My Professor Is My Husband Novels & Stories

Dahil walang ibang tao sa tea room, direktang nagtanong ang propesor. "Santi, hindi ko sana dapat itatanong 'to dahil personal mong buhay 'to," panimula ni Prof. Gomez. "Pero estudyante ko si Astrid kaya itatanong ko na rin. Ano talagang plano mo para kay Astrid?" Ibinaba ni Santi ang hawak na teacup. Tumingin siya kay Prof. Gomez at dahan-dahang nagsalita. "Astrid will always be my wife."

Bukod sa di kami magkasama sa kwarto ay most of the time, wala naman sya sa bahay. Siguro masyado namang halata na gusto ko ang asawa ko. Sino ba namang hindi? Pero malinaw pa sa sinag ng araw na one-sided love lamang ito. WALA LANG SYANG CHOICE kaya pinakasalan nya ko pero hindi pa din naman ako nawawalan ng pag asa. I'm Akira Sapphire Montenegro and my professor is my husband.

Ulit na wika niya, habang bakas sa mukha niya ang pagtataka na tumingin sa akin. "Oo, bakit?" "Akala ko kasi wala pang asawa ang ninang mo," napangiti ako sa kanya, dahil sa kanyang sinabi. "Wala pa naman talaga, ang kapatid niya ang nagbigay sa akin nito." Sagot ko sa kanya, habang muli kong kinalikot ang phone ko. Nang pumasok ang professor namin, ay agad ko ring binaba ang phone ko, para makapag-focus ako sa klase namin.

“Grabe, isang weekend lang, tapos bigla na lang may asawa na si Professor?” “No way! I don’t believe it. Walang babae na puwedeng tumapat sa kanya.” “Believe it or not, pero what if totoo ngang kasal na siya?” “Sino kaya yung wife niya? Siguradong kasing galing din ni Professor Darien.” Lahat ng iyon, malinaw na narinig ni Harmony. Medyo nailang siya at hinawakan ang ilong niya na parang nahihiya.

Hindi ko naman mapigilang titigan ang kanyang napaka among mukha. Hindi mo mapag hahalataan sa mukha nito ngayon na sobrang m*****a at anak ni Lucifer ang isang ito dahil sa mukha nitong parang anghel na natutulog. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na asawa ko na ang aking Professor. Ang isang kinatatakutan na Professor sa aming university. Ang walang sina santo na estudyante. Mayaman ka man o hindi wala itong pakialam basta kung ta tanga tanga ka sa kanyang subject ay mapapahiya ka nito.

"Ano? Paano kayo magpapakasal, pareho pa kayong first year?" "Bakit hindi? Wala namang bawal sa rules ng unibersidad." "Gavin!" pinigil siya ni Vyne. Hindi siya puwedeng magdesisyon nang mag-isa, lalo na’t may mga magulang at pamilya sa magkabilang panig. Hindi iyon ganoon kasimple. "Professor, inaanyayahan ko na kayo sa kasal namin. Maaari ko na bang dalhin ang asawa ko palabas ngayon?"

Araw-araw ang daming pinapagawa ng mga professor sa amin. And speaking of professor, Hunter, is one of my professor, a very strict one. Isa pa yung kapatid niya ang pahirap sa buhay ko, naming mga studyante. Ang sungit daig pa ang babaeng may dalaw sa kasungitan. Trauma ata ang gusto niyang maramdaman namin kapag oras na ng klase nya. Gaya ng pangalan nya gusto niya kaming huntingin lahat.

Napasapo ako sa noo ko. “Arissa.” I heard Armando, no, my husband – wait, not yet! “The judge,” I went back to Armando and held both of his arms. “he hasn’t pronounced us husband and wife yet.” Napakunot noo ni Armando sa akin. “Naisip mo pa ‘yon? Hindi ba may mga patiente kang pinoproblema?” “Husband trumps work.” I said simply, and I noticed his eyes go wide when I mentioned that. “What?”

paalam ko kay Hillary para maibsan ang kabang sumibol sa aking dibdib sa pag-iisip na muntikan na naman kaming mahuli. I didn’t wait for her approval. Agad na akong umalis doon. Hindi alam sa school ang relasyon namin ni Shiloah sa bahay. At mas lalong hindi nila alam ang tungkol sa pisikal na relasyon naming dalawa. It was already bad enough that he was my stepbrother—na kinailangan naming ilihim ‘yon dahil naging professor ko siya sa university na ‘to. Pero mas lalo namang masama kung malaman nila na ang parehong kinakapatid at propesor ko ang siyang mismong lihim na kinakalantari ko sa nagdaang taon.

Ang maliit at simpleng singsing ay nagiging lihim na hudyat na nag-uugnay sa kanilang dalawa, at tila unti‑unti na itong mapapansin ng mundo. “Hindi ba’t hindi pa ito totoo noon? Ibig sabihin… nagpakasal na ba talaga si Professor Leviste?” “Isang semester lang ang lumipas, at biglang ganito na…may asawa na agad siya? Parang hindi kapani‑paniwala!” “Hindi maaari… paano nangyari iyan? Sa tingin ko, walang sinuman ang sapat na karapat‑dapat para sa kanya. Hindi ako makapaniwala na may nakahanap na ng mapapangasawa niya!”