Let Light In Novels & Stories

Marahil ay nasa malapit lang siya at makikita lamang kapag binuksan na ng kanyang ina ang ilaw. Ang canary yellow na ilaw ni Liam sa gilid ng kanyang kama ang tanging pinagmumulan ng liwanag. “You know I don't want to turn on the light in my room, mom.” depensa ni Liam na nagpaalala sa akin sa nakita ko sa loob nang bukas pa ang mga ilaw. Hindi mo talaga aakalain na kasama mo si Pororo dito sa loob kapag patay ang ilaw.

Nakalimutan kong ng i-appreciate ang beauty of nature. In fairness, maganda ang paligid kahit gabi. Maliwanag dahil sa mga ilaw sa bawat puno ng niyog na nakasabit. May mga solar lights din sa mismong paanan ng mga halaman, but I guess it's brighter tonight dahil sa dami ng ilaw na kung saan-saan tumatama galing sa nagaganap na party sa pool area ng hotel.

iyon ang tawag sa kanya ng sarili niyang anak. Kumirot ang puso ni Gabby. "No," sagot ni Gabby, ang boses ay malambot—isang boses na hindi pa naririnig ninuman. "I'm not the monster. Ako 'yung nag-ayos ng ilaw. Remember?" Napakurap si Lucas. "Light man?" "Yes," tango ni Gabby. "Light man. And I'm going to take you to a place with lots of lights and doctors. Okay?"

"Sorry, hindi uubra 'yong totoong candlelight kasi ang lakas ng hangin. Kaya electronic na lang 'yan," paliwanag ni Sir Frank. Napatingin ako sa tinutukoy niyang mga puting tea light na kandilang nakapatong sa mga wooden planks sa buhanginan. Mga LED candles nga iyon na ipinuwesto paikot sa magkabilang gilid ng duyan upang magsilbing liwanag, bagamat sapat na rin ang liwanag ng buwan at ang dami ng bituin sa langit.

11:30 na ng gabi. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa malawak na conference room ng Ethereal Inner Glow ay ang malamlam na ilaw mula sa mga city lights na tumatagos sa floor-to-ceiling glass window, at ang asul na liwanag mula sa mga laptop namin ni Niro. Nakakalat sa ibabaw ng malaking mahogany table ang mga blueprints para sa anchor space ng mega-mall.

Hindi na naka tiis na galit ring sigaw niya sa lalaki, sa tingin niya kasi ay sumusobra na ito, wala na sa lugar ang inaakto nito, sandali pa siyang napa atras palayo kay Luke nang muli nanaman itong humakbang palapit, lumaki rin lalo ang nakaka inis nitong ngisi sa mga labi, and with that, Faith could not help but let every remaining respect she has for him. Luke was never her type, but he’s been good to her since the very first day she signed her contract with limelight entertainment. Iilan lamang sila nina Thalia na Pilipino sa limelight, nagkataon na isa si Luke doon, hinayaan niya ang pag lapit-lapit nito sa kanya dahil buong akala niya ay maasahan ito at mapagkakatiwalaan, he had alway

saad pa nito. Pagbukas niya ng kanyang mga mata unqng bumungad sa kanya ay ang napakaliwanag ng mga mini bulb lights na nagkalat sa mga sanga ng puno.Kanina lang pagpunta nila sa kinaroroonan ng puno hindi masyadong maliwanag ang paligid ngunit ngayon ay tila nasa paraiso siya sa sobrang liwanag.

Tanging ang mga flashlight lang namin ang nagbibigay ng liwanag sa loob ng Cabin 1. “Ready na po! Architect, Sir, switch na po natin?” sigaw ni Leo mula sa kinalalagyan ng circuit breaker. “Go, Leo! One, two, three!” sabi ni Rajah. Isang mahinang click ang narinig, at pagkatapos ay unt-unting nagliwanag ang buong cabin. Ang mga warm lights ay tumama sa slate flooring at sa mga glass walls, nagbibigay ng isang napakagandang repleksyon. Ang hinabing lampshade sa gitna ay naglabas ng mga anino sa kisame na parang mga pattern ng dahon.

--- At tila sinasadya niyang ipakita iyon sa camera. --- Naningkit ang mga mata ni Alexander. --- "Zoom in." --- Mabilis na inedit ni Monica ang larawan. --- At nang luminaw ang papel... Nanlaki ang mga mata ng lahat. --- May nakasulat na tatlong salita. --- UNDER THE LIGHT. --- Tahimik ang lahat. --- At doon napagtanto ni Alexander ang ibig sabihin. --- Hindi nasa lighthouse si Mia.

Ngumisi siya. “Kaunting kembot na lang, Kim... mapapasaiyo na si Blight.” Humalakhak siya nang malakas na tila wala nang bukas. --- Light “HERE!” Ibinato ni Light ang makapal na bungkos ng pera sa kama kung saan nakahiga ang dalawang babae. “Maraming salamat po, Sir Light,” sabi ng isa. “Sana po ay maulit pa,” dagdag naman ng isa.