Against The Light Meaning Novels & Stories

Pero hindi na ako aatras. Hindi ko hahayaang matalo kami sa larong ito. This time, we play to win. Tahimik lang ako habang nakasandal sa upuan, nakatitig sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng lungsod ay parang nagbabalat-kayong bituin sa madilim na gabi—mga liwanag na hindi kayang burahin ang panganib na bumabalot sa amin.

But even though I couldn’t understand a single word, I still felt compelled to keep reading. Yet Tenebrae lurks, a shadow ever new, Whispering discord, sowing seeds of fear. A clash of light and darkness, long foretold, Where ancient balance starts to lose its hold. Yet from embers dim, a flame will ignite, Banishing shadows, with its radiant might, The heart of Luminous, once veiled in the night, Will find its strength in the returning light. Hindi ko mapigilang mapataas ang kilay bago umiling. “Wala akong maintindihan,” hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro.

“Hindi pa tapos ang laban.” Huminto ang sasakyan sa isang stoplight. Kinuha niya ang tarheta mula sa bag at muling tinitigan. Sa likod nito, may nakaukit na isang linya: Some wars are not meant to be fought in the light. Napangiti siya—ngunit hindi iyon ngiti ng saya. Isa itong ngiting delikado. Ngiting handang sumugal. Pinindot niya ang accelerator nang mag-berde ang ilaw.

Si Eddie na lang ang pinagkakatiwalaan ni Lorenzo ngayon. Dumeretso na ako sa kwarto ko. May ilang libro akong tinago sa aking drawer. Wala naman akong gagawin kaya naisipan kong magbasa. I came across a page about “Light vs Darkness”. Nakita ko rito kung paano magagapi ang kasamaan, ang kadiliman. It’s goodness, the light. I turned the page ngunit wala na akong makita. Pinunit ang mga sumunod na pahina.

Ngunit higit pa rito, isang mahalagang aral ang naiwan—na sa kabila ng lahat ng kasinungalingan, pananakot, at kawalan ng katarungan, ang hustisya ay magwawagi kung may mga taong handang tumindig at lumaban. Habang unti-unting nagkakagulo ang mga tao palabas, ang liwanag ng araw ay pumasok sa courtroom sa pamamagitan ng malalaking bintana. Ang sinag nito ay tila nagbibigay-diin sa isang malalim na katotohanan: ang araw ng hustisya ay sumikat na. Ang init ng liwanag ay parang yakap ng pag-asa, na sumasabi sa lahat ng naroroon na may mga pagkakataon pa ring magtagumpay ang kabutihan sa gitna ng dilim.

At sa gabing iyon, iisa lang ang malinaw sa lahat. Hindi ito laban ng galit. Ito ay laban ng katinuan laban sa pagkahulog sa dilim.

Isang mundo ng wealth, expectations, at mga tao na baka hindi kami tanggap. Pero habang lumilipas ang oras, naramdaman ko ang weird lightness sa loob ko. Isang quiet assurance na kahit mahirap, may tao na pipilitin kaming magtagumpay isang tao na handang lumaban kahit against sa pamilya niya.

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-

Pumunta si Dark sa gitnang bahagi ng ground floor. “Light! Nandito na ako! Ilabas mo ang mag ina ko! Lumabas ka Light, harapin mo ako!” biglang bumukas ang mga ilaw at na balot ng liwanag ang loob ng abandonadong building. Doon tumambad ang mga kalaban na nakapaligid sa bawat sulok ng gusali, bawat palapag ay may mga tauhan ni Light na armado ng baril. Lahat ay may hawak na mahahabang baril na nakatutukok kay Dark. Tumunog ang mega phone at Umalingawgaw sa buong Building ang nakakabaliw na halakhak ni Light.

"At least alam nating hindi siya mahihiyain paglaki niya." "Mahihiyain nga ba o sobrang lakas lang ng loob?" singit ni Light, na napapailing habang iniinom ang kanyang kape. "Parang tayo lang noong bata pa, di ba? Hindi takot mag-express ng nararamdaman."