Let Light In Novels & Stories

Agad siyang napalinga sa gitna ng kadiliman na walang ibang maramdaman kung hindi ang napakalamig na kwarto. Somebody cleared his throat. It was Midnight. Baka may ibang trip iyon ng lovemaking ngayon kaya siya itinali. "Love, I don't like this. Take these away and turn on the lights," naiinis ng utos niya hanggang sa may makita siyang lighter. Agad siyang napatingin doon at ganoon na lamang ang panghihilakbot niya nang may makita diyang mukha ng tao sa likod ng mahinang sindi ng lighter.

"At least alam nating hindi siya mahihiyain paglaki niya." "Mahihiyain nga ba o sobrang lakas lang ng loob?" singit ni Light, na napapailing habang iniinom ang kanyang kape. "Parang tayo lang noong bata pa, di ba? Hindi takot mag-express ng nararamdaman."

Ngunit wala rin siyang ibang pagpipilian. Ginulo niya ang kanyang isip at nakuha ang Liwanag ng Acme o sa mga salita ng ibon, ang Light of Death, mula sa Celestial Abode. Ang Light ay napakakulay at maliwanag. Kahit na tinatakan na ito ni James, ang Liwanag ay maaari pa ring magmula sa isang nakakatakot na antas ng kapangyarihan. Ang kapangyarihang ito ay nagulat sa mga makapangyarihang Lord na naroroon din.

The court was illuminated by the dim glow of streetlights, casting elongated shadows that danced with each triumphant shout. Amidst the jubilant celebrations, the school guard emerged, casting a beam of light with his flashlight that cut through the darkness like a searchlight. His presence signaled the end of their basketball play, a reminder that the school's after-hours activities needed to come to a close. Luca's friends gathered around him, patting his back and offering their congratulations.

I envy those really close and happy family. I really do. Kanina pa ako nakaupo dito sa bench kung nasaan yung makukulay na pailaw at mga designs. Pati mga puno may nakakabit ding LED Lights. Those LED fairy light that gives life to this place. I usually don’t want this kind of set up, I want something dark ever since. Pero ewan ko ba, lahat sakin nagbabago nang pumunta ako dito sa Pilipinas.

Hindi lang iyon, may mga nakapasok na kalaban pang kailangang asikasuhin kaya bago pa man makapanakit pa ng tuluyan ang mga shades na iyon ay narinig ko ang boses ni abuela. "White light" and with that, a white blinding light spread through the air, eliminating the shades and shadows as much as it could.

May partikular na switch din na para sa parte ng swimming pool lamang kung iyon lang ang nais nilang may liwanag. Umilaw ang buong paligid ng resort at hindi nagustuhan ni Lora ang sobrang liwanag kaya pinatay niya ulit iyon at pinili na lamang na buksan ang parteng nasa swimming pool. Bumukas ang maliliit na ilaw na nakapalupot sa katawan ng puno at mayroon ding nakasabit sa mga sanga nito. Sa palibot ng pool ay mayroon ding linya ng ilaw na pwede kang mamili ng kulay ayon sa gusto mo. Pinili niya yung dimlight lamang tulad ng ilaw na nakasabit sa puno. Nagmukhang cozy ang swimming pool lalo na kung natatamaan ang tubig nito sa tuwing nagagalaw ang tubig. Sa tulong ng dimlight ay nagbigay i

Sinubukang umupo ng isa sa mga babae sa tabi ni Brown, ngunit malamig niyang tinanggihan. “Umupo ka sa tabi ni Master Damian,” utos niya. Humina ang babae at umupo sa kanan ni Damian. Upo si Brown sa kaliwa. Kasama ng mga lalaki mula sa Light and Design ang mga babae. Si Brown lamang ang nag-iisa—tahimik, walang ekspresyon, nagmamasid lamang. “Ginoong Damian, salamat sa inyo, mas magiging maganda ang Green Lake,” sabi ng isa sa kanila. “Ang lighting tender lang ang hindi pa napagpapasyahan. Pahihintulutan niyo ba kaming subukan?”

Third Person POV Manghang-mangha ang dalaga matapos nitong makita ang buong paligid,para siyang nasa loob ng paraisa ng mga sandaling iyon,ang ganda ng ambience,hindi nga lang nature kundi artificial pero ganun pa man nagmumukha itong totoo dahil binubuhay iyon ng Cristal water na hindi niya alam kong saan nang gagaling. Ang led light ay naka depende sa mood ng isang tao,kapag namamangha bigla itong nagiging kulay buhay,na sinasamahan ng green lights,kapag nakakaramdam ka naman ng lungkot bigla iyong nagiging dem light. Hindi siya makapaniwalang ginawa iyon ng isang sikat na researcher.

“I LOVE YOU.” Umupo si Nadine sa couch sa tapat ni James. Inabot ni James ang slice ng cake at kape na in-order niya bago pa dumating si Nadine. “Almond sans rival and hot caramel macchiato. Your favorite.” Ngumiti si James. “Thanks.” Pilit na ngumiti si Nadine. “Love, about last night—” “Please, don’t. Don’t ruin my mood. Ayaw mo naman sigurong makita ng mga paparazzi na nakasimangot ako.”