Let Light In 소설 & 이야기

malamig na sagot n'ya sa lalaki. Kilala s'ya ni Ashton, at alam nito kung ano s'ya dahil ky Dark. Magkaibigan ang mga ito at minsan na nilang niligtas ang buhay ng doctor. "Bakit ayaw mong sabihin? That's cool, you know!" solsol pa nito sa kan'ya. "May mga bagay sa mundo na kailangan nating itago para sa ikakatahimik ng lahat," sabat naman ni Light na sinang-ayonan n'ya.

Hindi ko rin alam kung may pag-asa pa ba akong makakita. Malapit lang ang parke na ito sa aming barong-barong. Ngayon ay sinisimulan kong kumilos na parang isang normal tao. Gusto kong maranasan na maging normal kahit na wala akong nakikita. Ang maglakad ng hindi gumagamit ng stick. Tanging si light lang ang gumagabay sa akin. Nagulat ako ng biglang bumaba si Light. Tumakbo ito at ako naman ay bigla na lang din natangay.

Siguro naramdaman niya ang tono ko, kasi natahimik siya hanggang makarating kami. Ang Flame of Light complex lumitaw sa harap namin, modern at elegante, parang natural na kabahagi ng bundok. Malalaking glass panels ang nagre-reflect ng blue sky, at sa labas may mga puting tolda at magagarbong bulaklak na inihahanda.

Napairap ako sa kanyang sinabi. “Mahina na ang 800 thousands.” “Then do it, ako na ang bahala kay Light.” Nilingon ko siyang muli dahil sa sinabi. “Pag iisipan ko pa rin.” "Do it, Summer." Pinal na boses ni Cloud. "Sa Pilipinas ang ganap noon Cloud." Mahina ko na sabi dahil baka marinig ni Light na siyang busy paglalaro ng tablet niya sa likod.

“Lighter.” Bahagyang natigilan ang assistant bago mabigat na iniabot ang lighter mula sa bulsa nito. Mabilis na sumiklab ang maliit na asul na apoy. Tahimik lamang na sinindihan ni Talia ang hawak niyang notes habang walang emosyon na pinagmamasdan ang unti-unting pagkatupok ng mga basbas at pangarap nila ni Caden. Hanggang sa tuluyan iyong naging abo at tangayin ng malamig na hangin sa paligid. “Ma’am...” gulat na tawag ni Lyndon habang nakatingin sa unti-unting natutupok na mga papel. “Ano pong ginagawa ninyo...?”

sagot ko habang nakatingin kay Lucius na ngayon ay nakikipag-usap na kay Mang Berting malapit sa gate. Habang papalubog ang araw, ang mga solar lights sa paligid ng walkway ay nagsimula nang mag-on. Ang orange na langit ay dahan-dahang napapalitan ng madilim na asul, at ang simoy ng hangin ay naging mas presko. "Lucius! 'Yung computer room, sa Monday na ba talaga ang dating nung mga units?" tanong ni Nico nang magkatabi-tabi na uli kami.

LULAN sa sasakyan ng sumundo sa akin patungo sa charity's party, hindi ko maiwasang mamangha sa mga ilaw na galing sa naglalakihang gusali. It gives light in the darkness. Yet sometimes, light can be blinding too.

hinaplos ni night ang aking bewang bago sumagot. "the 'light' in my bad 'night'"

I didn't have to turn on the torch because the light from the moon is enough to lighten my way. Iniisip ko kasing mas magandang pagmasdan ang lahat kung nasa tuktok ako ng lighthouse. Hindi ko alintana ang dilim at kawalan ng kasama. Isa pa, sa tingin ko wala namang ibang tao rito kaya hindi ako nag-iisip ng kahit anong panganib. I just want to take a look at everything from that position, up there. Pagkatapos ay babalik rin ako kaagad.

Parang isang gutom na lobo na nakatitig sa isang piraso ng karne na maaaring patayin nang basta-basta. Nakatayo si Adam sa gitna ng karamihan. Sa kalagitnaan ng gabi, tila ang ilaw lamang mula sa lighter sa kamay ng lalaki ang makikita. Yumuyuko si Adam, at ang kanyang balangkas ay naging medyo mas malamig dahil sa gabi. Sapat na ang paglalaro niya sa lighter. Kalmado siyang lumapit kay Selene at saka ito binuhat paangat sa lupa. Manipis ang pulso ng binata at kitang-kita ang mga ugat.