Novel & Cerita Life Is About Balance Quotes

“Nakikita ko ang dedikasyon mo, Rosemary. Pero alam mo, minsan ang labis na dedikasyon ay nagiging dahilan para mapagod at mawalan ng balanse sa buhay.” Tumango ako, walang maibigay na tugon. Para sa akin, ang balanse ay isang bagay na matagal ko nang nawala. Ang nakaraan ko, ang sugat na iniwan niya sa puso ko, ay nagiging kasabay ng bawat desisyon ko sa trabaho.

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if

“Na-appreciate ko yun. Pero hindi mo kontrolado ang elevator.” “Totoo, ngunit sino ba talaga ang may kontrol sa anumang bagay? Ang buhay ay isang serye ng panganib." Pinunasan ko ang likod ng kamay ko, pilit na inaalis ang nararamdaman niyang haplos na hanggang ngayon ay kumikiliti pa rin sa balat ko. "Maaari akong sumang-ayon sa iyo tungkol diyan, ngunit iniisip ko pa rin na ang swerte ay bahagi din ng buhay."

"Should I turn on the radio?" tanong niya na para bang kanina pa siya nabibingi sa katahimikan naming dalawa. "Sure," sagot ko bago muling ibinaling ang mga mata sa may bintana. "If we all could leave something lasting behind to be remembered by, just a song for me and then at least I would have tried..." Napalingon ako kay Ismael. Why does it sound so familiar? "I agree, it's not so much what we have as how we use what we have in our lifetime... Thirty years is worth a hundred and two. It's really what we can do in our lifetime..."

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

Kung maaari kang lumikha ng isang marangal na kabuhayan, kung saan mo dadalhin ang iyong mga kasanayan at gamitin ang mga ito at ikaw ay kumita mula dito, ito ay nagbibigay sa iyo ng isang pakiramdam ng kalayaan at nagpapahintulot sa iyo na balansehin ang iyong buhay sa paraang gusto mo. So, the important thing for us to remember, when we're searching for right livelihood, is to stop looking for something to do, and start looking for something to be. And to get in touch with that part that resides deep inside of you that knows who you really are. And see what it would take to call that forth in a BEINGNESS way.

He didn’t want to fail his grandfather, the only person who believed in him, that’s why he’s now successful. “But at least you’ll have a peace and quiet life. Who cares about having a social life when you can build a quality bond with your family, right?” sambit nito. “Why do you always take the good side of life?” hindi na niya mapigilang magtanong. “Because you only live once,” sagot ni Emory at tipid na ngumiti sa kanya. “Life has too much negativity. Always choose the good side of life. No matter what.”

napatingin kami sa kaniya sa likod "Pasingit na ah, iba kasi difinition niyo ng problem" Huminga siya ng malalim "Para sakin yung problema kasi is 'battle of life' natin at kung wala kang problema, wala kang matututunan" sabi niya "Sinusukat nito kung anong kaya nating gawin, parang exam,kada quarters yan talaga malaking problema ko" "Well, may point ka" sabi ko Hindi naman kasi pwedeng mawala yung problema sa life, he's right. Wala naman kasing forever na kasayahan kasi marami dapat tayong emotion na maramdaman para balance

" aya ni Art. "Gusto ko ng balance. Balanced na lifestyle at ganoon rin sa family. Minsan kasi mas marami akong oras sa trabaho at sa mga taong 'to kaysa sa pamilya ko. Minsan nakakairita rin mga pamilya ko kasi walang privacy sa kanila so gusto ko lang mabalanse ang mga bagay na 'yon kasi iyon lang naman ang takbo ng buhay ko."

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.