Let Light In 소설 & 이야기

Phase 2 Tahimik ko lamang na tinitingnan ang mga litrato na nakadikit sa pader ng kwarto. Mga masasayang litrato na sana ay maulit pa, mga panahon na kumpleto pa kami at masaya. Agad akong nag bihis ng simpleng printed t-shirt at maong shorts bago lumabas ng bahay. Pupunta na lamang ako kina Jonamie ngayon, isa sa mga pinsan ko.

Hindi na naka tiis na galit ring sigaw niya sa lalaki, sa tingin niya kasi ay sumusobra na ito, wala na sa lugar ang inaakto nito, sandali pa siyang napa atras palayo kay Luke nang muli nanaman itong humakbang palapit, lumaki rin lalo ang nakaka inis nitong ngisi sa mga labi, and with that, Faith could not help but let every remaining respect she has for him. Luke was never her type, but he’s been good to her since the very first day she signed her contract with limelight entertainment. Iilan lamang sila nina Thalia na Pilipino sa limelight, nagkataon na isa si Luke doon, hinayaan niya ang pag lapit-lapit nito sa kanya dahil buong akala niya ay maasahan ito at mapagkakatiwalaan, he had alway

saad pa nito. Pagbukas niya ng kanyang mga mata unqng bumungad sa kanya ay ang napakaliwanag ng mga mini bulb lights na nagkalat sa mga sanga ng puno.Kanina lang pagpunta nila sa kinaroroonan ng puno hindi masyadong maliwanag ang paligid ngunit ngayon ay tila nasa paraiso siya sa sobrang liwanag.

Tanging ang mga flashlight lang namin ang nagbibigay ng liwanag sa loob ng Cabin 1. “Ready na po! Architect, Sir, switch na po natin?” sigaw ni Leo mula sa kinalalagyan ng circuit breaker. “Go, Leo! One, two, three!” sabi ni Rajah. Isang mahinang click ang narinig, at pagkatapos ay unt-unting nagliwanag ang buong cabin. Ang mga warm lights ay tumama sa slate flooring at sa mga glass walls, nagbibigay ng isang napakagandang repleksyon. Ang hinabing lampshade sa gitna ay naglabas ng mga anino sa kisame na parang mga pattern ng dahon.

--- At tila sinasadya niyang ipakita iyon sa camera. --- Naningkit ang mga mata ni Alexander. --- "Zoom in." --- Mabilis na inedit ni Monica ang larawan. --- At nang luminaw ang papel... Nanlaki ang mga mata ng lahat. --- May nakasulat na tatlong salita. --- UNDER THE LIGHT. --- Tahimik ang lahat. --- At doon napagtanto ni Alexander ang ibig sabihin. --- Hindi nasa lighthouse si Mia.

Ngumisi siya. “Kaunting kembot na lang, Kim... mapapasaiyo na si Blight.” Humalakhak siya nang malakas na tila wala nang bukas. --- Light “HERE!” Ibinato ni Light ang makapal na bungkos ng pera sa kama kung saan nakahiga ang dalawang babae. “Maraming salamat po, Sir Light,” sabi ng isa. “Sana po ay maulit pa,” dagdag naman ng isa.

Ayaw niya itong makausap, ni makita pa ulit ang mukha nito. Masyado nang madilim sa labas at mabigat ang buhos ng ulan. Tanging mga ilaw ng gusali at sandaling pagkidlat ang nagbibigay liwanag sa paligid. Lumiko siya sa daanan pabalik sa dormitoryo. Kahit sa ilalim ng ulan ay naririnig niya ang boses ni Gideon. Nagdedeliryo yata siya. Hindi pwedeng nasa gilid lang niya —

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.

"Sorry, hindi uubra 'yong totoong candlelight kasi ang lakas ng hangin. Kaya electronic na lang 'yan," paliwanag ni Sir Frank. Napatingin ako sa tinutukoy niyang mga puting tea light na kandilang nakapatong sa mga wooden planks sa buhanginan. Mga LED candles nga iyon na ipinuwesto paikot sa magkabilang gilid ng duyan upang magsilbing liwanag, bagamat sapat na rin ang liwanag ng buwan at ang dami ng bituin sa langit.

Buhay na buhay ang pangalan nito na napapalibutan ng mga lights kaya hindi pwedeng hindi mo sya mabasa gayong maliwanag ito at nasa tuktok ng bar. Pagkapasok na pagkapasok namin ay agad kong nalanghap ang iba't ibang amoy ng alak na hinahaluan ng amoy ng sigarilyo. Kailangan kong masanay na sa araw araw na ganitong eksena.