura mula sa kandungan ng lalaki ngunit mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkakahapit sa kaniyang bewang. "So what?" Malalim na boses nitong tanong at nilapit ang labi sa leeg niya, mula roon ay ramdam na ramdam ni Laura kung paano dumadampi sa kaniyang balat ang mainit nito na paghinga. "Hindi na tayo mga bata na dapat matakot maglaro ng apoy." Bago pa 'man makapag-react si Laura sa tinuran ng lalaki ay sinakop na nito ang labi niya, ang dila nito ay nagsimulang libutin ang loob ng bibig na wari'y may hinahanap.

mayamaya ay wika niya ng marinig niya ang boses mula sa kabilang linya. "Yes?" "Hmm...Attorney, this is Laura," pagpapakilala niya. "Gusto ko lang po itanong kung nailipat na ba talaga ni Draco-- Hindi na natapos ni Laura ang iba pa niyang sasabihin ng maramdaman niya ang pagkiskis ni Draco ng pagkalalaki sa kanya, sending an intense wave of pleasure through her body. "Hello, Laura? Are you still there?" untag sa kanya ng kausap mula sa kabilang linya.

Naglalakad ang babae sa kanyang harapan. “Don’t be, stay seated.” Akma siyang tatayo upang batiin ito ng formal ngunit maagap siya nitong pinatigil at walang lingong umupo sa pinakamahabang table na naroon. “I’m Laura, Laura Bieschel. Mother of Liam Bieschel.” Pagpapakilala nito ng tila parang hangin lang ang kinakausap.

"Mahabang proseso ito, ma'am, may pagkakataong ayaw magsalita ng bata pero kanina, pahapyaw lang ang pagkakasabi niya sa kanyang identity. Mukhang may kinakatakutan siya. Balisa eh." Nadako ang tingin ko kay Laura nang lumabas ito sa isang pinto kasama ang isang social worker. Nakayuko ito at umiiyak nang magtama ang tingin namin. "Laura..." tawag ko. Umupo ito sa harap ko pero umiwas agad ito ng tingin. "Sabihin mo sa'kin kung sino talaga si Sandra." Napatingin muna si Laura sa kaharap kong staff bago ito tumingin sa isa pa.

"Let's see who is going to win." Tinupi ulit ang dyaryo sa pinakamaliit nitong bahagi na isang paa nalang ang pwedeng tumuntong. Hindi mapagilang mapabuntong hininga ni Laura habang iniisip kung paano nila iraraos ang last round ng hindi matutumba. Wala pa mang eksaktong ideya ang dalaga ng biglang huminto ang kanta. "I will carry you." Sabi ni Isabel kay Laura.

Naglakad si Laura palapit sa kanila at pagkatapos ay kinuha ang cellphone ng nars, nakita niya ang kanyang larawan na tumatabi sa larawan ni Ruby, lahat ng nilalaman ng social media tungkol sa kanya at sa babaeng mura na iyon. Pagkatapos niyang makita saglit, tinitigan ni Laura ang batang doktor at sa isang sulyap ay binasa ang kanyang pangalan at pagkatapos ay tinitigan niya ang lalaking nakayuko na natatakot, "sa tingin mo ganoon kalayo ang aking paghahambing sa kanya?" tanong ni Laura nang tahimik. Biglang lumamig at naging masikip ang hangin.

Pinupuri ni Laura ang sarili niya sa simula pa lang, sinasabi niya na wala pang nagpapakita ng interes sa kanya ang kahit sino kahit na matagumpay siya. Samantala, paulit ulit niyang sinusubukan na galitin si Luna para tanggapin ang hamon niya, habang gumawa siya ng imahe para sa sarili niya na isa siyang babae na ipinanganak na walang kahit ano, at sa pagsisikap at tiyaga, nagawa niyang baguhin ang kapalaran niya. Kung nahuli si Luna sa bitag ito at tinanggap niya ang hamon ni Laura, uuwi si Laura at ieedit niya ang recording bago niya ito isesend sa lahat ng major media outlet sa bayan.

Pero bukas sa isipin niya ang posibilidad na dadating ang pagkakataon na mapipilitan siyang gawin 'yon pero ang dasal niya sa Panginoon ay sana hindi naman ganoon kabilis o kung maari huwag na sanang dumating ang araw na 'yon. Napansin ni Laura na sinenyasan siya ng tiyahin mula sa maliit na bintana sa pinto ng Bar Lounge na lumabas. Nagtataka man ay mas gusto niya ring malayo sa matandang nakaakbay sa kanya at panay pa ang halik sa nakalantad niyang braso at balikat sa suot na pulang off-shoulder na blouse at maikling shorts.