Lessons Tagalog Mga Nobela at Kwento

bungad ko. "I see, sige pumasok ka at maupo sa bakanteng upuan doon sa bandang dulo" nakangiting sabi ng lalaking teacher namin na kung titignan ko ay hindi masyado nalalayo ang edad sa amin. "Anyway, your name is?" "Makabajo, Loukrisha ho" sagot ko na ikinatawa ng karamihan sa classroom.

“Akala ko ba gustong gusto n'yo akong makita? Gusto mong makuha ang Code diba? Eto na ako” Natigilan ako sa sinabi n'ya dahil talahang hindi kapanipaniwala. Paano nangyari yun? Kung s'ya man ang Code ibig sabihin kailangan ko s'yang talunin? “Anong ikinadadalawang isip mo Katanaya? Isa lang ang tanging paraan. Ang talunin ako at tapos ang lahat”

Lahat ng kaklase nila ay nakatingin sa kanila, parang nakakita ng mga nilalang mula sa ibang planeta. Naramdaman ni Kate na mas hinigpitan ni Kei ang pagkakahawak sa kamay niya, na para bang ibinibigay niya rito ang lakas na kailangan niya. At oo, epektibo ito. Agad nilang hinanap ang kanilang mga upuan, at pareho silang napabuntong-hininga nang dumating ang kanilang propesor ilang segundo lang ang lumipas, hudyat ng pagsisimula ng klase.

(Hindi ko maintindihan 'yong sinabi mo kanina kaya tatalikod sana ako. "Hindi...hindi ka...pala masyadong...hay peste nag eskwela man unta ko pero ga lisod gihapon kog tagalog! Bwesit dapat lagi naminaw ko, sige raman jud kag tabi-tabi Mika!" (Hay peste nakapag aral naman ako pero bakit nahihirapan parin akong mag tagalog! Bwesit dapat kase nakikinig ako, parati ka lang kaseng nakikipag chikahan Mika)

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

pangiting sabi niya na tila kinikilig pam "Oo nga nu, parang hindi na talaga ako makapaghintay. Ano kaya 'yung feeling na nakasuot ka ng weeding dress habang lumalakad papuntang altar, siguro masarap sa pakiramdam iyon. Nako na e-excite na talaga ako Annabelle," sabay huminga ng malalim habang palihim na nag-iimagine sa bagay na iyon.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Game! Dali na!" "Okay, hmm. Dose ba ang laman ng isang dosena?" "Yes!" sabay ngisi ko. "Ang easy!" mayabang na usal ko ulit. "Yabang! Sige ito naman! Kung ang tagalog ng stand is tayo, so ang tagalog rin ba ng us is tayo- na?" dahil sa excitement ko ay hindi ko narinig ang panghuling salita na kasunod ng 'tayo'.

As what I've always seen whenever I closed my eyes to spell words. Mississippi Baccalaureate Kwashiorkor Liaison Feuilleton Pterodactyl Milquetoast Ilan lamang 'yan sa mga nakita ko. Marami pa, meron pa sa likod. Nakapalibot sa gown.

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!