Lie の小説・ストーリー

Loko talaga itong asawa ko. "Tapos na tayo sa picture taking, sila na ang bahala sa mga bisita, babe. And about Zeus. He's fine with manang, Lia." Napangiti ako at hinarap ang asawa. Gamit ang dalawa kong palad. Kinulong ko ang gwapong mukha nito. His perfect jaw fits him perfectly. His deep set dark of eyes were like a misty one. "Let's wait, okay? Napakabastos na man natin kung aalis agad tayo ng walang pasabi. T'saka—nahihiya akong magpaalam tayo, obvious na excited tayo sa alam mo na!" ani kong saad dito.

Maikling sagot ni Selene. “Oh…” “Bakit?” Napalingon si Selene sa binata dahil sa sagot nito. Hindi niya alam kung may nasabi ba siyang mali. “Nothing. Opposites do attract, huh?” “Bakit? Paborito mo ang seafoods? Okay lang naman kahit iyon nalang, kahit itlog nalang sa akin.” “What? No, I didn’t mean it like that!” Sabi ni Levi habang umiiling pa, “I love seafoods, yeah. But if you don’t like it… then I’ll tell Manang Sally to not serve it to the table while we’re together.”

I hate waiting. *******

Tinuturo ’yan since gradeschool, bakit hindi mo alam? Napairap naman ako. I know kaya! Nakakatamad lang gumamit ng punctation marks sa chat. itsgwyomi: Wyd? Lvncnt_Nchls: ?? itsgwyomi: Why so outdated Lev? It stands for what you doing Lvncnt_Nchls: Watching netflix. itsgwyomi:Ano pinapanood mo? Lvncnt_Nchls: It's all about law. We have a quiz tomorrow kaya nagre-review ako kaso nagchat ka.

Mabuti naman at sumunod. ****** LMCD22

sagot ni Levi na ikinabigla ng binata. Biglang natauhan si Mike sa narinig mula kay Levi. Kinapa niya ang sariling damdamin, may pag-asa bang magustuhan niya ang tulad ni Levi? Basta ang alam niya, he was enjoying being with her, she want to make love to her everytime they were together. He likes her smell, her soft skin, and her tastes like a drug that makes his world go crazy.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Anthony Point of View Nagdridrive ako patungong bahay nila Donna para makausap ko siya. Gusto ko siyang kausapin tungkol sa aming dalawa. Kung bakit ako nawala sa anong dahilan? At kung bakit ko siya iniwan ng walang paalam? Nalaman ng mga parents ko ang tungkol sa akin at kay Donna, na patuloy pa rin akong nakikipagkaibigan at nakikipaglapit dito. Mas malala ay nalaman nilang mahal ko na ito sa edad na labing tatlong taong gulang. Hindi sila sumang-ayon sa pagmamahal ko para sa kanya dahil masyado pa kaming bata at isa pa ayaw na ayaw nila sa linya ng pamilyang Lee kahit na anak naman sa labas si Donna. Pero sabi ni Dad isa pa rin siyang Lee dahil si Mr. Jefferson Lee ang tatay nito at hind

Hindi lang halata dahil hindi ko pinapakita. D*mn it. Pinoproblema ko pa 'yong chikinini sa leeg ko tapos ito na naman. Lihim kong sinilip si Leon. Nakangiti pa rin ito. D*mn. He looks like some kind of a happy killer to me.

“Halos ikamatay ko ang ginawa niyo sakin! Ang paglatigo sa likod ko, habang pinipigilan ang luhang gustong pumatak, o ang daing ko na gustong kumawala sa bibig ko para humiyaw sa sakit! " " Pinilit kong pigilan yon dahil kapag umiyak ako, okay may pumatak na luha saking mga mata, papatayin niyo ang pamilya ko! Tiniis ko ang kalupitan niyo! Kahit ang paso ng sigarilyo, init ng tubig, at patak ng kalamansi sa leeg, kinaya ko. Ayokong mamatay ang pamilya ko, kaya kahit gusto kong umiyak, pinagkait niyo sakin! Wala kang kasing sama, Madam Lee!” humagulgol si Van.