Let Light In Mga Nobela at Kwento

Ayaw niya itong makausap, ni makita pa ulit ang mukha nito. Masyado nang madilim sa labas at mabigat ang buhos ng ulan. Tanging mga ilaw ng gusali at sandaling pagkidlat ang nagbibigay liwanag sa paligid. Lumiko siya sa daanan pabalik sa dormitoryo. Kahit sa ilalim ng ulan ay naririnig niya ang boses ni Gideon. Nagdedeliryo yata siya. Hindi pwedeng nasa gilid lang niya —

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.

Buhay na buhay ang pangalan nito na napapalibutan ng mga lights kaya hindi pwedeng hindi mo sya mabasa gayong maliwanag ito at nasa tuktok ng bar. Pagkapasok na pagkapasok namin ay agad kong nalanghap ang iba't ibang amoy ng alak na hinahaluan ng amoy ng sigarilyo. Kailangan kong masanay na sa araw araw na ganitong eksena.

malamig na sagot n'ya sa lalaki. Kilala s'ya ni Ashton, at alam nito kung ano s'ya dahil ky Dark. Magkaibigan ang mga ito at minsan na nilang niligtas ang buhay ng doctor. "Bakit ayaw mong sabihin? That's cool, you know!" solsol pa nito sa kan'ya. "May mga bagay sa mundo na kailangan nating itago para sa ikakatahimik ng lahat," sabat naman ni Light na sinang-ayonan n'ya.

Hindi ko rin alam kung may pag-asa pa ba akong makakita. Malapit lang ang parke na ito sa aming barong-barong. Ngayon ay sinisimulan kong kumilos na parang isang normal tao. Gusto kong maranasan na maging normal kahit na wala akong nakikita. Ang maglakad ng hindi gumagamit ng stick. Tanging si light lang ang gumagabay sa akin. Nagulat ako ng biglang bumaba si Light. Tumakbo ito at ako naman ay bigla na lang din natangay.

Siguro naramdaman niya ang tono ko, kasi natahimik siya hanggang makarating kami. Ang Flame of Light complex lumitaw sa harap namin, modern at elegante, parang natural na kabahagi ng bundok. Malalaking glass panels ang nagre-reflect ng blue sky, at sa labas may mga puting tolda at magagarbong bulaklak na inihahanda.

Pangungumbinsi pa niya. Napabuntong hininga na lang ako at hindi na muling umimik. Baka kasi kung saan pa mapunta ang usapan at marinig pa ‘yon ni Light. He’s five and anytime alam ko na darating sa punto na magtatanong na ito sa mga bagay-bagay. At doon ako hindi magiging handa.

“Lighter.” Bahagyang natigilan ang assistant bago mabigat na iniabot ang lighter mula sa bulsa nito. Mabilis na sumiklab ang maliit na asul na apoy. Tahimik lamang na sinindihan ni Talia ang hawak niyang notes habang walang emosyon na pinagmamasdan ang unti-unting pagkatupok ng mga basbas at pangarap nila ni Caden. Hanggang sa tuluyan iyong naging abo at tangayin ng malamig na hangin sa paligid. “Ma’am...” gulat na tawag ni Lyndon habang nakatingin sa unti-unting natutupok na mga papel. “Ano pong ginagawa ninyo...?”

sagot ko habang nakatingin kay Lucius na ngayon ay nakikipag-usap na kay Mang Berting malapit sa gate. Habang papalubog ang araw, ang mga solar lights sa paligid ng walkway ay nagsimula nang mag-on. Ang orange na langit ay dahan-dahang napapalitan ng madilim na asul, at ang simoy ng hangin ay naging mas presko. "Lucius! 'Yung computer room, sa Monday na ba talaga ang dating nung mga units?" tanong ni Nico nang magkatabi-tabi na uli kami.

LULAN sa sasakyan ng sumundo sa akin patungo sa charity's party, hindi ko maiwasang mamangha sa mga ilaw na galing sa naglalakihang gusali. It gives light in the darkness. Yet sometimes, light can be blinding too.